Czytaj. Przyjmij. Zaproponuj.

♥ Opinie

2 Księga Kronik 24

Księga

Joasz odnawia dom naszego Ojca

Dopóki żyje Jojada, Joasz odnawia dom naszego Ojca dzięki skrzyni na dary, którą lud chętnie napełnia. Po śmierci starego kapłana król słucha dostojników, dopuszcza bałwochwalstwo i każe ukamienować na dziedzińcu syna Jojady, Zachariasza — a niewielki oddział Aramejczyków doprowadza go do upadku.

Rozdział 24.

Joasz został królem w wieku siedmiu lat i panował czterdzieści lat w Jerozolimie. Jego matka Sibia pochodziła z Beer-Szeby. Joasz czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, przez wszystkie dni kapłana Jojady. Jojada wybrał mu dwie żony, a Joasz miał synów i córki.

Po pewnym czasie Joasz postanowił w swoim sercu odnowić dom naszego Ojca. Zgromadził kapłanów i Lewitów i powiedział im: „Idźcie do miast Judy i zbierajcie co roku pieniądze od całego Izraela na naprawę domu waszego Ojca — spieszcie się”. Lecz Lewici się nie spieszyli. Król wezwał Jojadę, najwyższego kapłana: „Dlaczego nie zażądałeś od Lewitów, aby przynieśli z Judy i Jerozolimy podatek, który Mojżesz, sługa naszego Ojca, i zgromadzenie nałożyli na Izraela na namiot świadectwa?” a a v6 Namiot świadectwa był przenośną świątynią Izraela na pustyni, Przybytkiem. Synowie Atalii, tej niegodziwej kobiety, wtargnęli do domu naszego Ojca i nawet użyli wszystkich świętych rzeczy z domu naszego Ojca do czci Baalów.

Na rozkaz króla sporządzili skrzynię i ustawili ją na zewnątrz, przy bramie domu naszego Ojca. Ogłosili w Judzie i Jerozolimie: przynoście naszemu Ojcu podatek, który Mojżesz, sługa naszego Ojca, nałożył na Izraela na pustyni. Wszyscy dostojnicy i cały lud radowali się, przynosząc i wrzucając swoje dary do skrzyni, aż się napełniła. Ilekroć Lewici przynosili skrzynię do urzędników króla i widzieli, że jest pełna pieniędzy, pisarz królewski i urzędnik najwyższego kapłana opróżniali ją i odnosili na swoje miejsce. Codziennie zbierali wiele pieniędzy. Król i Jojada dawali je robotnikom pracującym przy domu naszego Ojca, którzy najmowali murarzy i cieśli, aby go odnowili, oraz robotników obrabiających żelazo i brąz, aby naprawili dom naszego Ojca. Robotnicy pracowali, a naprawa postępowała dzięki ich rękom. Odnowili dom naszego Ojca według jego kształtu i wzmocnili go. Gdy skończyli, przynieśli resztę pieniędzy królowi i Jojadzie, sporządzając z nich sprzęty do domu naszego Ojca: naczynia do służby i ofiar całopalnych, misy oraz naczynia ze złota i srebra. Składali ofiary całopalne w domu naszego Ojca nieustannie, przez całe życie Jojady.

Jojada zestarzał się i był syty dni, a potem umarł; w chwili śmierci miał sto trzydzieści lat. Pochowali go w Mieście Dawida wśród królów, ponieważ czynił dobro w Izraelu dla naszego Ojca i jego domu.

Joasz opuszcza naszego Ojca po śmierci Jojady

Po śmierci Jojady przyszli dostojnicy Judy i pokłonili się królowi, a on ich posłuchał. Opuścili dom naszego Ojca, Boga swoich przodków, służyli aszerom i bożkom — i dlatego gniew spadł na Judę i Jerozolimę za tę winę. Jednak nasz Ojciec posyłał im proroków, aby ich zawrócili do niego; ostrzegali ich, lecz oni nie chcieli słuchać.

Wtedy Duch naszego Ojca zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady. Stanął przed ludem i powiedział: „Tak mówi nasz Ojciec: Dlaczego przekraczacie jego przykazania? Nie powiedzie się wam — opuściliście go, więc i on was opuszcza”.

Sprzysięgli się przeciwko niemu i ukamienowali go na dziedzińcu domu naszego Ojca na rozkaz króla. Król Joasz zapomniał o dobroci, jaką okazał mu Jojada, ojciec Zachariasza, i zabił jego syna. Gdy Zachariasz umierał, powiedział: „Niech nasz Ojciec to zobaczy i upomni się o to”.

Sąd naszego Ojca spada na niewiernego Joasza

Na przełomie roku wojsko Aramu napadło na Joasza, wtargnęło do Judy i Jerozolimy, wybiło wszystkich dostojników ludu, a cały łup z nich wysłało do króla Damaszku. Choć wojsko Aramu przyszło z niewielu ludźmi, nasz Ojciec wydał w ich ręce o wiele większe wojsko, ponieważ Juda opuściła naszego Ojca, Boga swoich przodków. Tak spadł sąd na Joasza.

Gdy Aramejczycy odeszli, zostawiając go ciężko rannego, jego słudzy sprzysięgli się przeciwko niemu z powodu krwi syna kapłana Jojady i zabili go na jego łożu. Umarł i został pochowany w Mieście Dawida, lecz nie w grobach królów. Ci, którzy sprzysięgli się przeciwko niemu, to: Zabad, syn Szimeat, Ammonitki, i Jozabad, syn Szimrit, Moabitki. O jego synach, o licznych proroctwach przeciwko niemu i o odbudowie domu naszego Ojca napisano w komentarzu do Księgi Królów; a jego syn Amazjasz panował w jego miejsce.

A young man reading the Father's Heart Bible (FHB) print edition in a coffee shop Teraz w druku

Komentarze

Myśl, pytanie albo słowo, które ten rozdział w Tobie poruszył: podziel się nim tutaj. Każdy komentarz dopisuje Twoje imię do ściany współtwórców.

Czytanie, kopiowanie i udostępnianie są otwarte dla wszystkich, bez konta. Komentowanie, zaznaczanie i zakładki są w darmowym koncie, a każdy komentarz dopisuje Twoje imię do ściany współtwórców.

Dołącz do rodziny — za darmo →
  • Nie ma jeszcze komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która doda swój głos.