دوېم تاريخ 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹اَمَصيا د پنځۀ ويشتو کالو په عمر بادشاه شو او په يروشلم کښې يې نهه ويشت کاله بادشاهى وکړه. د هغۀ مور يَهوعَدان وه چې د يروشلم وه. ²هغۀ هغه څۀ وکړل چې زمونږ پلار ته صحيح وو، خو په ټول زړۀ يې نۀ کول. ³کله چې بادشاهى په مضبوطۍ سره د هغۀ لاس ته راغله، نو هغۀ هغه نوکران ووژل چې خپل پلار بادشاه يې وژلے وو.

⁴خو د هغوئ بچى يې ونۀ وژل، لکه څنګه چې په شريعت کښې، د موسىٰ په کتاب کښې ليکلى دى، چرته چې زمونږ پلار حُکم کړے وو، ”مور او پلار دې د خپلو بچو په بدل کښې ونۀ وژلے شى، او نۀ بچى د خپلو مور او پلار په بدل کښې؛ هر څوک دې د خپلې ګناه په بدل کښې مړ شى.“

⁵اَمَصيا يَهوداه راټول کړل او د هغوئ د پلرونو د کورونو مطابق يې د زرو او سلو په سردارانو باندې منظم کړل، د ټول يَهوداه او بنيامين دپاره. هغۀ هغه کسان وشمارل چې شل کلن او د دې نه مشر وُو: درې لکه غوره شوى سړى چې د جنګ قابل وُو او نيزه او ډال يې نيولې شوه. ⁶هغۀ د اِسرائيل نه هم يو لک زورور جنګيالى شاوخوا اويا پنځوس مَنه چاندۍ ته په مزدورۍ ونيول. ⁷د زمونږ پلار يو سړے هغۀ ته راغلو، ”اے بادشاه، د اِسرائيل لښکر دې له ځان سره مۀ بوځه، ځکه چې زمونږ پلار د اِسرائيل سره نۀ دے، يعنې د دې ټولو اِفرائيميانو سره. ⁸کۀ چرې تۀ په زړورتيا جنګ هم وکړې، زمونږ پلار به دې د دُښمن په مخکښې ماتې درکړى، ځکه چې زمونږ پلار طاقت لرى چې مدد وکړى يا ماتې ورکړى.“

⁹اَمَصيا د زمونږ پلار د سړى نه تپوس وکړو، ”خو د هغه شاوخوا اويا پنځوس مَنه چاندۍ څۀ وشى چې ما د اِسرائيل لښکر ته ورکړه؟“ هغۀ جواب ورکړو، ”زمونږ پلار دې ته د دې نه ډېر زيات درکولے شى.“

¹⁰نو اَمَصيا هغه لښکر چې د اِفرائيم نه هغۀ ته راغلے وو، بېرته کور ته ولېږلو. هغوئ د يَهوداه په خلاف په غصه بل شول او په سخته غصه خپل کور ته واپس شول.

¹¹خو اَمَصيا زړۀ قوى کړو او خپل خلق يې د مالګې درې ته بوتلل او د سَعِير لس زره سړى يې ووژل. ¹²د يَهوداه سړو هم لس زره ژوندى ونيول او د چټان سر ته يې بوتلل او ښکته يې ورته ول کړل، نو هغوئ ټول ټوټې ټوټې شول. ¹³خو هغه لښکر چې اَمَصيا بېرته لېږلے وو او په جنګ کښې يې شريک نۀ وو کړى، د سامريه نه تر بيت حورون پورې د يَهوداه په ښارونو باندې يرغل وکړو او درې زره خلق يې ووژل او ډېر مالِ غنيمت يې يوړو.

