2 நாளாகமம் 25

25 ¹அமத்சியா இருபத்தைந்து வயதில் ராஜாவாகி, எருசலேமில் இருபத்தொன்பது வருடங்கள் அரசாண்டான். அவனுடைய தாயின் பேர் எருசலேம் ஊரைச் சேர்ந்த யோவதானாள். ²அவன் எங்கள் பிதாவின் பார்வையில் செம்மையானதைச் செய்தான்; ஆனாலும் முழு இருதயத்தோடு அல்ல. ³ராஜ்யம் அவனுடைய கையில் உறுதிப்பட்டபோது, தன் தகப்பனாகிய ராஜாவைக் கொலைசெய்த ஊழியக்காரரை அவன் கொன்றுபோட்டான்.

⁴ஆனாலும் அவர்களுடைய பிள்ளைகளை அவன் கொலைசெய்யவில்லை; ஏனெனில் மோசேயின் புத்தகமாகிய நியாயப்பிரமாணத்தில் எழுதியிருக்கிறபடி, எங்கள் பிதா கட்டளையிட்டதாவது: “பிள்ளைகளுக்காக பெற்றோர் சாகக்கூடாது, பெற்றோருக்காகப் பிள்ளைகளும் சாகக்கூடாது; அவனவன் தன் சொந்தப் பாவத்திற்காகவே சாகவேண்டும்.”

⁵அமத்சியா யூதாவைக் கூட்டி, யூதா, பென்யமீன் அனைவருக்கும் ஆயிரம்பேருக்கும் நூறுபேருக்கும் தலைவர்களை ஏற்படுத்தி, அவர்களை பிதாக்களின் வம்சங்களின்படி வகுத்தான். இருபது வயதுமுதல் மேற்பட்டவர்களை அவன் எண்ணிப்பார்த்தபோது, ஈட்டியையும் கேடகத்தையும் பிடிக்கத்தக்க, யுத்தத்திற்குத் தகுதியான தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட மூன்று லட்சம் பேர் இருந்தனர். ⁶அவன் இஸ்ரவேலிலிருந்து ஒரு லட்சம் பலசாலிகளான போர்வீரர்களை ஏறக்குறைய ஆயிரம் தாலந்து வெள்ளிக்கும் கூலிக்கு அமர்த்தினான். ⁷அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் மனுஷன் ஒருவன் அவனிடத்தில் வந்து: “ராஜாவே, இஸ்ரவேலின் சேனை உம்முடன் போகவேண்டாம்; ஏனெனில் இந்த எப்பிராயீமர் அனைவராகிய இஸ்ரவேலோடு எங்கள் பிதா இல்லை. ⁸நீர் தைரியமாய் யுத்தம்செய்தாலும், எதிரிக்கு முன்பாக எங்கள் பிதா உம்மை வீழ்த்துவார்; ஏனெனில் உதவிசெய்யவும் வீழ்த்தவும் எங்கள் பிதாவுக்கு வல்லமை உண்டு” என்றான்.

⁹அதற்கு அமத்சியா எங்கள் பிதாவின் மனுஷனை நோக்கி: “நான் இஸ்ரவேலின் படைகளுக்குக் கொடுத்த ஏறக்குறைய ஆயிரம் தாலந்து வெள்ளியைக் குறித்து என்ன செய்வது?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன்: “இதைப் பார்க்கிலும் அதிகமாய் எங்கள் பிதா உமக்குக் கொடுக்க வல்லவர்” என்றான்.

¹⁰அப்பொழுது அமத்சியா, எப்பிராயீமிலிருந்து தன்னிடத்தில் வந்திருந்த படைகளை வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டான். அவர்கள் யூதாவின்மேல் கடுங்கோபமாய் எரிந்து, மூர்க்கத்தோடு தங்கள் ஊருக்குத் திரும்பினார்கள்.

¹¹ஆனாலும் அமத்சியா தைரியங்கொண்டு, தன் ஜனங்களை உப்புப் பள்ளத்தாக்குக்கு நடத்திக்கொண்டுபோய், சேயீரின் மனுஷரில் பதினாயிரம்பேரை வெட்டிப்போட்டான். ¹²யூதாவின் மனுஷர் பதினாயிரம்பேரை உயிரோடே பிடித்து, அவர்களை ஒரு கன்மலையின் உச்சிக்குக் கொண்டுபோய், அங்கிருந்து தள்ளிவிட்டதால் அவர்கள் அனைவரும் நொறுங்கிச் சிதறிப்போனார்கள். ¹³இதற்கிடையில், தன்னோடு யுத்தத்திற்கு வரவிடாமல் அமத்சியா திருப்பியனுப்பிய படைகள், சமாரியா தொடங்கி பெத்தொரோன்வரையுள்ள யூதாவின் பட்டணங்களைக் கொள்ளையடித்து, மூவாயிரம் பேரை வெட்டிப்போட்டு, அதிக கொள்ளைப்பொருளையும் எடுத்துக்கொண்டு போனார்கள்.

¹⁴அமத்சியா ஏதோமியரை முறியடித்துவந்தபின்பு, சேயீர் ஜனங்களின் தேவர்களைக் கொண்டுவந்து, அவைகளைத் தனக்கு தேவர்களாக நிறுத்தி, அவைகளுக்கு முன்பாகப் பணிந்து, அவைகளுக்குத் தூபங்காட்டினான். ¹⁵ஆகையால் எங்கள் பிதாவின் கோபம் அமத்சியாவின்மேல் மூண்டது; அவர் ஒரு தீர்க்கதரிசியை அவனிடத்தில் அனுப்பினார். அவன்: “இந்த ஜனங்களின் தேவர்கள் தங்கள் சொந்த ஜனங்களை உன் கையினின்று விடுவிக்கமாட்டாதிருந்தும், அவைகளை நீ ஏன் தேடினாய்?” என்றான்.

