Ένας Βασιλιάς που Αναζήτησε τον Πατέρα
Ο Οζίας αναζητά τον Πατέρα μας όσο τον διδάσκει ο Ζαχαρίας, και ευημερεί: πύργοι, δεξαμενές, καλλιεργήσιμη γη, εκπαιδευμένος στρατός, πολιορκητικές μηχανές. Ύστερα η δύναμη γίνεται υπερηφάνεια. Μπαίνει με τη βία να θυμιάσει, και δερματική αρρώστια ξεσπά στο μέτωπό του δίπλα στο θυσιαστήριο.
26 1Τότε όλος ο λαός του Ιούδα έκανε βασιλιά τον Οζία, που ήταν δεκαέξι χρονών, στη θέση του πατέρα του του Αμασία. 2Ξανάχτισε την Ελώθ και την επέστρεψε στον Ιούδα, αφού ο βασιλιάς αναπαύτηκε με τους προγόνους του. 3Ο Οζίας έγινε βασιλιάς σε ηλικία δεκαέξι ετών και βασίλεψε πενήντα δύο χρόνια στην Ιερουσαλήμ. Η μητέρα του ήταν η Ιεχολία από την Ιερουσαλήμ. 4Έκανε το σωστό στα μάτια του Πατέρα μας, όπως ακριβώς είχε κάνει ο πατέρας του ο Αμασίας. 5Αφοσιώθηκε στο να αναζητά τον Πατέρα μας στις μέρες του Ζαχαρία, ο οποίος τον δίδαξε να φοβάται τον Πατέρα μας· και όσο αναζητούσε τον Πατέρα μας, ευημερούσε.
6Βγήκε και πολέμησε τους Φιλισταίους, γκρεμίζοντας τα τείχη της Γαθ, της Ιαβνή και της Αζώτου. Έχτισε πόλεις κοντά στην Άζωτο και ανάμεσα στους Φιλισταίους. 7Ο Πατέρας μας τον βοήθησε εναντίον των Φιλισταίων, των Αράβων της Γουρ-βάαλ και των Μεουνιτών. 8Οι Αμμωνίτες πλήρωναν φόρο στον Οζία, και η φήμη του έφτασε ως τα σύνορα της Αιγύπτου, γιατί είχε γίνει πολύ ισχυρός. 9Ο Οζίας έχτισε πύργους στην Ιερουσαλήμ, στην Πύλη της Γωνίας, στην Πύλη της Κοιλάδας και στη Γωνία, και τους οχύρωσε. a a v9 Η Γωνία ήταν ένα συγκεκριμένο προεξέχον τμήμα του τείχους της Ιερουσαλήμ, διαφορετικό από τις πύλες που αναφέρονται με το όνομά τους. 10Έχτισε πύργους στην έρημο και έσκαψε πολλές στέρνες, γιατί είχε μεγάλα κοπάδια στα πεδινά και στην πεδιάδα. Είχε γεωργούς και αμπελουργούς στους λόφους και στα εύφορα χωράφια, γιατί αγαπούσε τη γη. 11Ο Οζίας είχε στρατό από εκπαιδευμένους στρατιώτες, που έβγαιναν στον πόλεμο κατά τμήματα, σύμφωνα με την απαρίθμηση που έκαναν ο Ιεϊήλ ο γραμματέας και ο Μαασίας ο αξιωματικός, υπό τον Ανανία, έναν από τους διοικητές του βασιλιά. 12Ο συνολικός αριθμός των αρχηγών των πατριών που διοικούσαν τους γενναίους πολεμιστές ήταν 2.600. 13Υπό τις διαταγές τους ήταν στρατός 307.500 ανδρών, εκπαιδευμένων να πολεμούν με μεγάλη δύναμη, για να βοηθούν τον βασιλιά εναντίον των εχθρών του. 14Ο Οζίας εξόπλισε ολόκληρο τον στρατό με ασπίδες, δόρατα, κράνη, θώρακες, τόξα και πέτρες για σφεντόνες. 15Στην Ιερουσαλήμ κατασκεύασε μηχανήματα, εφεύρεση επιδέξιων ανθρώπων, που τα τοποθέτησε πάνω στους πύργους και στις γωνίες για να ρίχνουν βέλη και να εκτοξεύουν μεγάλες πέτρες. Η φήμη του απλώθηκε παντού, γιατί βοηθήθηκε θαυμαστά, ώσπου έγινε ισχυρός.
Η Υπερηφάνεια του Οζία και η Καταστροφή του
16Όταν ο Οζίας έγινε ισχυρός, η καρδιά του υπερηφανεύτηκε, κι αυτό τον οδήγησε στην καταστροφή. Φάνηκε άπιστος απέναντι στον Πατέρα μας, μπαίνοντας στον ναό του Πατέρα μας για να κάψει θυμίαμα πάνω στο θυσιαστήριο του θυμιάματος. 17Ο Αζαρίας ο ιερέας μπήκε πίσω του, μαζί με ογδόντα θαρραλέους ιερείς του Πατέρα μας. 18Αντιμετώπισαν τον βασιλιά Οζία και του είπαν: «Δεν είναι δική σου δουλειά, Οζία, να προσφέρεις θυμίαμα στον Πατέρα μας, αλλά των ιερέων, των απογόνων του Ααρών, που είναι αφιερωμένοι να προσφέρουν θυμίαμα. Φύγε από το αγιαστήριο· φάνηκες άπιστος, κι αυτό δεν σου φέρνει καμιά τιμή από τον Πατέρα μας».
19Ο Οζίας έγινε έξαλλος. Με ένα θυμιατήρι στο χέρι του για να κάψει θυμίαμα, καθώς ήταν οργισμένος με τους ιερείς, ξέσπασε στο μέτωπό του μια μολυσματική δερματική αρρώστια —εκεί, μπροστά στους ιερείς, στον οίκο του Πατέρα μας, δίπλα στο θυσιαστήριο του θυμιάματος. 20Όταν ο Αζαρίας ο αρχιερέας και όλοι οι ιερείς στράφηκαν προς αυτόν και είδαν την αρρώστια στο μέτωπό του, τον έβγαλαν βιαστικά έξω, κι εκείνος βιάστηκε να φύγει, επειδή ο Πατέρας μας τον είχε χτυπήσει. 21Ο βασιλιάς Οζίας είχε την αρρώστια ως τον θάνατό του. Ζούσε σε χωριστό σπίτι, άρρωστος ακόμα, αποκομμένος από τον οίκο του Πατέρα μας. Ο γιος του ο Ιωθάμ διαχειριζόταν το παλάτι, κυβερνώντας τον λαό της χώρας.
22Τα υπόλοιπα έργα του Οζία, από τα πρώτα ως τα τελευταία, τα κατέγραψε ο προφήτης Ησαΐας, ο γιος του Αμώς. 23Ο Οζίας αναπαύτηκε με τους προγόνους του και τάφηκε κοντά τους σε ταφικό αγρό που ανήκε στους βασιλιάδες, γιατί είπαν: «Είχε δερματική αρρώστια». Ο γιος του ο Ιωθάμ βασίλεψε στη θέση του.