¹⁴کله چې اَمَصيا اَدومِيانو ته ماتې ورکړه، نو هغۀ د سَعِير د خلقو بتان راووړل او د خپلو بتانو په توګه يې ودرول او سجده يې ورته وکړه او قربانۍ يې ورته وسوځولې. ¹⁵نو د زمونږ پلار غصه د اَمَصيا په خلاف بله شوه او هغۀ يو نبى ولېږلو چې تپوس يې وکړو، ”د دې خلقو هغه بتان ولې لټوې چې د هغوئ خپل خلق يې ستا د لاس نه بچ نۀ شو کولے؟“

¹⁶لکه څنګه چې هغه خبرې کولې، بادشاه ووئيل، ”آيا مونږ تۀ د بادشاه مشير مقرر کړے يې؟ بس کړه! ولې ووژلے شې؟“ نو نبى بس وکړو خو ويې وئيل، ”زۀ پوهيږم چې زمونږ پلار فيصله کړې ده چې تۀ هلاک کړى، ځکه چې تا دا کار وکړو او زما مشوره دې ونۀ منله.“

¹⁷د يَهوداه بادشاه اَمَصيا د خپلو مشيرانو سره مشوره وکړه، بيا يې د اِسرائيل بادشاه يوآش ته، چې د يَهوَاحاز زوئ، د يَيهو لمسے وو، پېغام ولېږلو، ”راشه، چې مونږ د يو بل سره په جنګ کښې مخامخ شُو.“

¹⁸د اِسرائيل بادشاه يوآش د يَهوداه بادشاه اَمَصيا ته جواب ورکړو، ”د لُبنان يوه ازغے د لُبنان يوې دېودارې ته پېغام ولېږلو چې، ’خپله لور زما زوئ ته په نکاح کړه.‘ خو د لُبنان يو ځنګلى ځناور تېر شو او ازغے يې پښو لاندې کړو. ¹⁹تا ووئيل، ’ګوره، ما اَدوم ته ماتې ورکړه،‘ او ستا زړۀ مغرور شو او فخر دې وکړو. په خپل کور کښې پاتې شه. ولې مصيبت ته لار ورکوې او غورځيږې، تۀ او ستا سره يَهوداه؟“

²⁰خو اَمَصيا خبره ونۀ منله، ځکه چې دا د زمونږ پلار له طرفه وه چې هغوئ د دُښمن حواله کړى، ځکه چې هغوئ د اَدوم بتان لټولى وُو. ²¹نو د اِسرائيل بادشاه يوآش روان شو او هغه او د يَهوداه بادشاه اَمَصيا په يَهوداه کښې په بيت شمس کښې مخامخ شول. ²²يَهوداه ته د اِسرائيل له لاسه ماتې ورکړے شوه او هر سړے خپل کور ته وتښتېدو.

²³د اِسرائيل بادشاه يوآش د يَهوداه بادشاه اَمَصيا، چې د يوآش زوئ، د يَهوَاحاز لمسے وو، په بيت شمس کښې ونيولو او يروشلم ته يې بوتلو او د يروشلم ديوال يې د اِفرائيم د دروازې نه د ګوټ تر دروازې پورې، شاوخوا څلور سوه ګزه، ونړولو. ²⁴هغۀ ټوله سره زر، چاندى او هغه لوښى چې د زمونږ پلار په کور کښې د عوبيد اَدوم تر نظر لاندې وموندل شول، او د محل خزانې او يرغمل شوى خلق يې واخستل او سامريه ته واپس شو.

²⁵د يَهوداه بادشاه اَمَصيا، د يوآش زوئ، د اِسرائيل د بادشاه يوآش، د يَهوَاحاز د زوئ، د مرګ نه پس پنځلس کاله ژوندے وو. ²⁶د اَمَصيا نور کارونه، د اول نه تر آخره، آيا د يَهوداه او اِسرائيل د بادشاهانو په کتاب کښې نۀ دى ليکلى؟ ²⁷کله چې اَمَصيا د زمونږ پلار د پيروۍ نه واوښتو، نو په يروشلم کښې يې په خلاف سازش وشو او هغه لاکيس ته وتښتېدو. خو هغوئ د هغۀ پسې هلته کسان ولېږل او هغه يې ووژلو. ²⁸هغوئ هغه په آس باندې بېرته راووړو او د يَهوداه په ښار کښې يې د هغۀ د پلرونو سره ښخ کړو.