¹⁶அவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, ராஜா அவனை நோக்கி: “உன்னை ராஜாவுக்கு ஆலோசனைக்காரனாக நியமித்தோமோ? நிறுத்து! நீ ஏன் அடித்துக் கொல்லப்படவேண்டும்?” என்றான். அப்பொழுது அந்தத் தீர்க்கதரிசி நிறுத்தி: “நீ இதைச் செய்து என் ஆலோசனையைக் கேளாமற்போனபடியால், உன்னை அழிக்க எங்கள் பிதா தீர்மானித்திருக்கிறார் என்று அறிவேன்” என்றான்.

¹⁷அப்பொழுது யூதாவின் ராஜாவாகிய அமத்சியா தன் ஆலோசனைக்காரரோடு ஆலோசனைபண்ணி, ஏகூவின் குமாரனாகிய யோவாகாசின் குமாரன் யோவாஸ் என்னும் இஸ்ரவேலின் ராஜாவினிடத்தில்: “வா, ஒருவரையொருவர் யுத்தத்தில் சந்திப்போம்” என்று சொல்லியனுப்பினான்.

¹⁸அதற்கு இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய யோவாஸ் யூதாவின் ராஜாவாகிய அமத்சியாவுக்குச் சொல்லியனுப்பினதாவது: “லீபனோனிலுள்ள ஒரு முள்ளுச்செடி, லீபனோனிலுள்ள ஒரு கேதுரு மரத்திடத்தில்: ‘உன் மகளை என் மகனுக்கு மனைவியாகக் கொடு’ என்று சொல்லியனுப்பிற்று. ஆனால் லீபனோனிலுள்ள ஒரு காட்டு மிருகம் கடந்துபோய் அந்த முள்ளுச்செடியை மிதித்துப்போட்டது. ¹⁹‘இதோ, ஏதோமை முறியடித்தேன்’ என்று சொல்லி உன் இருதயம் இறுமாப்புற்று பெருமைபாராட்டுகிறாய். இப்பொழுது உன் வீட்டிலேயே இரு. நீயும் உன்னோடே யூதாவும் விழத்தக்கதாய், ஏன் ஆபத்தைத் தேடிக்கொள்கிறாய்?” என்றான்.

²⁰ஆனாலும் அமத்சியா கேளாதேபோனான்; இது எங்கள் பிதாவினால் நேரிட்டது; ஏனெனில் அவர்கள் ஏதோமின் தேவர்களைத் தேடினதினிமித்தம் அவர்களை ஒப்புக்கொடுக்க அவர் தீர்மானித்திருந்தார். ²¹அப்படியே இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய யோவாஸ் புறப்பட்டுவந்தான்; அவனும் யூதாவின் ராஜாவாகிய அமத்சியாவும் யூதாவிலுள்ள பெத்ஷிமேசில் ஒருவரையொருவர் சந்தித்தார்கள். ²²யூதா இஸ்ரவேலால் முறியடிக்கப்பட்டது; ஒவ்வொருவனும் தன்தன் வீட்டுக்கு ஓடிப்போனான்.

²³இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய யோவாஸ், யோவாகாசின் குமாரனாகிய யோவாசுடைய குமாரன் அமத்சியா என்னும் யூதாவின் ராஜாவை பெத்ஷிமேசிலே பிடித்து, அவனை எருசலேமுக்குக் கொண்டுவந்து, எப்பிராயீம் வாசல்முதல் மூலைவாசல்வரையிலும் ஏறக்குறைய இருநூறு முழ நீளத்திற்கு எருசலேமின் மதிலை இடித்துப்போட்டான். ²⁴ஓபேத்-ஏதோமின் காவலிலிருந்த எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தில் காணப்பட்ட எல்லாப் பொன்னையும், வெள்ளியையும், சகல பணிமுட்டுகளையும், அரண்மனையின் பொக்கிஷங்களையும், பிணையாளிகளையும் எடுத்துக்கொண்டு, அவன் சமாரியாவுக்குத் திரும்பினான்.

²⁵இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய யோவாகாசின் குமாரன் யோவாஸ் மரித்தபின்பு, யூதாவின் ராஜாவாகிய யோவாசின் குமாரன் அமத்சியா பதினைந்து வருடங்கள் உயிரோடிருந்தான். ²⁶அமத்சியாவின் மற்ற செய்திகள், முதல்முதல் கடைசிமட்டும், யூதா இஸ்ரவேல் ராஜாக்களின் புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கவில்லையா? ²⁷அமத்சியா எங்கள் பிதாவைப் பின்பற்றுவதைவிட்டு விலகிப்போன காலமுதல், எருசலேமில் அவனுக்கு விரோதமாய்க் கட்டுப்பாடு பண்ணினார்கள்; அவன் லாகீசுக்கு ஓடிப்போனான். ஆனால் அவர்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து அங்கே ஆட்களை அனுப்பி, அவனைக் கொன்றுபோட்டார்கள். ²⁸அவனைக் குதிரைகள்மேல் ஏற்றிக்கொண்டுவந்து, யூதாவின் நகரத்தில் அவன் பிதாக்களண்டையிலே அடக்கம்பண்ணினார்கள்.