Otani izlagan shoh

Zakariyo ta'lim bergan paytda Uzziyo Otamizni izlaydi va ravnaq topadi: minoralar, sardobalar, ekinzorlar, tayyorgarlik ko'rgan qo'shin, qamal mashinalari. Keyin kuch kibrga aylanadi. U tutatqi tutatish uchun zo'rlik bilan ichkariga kiradi va qurbongoh yonida peshonasida teri kasalligi paydo bo'ladi.

26-bob.

Shunda butun Yahudo xalqi otasi Amaziyoning oʻrniga oʻn olti yoshli Uzziyoni shoh qilib koʻtardi. Shoh ota-bobolari qatoriga qoʻshilgach, Uzziyo Elotni qaytadan qurib, uni Yahudoga qaytardi. Uzziyo oʻn olti yoshida shoh boʻldi va Quddusda ellik ikki yil hukmronlik qildi. Onasi qudduslik Yexolyo edi. U otasi Amaziyo qilgani kabi, Otamiz nazarida toʻgʻri boʻlgan ishlarni qildi. Uni Otamizdan qoʻrqishga oʻrgatgan Zakariyoning kunlarida u Otamizni izlashga bel bogʻladi; Otamizni izlagan vaqtida esa u ravnaq topdi.

U chiqib, filistlarga qarshi jang qildi va Gat, Yabno hamda Ashdod devorlarini buzib tashladi. Ashdod yaqinida va filistlar orasida shaharlar qurdi. Otamiz unga filistlarga, Gur-Baaldagi arablarga va maonliklarga qarshi yordam berdi. Ammonlar Uzziyoga oʻlpon toʻladilar va uning shuhrati Misr chegarasigacha yetdi, chunki u juda qudratli boʻlib ketgan edi. Uzziyo Quddusda Burchak darvozasi, Vodiy darvozasi va Burchakda minoralar qurib, ularni mustahkamladi. ^a U sahroda minoralar qurib, koʻplab suv havzalarini qazidi, chunki pastqam yerlar va tekisliklarda katta podalari bor edi. Togʻlar va unumdor dalalarda dehqonlar bilan uzumchilarni saqlardi, chunki u tuproqni sevardi. Uzziyoning jangga guruhlar boʻlib chiqadigan, oʻrgatilgan jangchilardan iborat qoʻshini bor edi. Ularni mirza Yoil bilan amaldor Maasayo, shohning sarkardalaridan biri Xananiyo qoʻl ostida sanab chiqqan edi. Botir jangchilarga boshchilik qilgan urugʻ boshliqlarining umumiy soni 2 600 nafar edi. Ular qoʻl ostida dushmanlarga qarshi shohga yordam berish uchun buyuk qudrat bilan jang qilishga oʻrgatilgan 307 500 kishilik qoʻshin bor edi. Uzziyo butun qoʻshinni qalqonlar, nayzalar, dubulgʻalar, sovutlar, kamonlar va palaxmon toshlari bilan taʼminladi. Quddusda u mohir ustalar ixtiro qilgan moslamalarni yasatdi; ular minoralar bilan burchaklarga oʻrnatilib, kamon oʻqlarini otar va katta toshlarni uloqtirardi. Uning shuhrati uzoq-uzoqlarga tarqaldi, chunki u qudratli boʻlgunga qadar unga ajib tarzda yordam berilgan edi.

Uzziyoning kibri va halokati

Uzziyo qudratli boʻlgach, yuragi kibrga toʻlib, bu uni halokatga olib keldi. U tutatqi qurbongohida tutatqi tutatish uchun Otamizning maʼbadiga kirib, Otamizga xiyonat qildi. Uning ortidan ruhoniy Azariyo Otamizning sakson jasur ruhoniysi bilan birga kirdi. Ular Uzziyo shohga qarshi chiqib, dedilar: “Ey Uzziyo, Otamizga tutatqi tutatish sizga emas, balki tutatqi tutatishga bagʻishlangan ruhoniylarga — Horun avlodlariga xosdir. Muqaddas maskandan chiqing; siz xiyonat qildingiz, bu sizga Otamizdan hech qanday izzat keltirmaydi.”

Uzziyo gʻazabga mindi. Tutatqi tutatish uchun qoʻlida tutatqidoni bilan ruhoniylarga qahr-gʻazab sochib turganda, peshonasida nopok qiladigan teri kasalligi toshib chiqdi — Otamizning uyida, tutatqi qurbongohi yonida, ruhoniylar koʻz oʻngida. Bosh ruhoniy Azariyo bilan barcha ruhoniylar unga oʻgirilib, peshonasidagi kasallikni koʻrishgach, uni shosha-pisha tashqariga chiqarishdi; uning oʻzi ham chiqishga shoshildi, chunki Otamiz uni urgan edi. Uzziyo shoh oʻlimigacha shu kasallik bilan ogʻridi. U alohida uyda yashar, hamon kasal boʻlib, Otamizning uyidan ajratib qoʻyilgan edi. Oʻgʻli Yoʻtom saroyni boshqarar, mamlakat xalqini idora qilardi.

Uzziyoning qolgan ishlarini, boshidan oxirigacha, Amoʻz oʻgʻli paygʻambar Ishayo yozib qoldirdi. Uzziyo ota-bobolari qatoriga qoʻshildi va “U teri kasali bilan ogʻrigan” deyishgani uchun, shohlarga tegishli qabriston dalasida ular yaqiniga dafn etildi. Uning oʻrniga oʻgʻli Yoʻtom shoh boʻldi.