ଯେଉଁ ରାଜା ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲେ

ଜିଖରିୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ସମୟରେ ଉଷିୟ ଆମ ପିତାଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି: ଦୁର୍ଗ, ଜଳାଶୟ, କୃଷିଭୂମି, ଏକ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ସୈନ୍ୟଦଳ, ଅବରୋଧ ଯନ୍ତ୍ର। ତାʼପରେ ଶକ୍ତି ଅହଂକାରରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ସେ ଧୂପ ଜାଳିବା ପାଇଁ ବଳପୂର୍ବକ ଭିତରକୁ ପଶନ୍ତି, ଏବଂ ବେଦି ପାଖରେ ତାଙ୍କ କପାଳରେ ଚର୍ମରୋଗ ଦେଖାଦିଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 26।

ତତ୍ପରେ ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଷୋହଳ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ପିତା ଅମତସୀୟଙ୍କ ପଦରେ ରାଜା କଲେ। ରାଜା ଆପଣା ପିତୃଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବିଶ୍ରାମ କଲା ଉତ୍ତାରେ ସେ ଏଲୋତ୍‌କୁ ପୁନର୍ବାର ନିର୍ମାଣ କରି ଯିହୁଦା ପ୍ରତି ପୁନଃସ୍ଥାପନ କଲେ। ଉଜ୍ଜିୟ ଷୋହଳ ବର୍ଷ ବୟସରେ ରାଜ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଓ ଯିରୂଶାଲମରେ ବାବନ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାହାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଯିଖଲୀୟା, ସେ ଯିରୂଶାଲମ ନିବାସିନୀ ଥିଲେ। ତାହାଙ୍କ ପିତା ଅମତସୀୟ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଉଜ୍ଜିୟ ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଯଥାର୍ଥ, ତାହା କଲେ। ଯେଉଁ ଜିଖରୀୟ ତାହାଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭୟ କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ଜିଖରୀୟଙ୍କ ସମୟରେ ଉଜ୍ଜିୟ ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ଵେଷଣରେ ଆପଣାକୁ ନିବେଦନ କଲେ; ଆଉ ଯେତେ କାଳ ସେ ପିତାଙ୍କ ଅନ୍ଵେଷଣ କଲେ, ସେତେ କାଳ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧ କଲେ।

ସେ ବାହାରି ଯାଇ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ପୁଣି ଗାଥ୍‌, ଯାବ୍ନି ଓ ଅସ୍‌ଦୋଦର ପ୍ରାଚୀର ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଲେ। ଆଉ ସେ ଅସ୍‌ଦୋଦ ନିକଟରେ ଓ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନଗରମାନ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ପିତା ପଲେଷ୍ଟୀୟ, ଗୂର୍‌ବାଲ୍‌ ନିବାସୀ ଆରବୀୟ ଓ ମିୟୂନୀୟମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାହାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ। ଅମ୍ମୋନୀୟମାନେ ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କୁ କର ଦେଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ମିସରର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଲା, କାରଣ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ ହୋଇଥିଲେ। ଉଜ୍ଜିୟ ଯିରୂଶାଲମରେ କୋଣ-ଦ୍ଵାର, ଉପତ୍ୟକା-ଦ୍ଵାର ଓ ପ୍ରାଚୀରର ବକ୍ରସ୍ଥାନରେ ଦୁର୍ଗମାନ ନିର୍ମାଣ କରି ସେସବୁ ଦୃଢ଼ କଲେ। ^a ପୁଣି ସେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଓ ଅନେକ କୂପ ଖୋଳିଲେ, କାରଣ ନିମ୍ନଭୂମି ଓ ସମଭୂମିରେ ତାହାଙ୍କର ବହୁତ ପଶୁପଲ ଥିଲା। ଆଉ ପର୍ବତ ଓ ଉର୍ବର କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାହାଙ୍କର କୃଷକ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର-ରକ୍ଷକ ଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଭୂମିକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ। ଆହୁରି ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧକୁ ବାହାରିବା ନିମନ୍ତେ ଶିକ୍ଷିତ ସୈନ୍ୟଦଳ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଯିୟୂୟେଲ ଲେଖକ ଓ ମାସେୟ ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଗଣିତ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ସେନାପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହନନୀୟଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଦଳ ଦଳ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଥିଲେ। ପରାକ୍ରମୀ ବୀରମାନଙ୍କ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରୁଥିବା ପିତୃବଂଶର ପ୍ରଧାନମାନଙ୍କ ସମୁଦାୟ ସଂଖ୍ୟା ଦୁଇ ହଜାର ଛଅ ଶହ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ତିନି ଲକ୍ଷ ସାତ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶହ ସୈନ୍ୟର ଏକ ଦଳ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ରାଜାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମହାପରାକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ। ଉଜ୍ଜିୟ ସମୁଦାୟ ସୈନ୍ୟଦଳ ନିମନ୍ତେ ଢାଲ, ବର୍ଚ୍ଛା, ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ, ସାଞ୍ଜୁ, ଧନୁ ଓ ଛାଟିଣିର ପ୍ରସ୍ତର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଇଲେ। ପୁଣି ସେ ଯିରୂଶାଲମରେ ନିପୁଣ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଭାବିତ ଯନ୍ତ୍ରମାନ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ, ଯେପରି ତୀର ନିକ୍ଷେପ କରିବା ଓ ବୃହତ ପ୍ରସ୍ତର ପକାଇବା ନିମନ୍ତେ ସେସବୁ ଦୁର୍ଗ ଓ କୋଣ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଆଉ ତାହାଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବହୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପିଲା, କାରଣ ସେ ବଳବାନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ରୂପେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଲେ।

ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କ ଅହଙ୍କାର ଓ ତାହାଙ୍କ ବିନାଶ

ମାତ୍ର ଉଜ୍ଜିୟ ବଳବାନ ହୁଅନ୍ତେ, ତାହାଙ୍କ ବିନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କ ହୃଦୟ ଗର୍ବିତ ହେଲା। ସେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସତ୍ୟଲଙ୍ଘନ କଲେ, କାରଣ ସେ ଧୂପବେଦି ଉପରେ ଧୂପ ଜ୍ଵଳାଇବା ନିମନ୍ତେ ପିତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପୁଣି ଅସରୀୟ ଯାଜକ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ପିତାଙ୍କ ଅଶୀ ଜଣ ସାହସୀ ଯାଜକ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଭିତରକୁ ଗଲେ। ଆଉ ସେମାନେ ଉଜ୍ଜିୟ ରାଜାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇ କହିଲେ, “ହେ ଉଜ୍ଜିୟ, ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଧୂପ ଜ୍ଵଳାଇବା ତୁମ୍ଭର କର୍ମ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଧୂପ ଜ୍ଵଳାଇବା ନିମନ୍ତେ ପବିତ୍ରୀକୃତ ହାରୋଣଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଯାଜକମାନଙ୍କର କର୍ମ। ତୁମ୍ଭେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରୁ ବାହାରି ଯାଅ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ସତ୍ୟଲଙ୍ଘନ କରିଅଛ, ଆଉ ଏଥିରୁ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ତୁମ୍ଭର କୌଣସି ସମ୍ମାନ ହେବ ନାହିଁ।”

ସେତେବେଳେ ଉଜ୍ଜିୟ କ୍ରୋଧାନ୍ଵିତ ହେଲେ। ଧୂପ ଜ୍ଵଳାଇବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଗୋଟିଏ ଧୂପଦାନୀ ଥିଲା, ପୁଣି ସେ ଯାଜକମାନଙ୍କ ଉପରେ କୋପ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯାଜକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଧୂପବେଦି ନିକଟରେ ତାହାଙ୍କ କପାଳରେ ଏକ ଅଶୁଚିକାରକ କୁଷ୍ଠରୋଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଆଉ ଅସରୀୟ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ସମସ୍ତ ଯାଜକ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନାଇ ତାହାଙ୍କ କପାଳରେ ସେହି କୁଷ୍ଠରୋଗ ଦେଖନ୍ତେ, ତାହାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବାହାର କରିଦେଲେ; ପୁଣି ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବାରୁ ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ବାହାରି ଯିବାକୁ ଶୀଘ୍ରତା କଲେ। ଉଜ୍ଜିୟ ରାଜା ଆପଣା ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ହୋଇ ରହିଲେ, ପୁଣି କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ହୋଇ ଏକ ପୃଥକ ଗୃହରେ ବାସ କଲେ, କାରଣ ସେ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ। ଆଉ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋଥମ ରାଜଗୃହର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ହୋଇ ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କଲେ।

ଉଜ୍ଜିୟଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ, ଆଦ୍ୟରୁ ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମୋସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିଶାଇୟ ଭାବବାଦୀ ଲିପିବଦ୍ଧ କଲେ। ଏଉଁପରି ଉଜ୍ଜିୟ ଆପଣା ପିତୃଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବିଶ୍ରାମ କଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ “ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ” ବୋଲି କହିବାରୁ ତାହାଙ୍କୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ଅଧିକାରସ୍ଥ କବର-କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ କବର ଦେଲେ। ଆଉ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୋଥମ ତାହାଙ୍କ ପଦରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ।