2.تواريخ 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹پوءِ يهوداه جي سڀني ماڻهن سورهن سالن جي عزياه کي سندس پيءُ امصياه جي جاءِ تي بادشاهه بڻايو. ²جڏهن بادشاهه پنهنجن ابن ڏاڏن سان ننڊ ڪئي، تڏهن ايلوت کي ٻيهر اڏي يهوداه کي موٽائي ڏنائين. ³عزياه سورهن سالن جي عمر ۾ بادشاهه ٿيو ۽ يروشلم ۾ ٻاونجاهه سال حڪومت ڪيائين. سندس ماءُ يروشلم جي يڪوليا هئي. ⁴جيئن سندس پيءُ امصياه ڪيو هو، تيئن هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ جيڪو سڌو هو سو ڪيو. ⁵زڪرياه جي ڏينهن ۾، جنهن کيس اسان جي پيءُ جو خوف ڪرڻ سيکاريو هو، هو اسان جي پيءُ کي ڳولهڻ ۾ لڳو رهيو؛ ۽ جيستائين اسان جي پيءُ کي ڳولهيائين، تيستائين ڪامياب رهيو.

⁶هن نڪري فلستين سان جنگ ڪئي ۽ جات، يبنه ۽ اشدود جون ديوارون ڊاهي ڇڏيائين. اشدود جي ويجهو ۽ فلستين جي وچ ۾ شهر اڏيائين. ⁷اسان جي پيءُ فلستين، گور-بعل ۾ رهندڙ عربن ۽ معونين خلاف سندس مدد ڪئي. ⁸عمونين عزياه کي خراج ڏنو، ۽ سندس شهرت مصر جي سرحد تائين پهتي، ڇالاءِ جو هو تمام گهڻو طاقتور ٿي ويو هو. ⁹عزياه يروشلم ۾ ڪنڊ واري دروازي، واديءَ واري دروازي ۽ موڙ تي برج اڏايا ۽ انهن کي مضبوط ڪيائين. ^a a v9 موڙ يروشلم جي شهر پناهه جو هڪ خاص ٻاهر نڪتل حصو هو، جيڪو نالي وارن دروازن کان الڳ هو. ¹⁰هن بيابان ۾ برج اڏايا ۽ ڪيترائي حوض کوٽيائين، ڇالاءِ جو هيٺاهين ملڪ ۽ ميدان ۾ سندس وڏا ڌڻ هئا. جبلن ۽ زرخيز زمينن ۾ هاري ۽ انگورن جا باغبان رکيائين، ڇالاءِ جو کيس زمين سان پيار هو. ¹¹عزياه وٽ تربيت يافته سپاهين جو لشڪر هو، جيڪو ٽولين ۾ جنگ لاءِ نڪرندو هو، ۽ جنهن جي ڳڻپ منشي يعيئيل ۽ عملدار معسياه، بادشاهه جي سردارن مان هڪڙي حننياه جي هٿ هيٺ ڪئي هئي. ¹²ڏاڍن سورمن جي اڳواڻي ڪندڙ ڪٽنبن جي سردارن جو ڪل تعداد ٻه هزار ڇهه سئو هو. ¹³سندن حڪم هيٺ ٽي لک ست هزار پنج سئو جو لشڪر هو، جيڪو وڏي طاقت سان جنگ ڪرڻ ۽ بادشاهه جي دشمنن خلاف سندس مدد ڪرڻ لاءِ تربيت يافته هو. ¹⁴عزياه سڄي لشڪر لاءِ ڍالون، ڀالا، خود، زرهون، ڪمان ۽ گوفڻ جا پٿر مهيا ڪيائين. ¹⁵يروشلم ۾ هنرمندن جي ايجاد ڪيل مشينون ٺهرايائين، جيڪي تير هلائڻ ۽ وڏا پٿر اڇلائڻ لاءِ برجن ۽ ڪنڊن تي رکيل هيون. سندس شهرت پري پري تائين پکڙجي وئي، ڇالاءِ جو جيستائين هو طاقتور ٿيو، تيستائين کيس عجيب نموني مدد ملي.

عزياه جو غرور ۽ سندس تباهي

¹⁶جڏهن عزياه طاقتور ٿيو، تڏهن سندس دل مغرور ٿي وئي، جيڪا سندس تباهيءَ جو سبب بڻي. اسان جي پيءُ سان بيوفائي ڪيائين، ۽ بخور واري قربانگاهه تي بخور ٻارڻ لاءِ اسان جي پيءُ جي مندر ۾ داخل ٿيو. ¹⁷سندس پٺيان ڪاهن عزرياه، اسان جي پيءُ جي اسي دلير ڪاهنن سان گڏ، اندر ويو. ¹⁸هنن بادشاهه عزياه جو منهن ڏنو ۽ چيو تہ ”اي عزياه، اسان جي پيءُ آڏو بخور ٻارڻ تنهنجو ڪم ناهي، پر هارون جي اولاد جي انهن ڪاهنن جو ڪم آهي جيڪي بخور ٻارڻ لاءِ مخصوص ٿيل آهن. پاڪ جاءِ مان نڪري وڃ؛ تو بيوفائي ڪئي آهي، ۽ هن ڳالهه ڪري اسان جي پيءُ وٽان تو کي ڪابہ عزت نہ ملندي.“

¹⁹عزياه ڏاڍو ڪاوڙجي پيو. هٿ ۾ بخور ٻارڻ لاءِ ڌوڻو هوس، ۽ جڏهن ڪاهنن تي ڪاوڙجي رهيو هو، تڏهن اسان جي پيءُ جي گھر ۾، بخور جي قربانگاهه ڀرسان، ڪاهنن جي سامهون سندس پيشانيءَ تي چمڙيءَ جو ناپاڪ ڪندڙ مرض ظاهر ٿي پيو. ²⁰جڏهن وڏي ڪاهن عزرياه ۽ سڀني ڪاهنن هن ڏانهن منهن ڪيو ۽ سندس پيشانيءَ تي اهو مرض ڏٺو، تڏهن کيس تڪڙو ٻاهر ڪڍيائون، ۽ هو پاڻ بہ نڪرڻ لاءِ تڪڙو ٿيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کيس ڌڪ هنيو هو. ²¹بادشاهه عزياه کي مرڻ تائين اهو مرض رهيو. هو الڳ گھر ۾ رهندو هو، اڃا بيمار، ۽ اسان جي پيءُ جي گھر کان ڪٽيل. سندس پٽ يوتام محل سنڀاليندو هو ۽ ملڪ جي ماڻهن تي حڪومت ڪندو هو.

²²عزياه جا باقي ڪم، پهرين کان آخر تائين، آموص جي پٽ نبي يسعياه لکيا. ²³عزياه پنهنجن ابن ڏاڏن سان ننڊ ڪئي، ۽ کيس انهن جي ويجهو بادشاهن جي دفن واري ميدان ۾ دفنايو ويو، ڇاڪاڻ تہ هنن چيو تہ ”کيس چمڙيءَ جو مرض هو.“ سندس پٽ يوتام سندس جاءِ تي بادشاهه ٿيو.