Joasz odnawia dom naszego Ojca
Dopóki żyje Jojada, Joasz odnawia dom naszego Ojca dzięki skrzyni na dary, którą lud chętnie napełnia. Po śmierci starego kapłana król słucha dostojników, dopuszcza bałwochwalstwo i każe ukamienować na dziedzińcu syna Jojady, Zachariasza — a niewielki oddział Aramejczyków doprowadza go do upadku.
24 1Joasz został królem w wieku siedmiu lat i panował czterdzieści lat w Jerozolimie. Jego matka Sibia pochodziła z Beer-Szeby. 2Joasz czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, przez wszystkie dni kapłana Jojady. 3Jojada wybrał mu dwie żony, a Joasz miał synów i córki.
4Po pewnym czasie Joasz postanowił w swoim sercu odnowić dom naszego Ojca. 5Zgromadził kapłanów i Lewitów i powiedział im: „Idźcie do miast Judy i zbierajcie co roku pieniądze od całego Izraela na naprawę domu waszego Ojca — spieszcie się”. Lecz Lewici się nie spieszyli. 6Król wezwał Jojadę, najwyższego kapłana: „Dlaczego nie zażądałeś od Lewitów, aby przynieśli z Judy i Jerozolimy podatek, który Mojżesz, sługa naszego Ojca, i zgromadzenie nałożyli na Izraela na namiot świadectwa?” a a v6 Namiot świadectwa był przenośną świątynią Izraela na pustyni, Przybytkiem. 7Synowie Atalii, tej niegodziwej kobiety, wtargnęli do domu naszego Ojca i nawet użyli wszystkich świętych rzeczy z domu naszego Ojca do czci Baalów.
8Na rozkaz króla sporządzili skrzynię i ustawili ją na zewnątrz, przy bramie domu naszego Ojca. 9Ogłosili w Judzie i Jerozolimie: przynoście naszemu Ojcu podatek, który Mojżesz, sługa naszego Ojca, nałożył na Izraela na pustyni. 10Wszyscy dostojnicy i cały lud radowali się, przynosząc i wrzucając swoje dary do skrzyni, aż się napełniła. 11Ilekroć Lewici przynosili skrzynię do urzędników króla i widzieli, że jest pełna pieniędzy, pisarz królewski i urzędnik najwyższego kapłana opróżniali ją i odnosili na swoje miejsce. Codziennie zbierali wiele pieniędzy. 12Król i Jojada dawali je robotnikom pracującym przy domu naszego Ojca, którzy najmowali murarzy i cieśli, aby go odnowili, oraz robotników obrabiających żelazo i brąz, aby naprawili dom naszego Ojca. 13Robotnicy pracowali, a naprawa postępowała dzięki ich rękom. Odnowili dom naszego Ojca według jego kształtu i wzmocnili go. 14Gdy skończyli, przynieśli resztę pieniędzy królowi i Jojadzie, sporządzając z nich sprzęty do domu naszego Ojca: naczynia do służby i ofiar całopalnych, misy oraz naczynia ze złota i srebra. Składali ofiary całopalne w domu naszego Ojca nieustannie, przez całe życie Jojady.
15Jojada zestarzał się i był syty dni, a potem umarł; w chwili śmierci miał sto trzydzieści lat. 16Pochowali go w Mieście Dawida wśród królów, ponieważ czynił dobro w Izraelu dla naszego Ojca i jego domu.
Joasz opuszcza naszego Ojca po śmierci Jojady
17Po śmierci Jojady przyszli dostojnicy Judy i pokłonili się królowi, a on ich posłuchał. 18Opuścili dom naszego Ojca, Boga swoich przodków, służyli aszerom i bożkom — i dlatego gniew spadł na Judę i Jerozolimę za tę winę. 19Jednak nasz Ojciec posyłał im proroków, aby ich zawrócili do niego; ostrzegali ich, lecz oni nie chcieli słuchać.
20Wtedy Duch naszego Ojca zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady. Stanął przed ludem i powiedział: „Tak mówi nasz Ojciec: Dlaczego przekraczacie jego przykazania? Nie powiedzie się wam — opuściliście go, więc i on was opuszcza”.
21Sprzysięgli się przeciwko niemu i ukamienowali go na dziedzińcu domu naszego Ojca na rozkaz króla. 22Król Joasz zapomniał o dobroci, jaką okazał mu Jojada, ojciec Zachariasza, i zabił jego syna. Gdy Zachariasz umierał, powiedział: „Niech nasz Ojciec to zobaczy i upomni się o to”.
Sąd naszego Ojca spada na niewiernego Joasza
23Na przełomie roku wojsko Aramu napadło na Joasza, wtargnęło do Judy i Jerozolimy, wybiło wszystkich dostojników ludu, a cały łup z nich wysłało do króla Damaszku. 24Choć wojsko Aramu przyszło z niewielu ludźmi, nasz Ojciec wydał w ich ręce o wiele większe wojsko, ponieważ Juda opuściła naszego Ojca, Boga swoich przodków. Tak spadł sąd na Joasza.
25Gdy Aramejczycy odeszli, zostawiając go ciężko rannego, jego słudzy sprzysięgli się przeciwko niemu z powodu krwi syna kapłana Jojady i zabili go na jego łożu. Umarł i został pochowany w Mieście Dawida, lecz nie w grobach królów. 26Ci, którzy sprzysięgli się przeciwko niemu, to: Zabad, syn Szimeat, Ammonitki, i Jozabad, syn Szimrit, Moabitki. 27O jego synach, o licznych proroctwach przeciwko niemu i o odbudowie domu naszego Ojca napisano w komentarzu do Księgi Królów; a jego syn Amazjasz panował w jego miejsce.