هغه بادشاه چې پلار يې ولټولو
تر هغه چې زکريا ورته تعليم ورکوي، عزيا زموږ پلار لټوي او بريالی کېږي: برجونه، حوضونه، کرنيزه ځمکه، روزل شوی لښکر او د محاصرې ماشينونه. بيا ځواک په غرور بدلېږي. هغه په زور ننوځي چې خوشبويي وسوځوي، او د قربانګاه تر څنګ يې پر تندي د پوستکي ناروغي راښکاره کېږي.
26 1نو د يهوداه ټولو خلقو عُزياه، چې شپاړس کلن وو، د خپل پلار اَمصياه په ځائ بادشاه کړو. 2کله چې بادشاه د خپلو پلرونو سره آرام ته لاړو، نو هغۀ اېلوت بيا آباد کړو او بيرته يې يهوداه ته ورکړو. 3عُزياه د شپاړسو کالو په عُمر کښې بادشاه شو او په يروشلم کښې يې دوه پنځوس کاله بادشاهى وکړه. د هغۀ مور يکِلياه وه چې د يروشلم وه. 4هغۀ هغه څۀ وکړل چې د زمونږ پلار په نظر کښې سم وو، لکه څنګه چې د هغۀ پلار اَمصياه کړى وُو. 5هغۀ د زکرياه په زمانه کښې ځان د زمونږ پلار په لټون وقف کړو، چا چې هغۀ ته د زمونږ پلار نه ويرېدل ور وښودل؛ او تر څو چې هغۀ زمونږ پلار لټولو، نو هغه کامياب شو.
6هغه ووتلو او د فلِسطينيانو سره يې جنګ وکړو، او د جات، يبنه او اشدود دېوالونه يې ونړول. هغۀ د اشدود نزدې او د فلِسطينيانو په مينځ کښې ښارونه جوړ کړل. 7زمونږ پلار د فلِسطينيانو، د جُربعل عربو او د معونيانو خلاف د هغۀ مدد وکړو. 8عمونيانو عُزياه ته خراج ورکړو، او د هغۀ شهرت د مصر سرحد ته ورسېدو، ځکه چې هغه ډېر طاقتور شوے وو. 9عُزياه په يروشلم کښې د ګوټ په دروازه، د دره په دروازه او په زاويه باندې بُرجونه جوړ کړل او مضبوط يې کړل. a a v9 زاويه د يروشلم د ښار د دېوال يوه خاصه مخ ته راوتلې برخه وه چې د نومولو دروازو نه بېله وه. 10هغۀ د بيابان بُرجونه جوړ کړل او ډېر حوضونه يې وکنستل، ځکه چې د هغۀ په تلو او ميدان کښې لوئ رمې وې. هغۀ په غرونو او زرخېزو پټو کښې کروندګر او د انګورو باغوان ساتل، ځکه چې هغۀ د خاورې سره مينه کوله. 11عُزياه د روزل شوو سپاهيانو يو لښکر درلودو چې په ډلو ډلو جنګ ته وتلو، او د بادشاه د يو سردار حننياه تر نظر لاندې، د منشى يعيئيل او حاکم معسياه په وسيله شمارلى شوى وُو. 12د هغو قبيلو د مشرانو ټول شمېر چې زورورو جنګيالو باندې يې حکومت کولو، ۲،۶۰۰ وو. 13د دوئ تر حکم لاندې د ۳۰۷،۵۰۰ سپاهيانو يو لښکر وو، چې د لوئ طاقت سره د جنګ کولو دپاره روزل شوے وو، دې دپاره چې د بادشاه د دښمنانو خلاف يې مدد وکړى. 14عُزياه ټول لښکر ته ډالونه، نېزې، خودونه، زغرې، لېندې او د فلاخن کاڼى برابر کړل. 15هغۀ په يروشلم کښې داسې آلات جوړ کړل چې ماهرو کسانو ايجاد کړى وُو، کوم چې په بُرجونو او ګوټونو باندې ايښودل شوى وُو، دې دپاره چې غشى وولى او لوئ کاڼى وغورځوى. د هغۀ شهرت لرې لرې خور شو، ځکه چې د هغۀ عجيبه مدد وشو تر دې چې هغه طاقتور شو.
د عُزياه غرور او د هغۀ تباهى
16کله چې عُزياه طاقتور شو، نو د هغۀ زړۀ مغرور شو، چې د هغۀ د تباهۍ سبب شو. هغه زمونږ پلار ته بې وفا شو، او د زمونږ پلار په عبادت خانه کښې ننوتو چې د خوشبو په قربانګاه باندې خوشبويى وسوزوى. 17عزرياه کاهن د هغۀ پسې ننوتو، او د زمونږ پلار اتيا دلاور کاهنان ورسره وُو. 18هغوئ د عُزياه بادشاه مخه ونيوله او ورته يې ووئيل چې، ”اے عُزياه، د زمونږ پلار دپاره خوشبويى سوزول ستا کار نۀ دے، بلکې د کاهنانو کار دے، د هارون اولاد چې د خوشبويى سوزولو دپاره وقف شوى دى. د مقدس ځائ نه ووځه؛ تۀ بې وفا شوے يې، او دا به تا ته د زمونږ پلار له طرفه کوم عزت درنۀ کړى.“
19عُزياه ډېر غصه شو. د خوشبو سوزولو دپاره يې په لاس کښې خوشبودانى وه، او کله چې هغه په کاهنانو غصه کېدو، نو د جُذام ناروغى د هغۀ په تندى راپورته شوه — هم هلته د کاهنانو په مخکښې د زمونږ پلار په کور کښې، د خوشبو قربانګاه سره. 20کله چې عزرياه مشر کاهن او ټولو کاهنانو هغۀ ته وکتل او د هغۀ په تندى يې ناروغى وليده، نو هغوئ هغه په تلوار بهر وايستلو، او هغه هم په تلوار ووتلو، ځکه چې زمونږ پلار هغه وهلے وو. 21عُزياه بادشاه تر خپل مرګه پورې دا ناروغى درلوده. هغه په يو جلا کور کښې اوسېدو، لا هم ناروغه وو، او د زمونږ پلار د کور نه بېل شوے وو. د هغۀ زوئ يوتام د محل انتظام چلولو او د مُلک په خلقو يې حکومت کولو.
22د عُزياه د نورو کارونو، د اول نه تر آخره پورې، د آموص زوئ يسعياه نبى وليکل. 23عُزياه د خپلو پلرونو سره آرام ته لاړو، او د بادشاهانو د قبرستان په پټى کښې د هغوئ نزدې ښخ کړے شو، ځکه چې هغوئ وئيل چې، ”هغه د جُذام ناروغه وو.“ د هغۀ زوئ يوتام د هغۀ په ځائ بادشاه شو.
