2 Księga Kronik 23

23 ¹W siódmym roku Jojada nabrał odwagi i zawarł przymierze z dowódcami setek: Azariaszem, synem Jerochama, Ismaelem, synem Jochanana, Azariaszem, synem Obeda, Maasejaszem, synem Adajasza, i Eliszafatem, synem Zikriego. ²Przeszli przez Judę, zgromadzili Lewitów ze wszystkich jej miast oraz naczelników rodów izraelskich i przybyli do Jerozolimy. ³Całe zgromadzenie zawarło przymierze z królem w domu naszego Ojca. Jojada powiedział im: „Oto syn króla będzie królował, jak nasz Ojciec obiecał o synach Dawida. ⁴Oto co macie uczynić: trzecia część z was — kapłani i Lewici wchodzący w sabat — będzie odźwiernymi przy progach. ⁵Trzecia część przy domu króla, trzecia część przy Bramie Fundamentu, a cały lud na dziedzińcach domu naszego Ojca. ⁶Niech nikt nie wchodzi do domu naszego Ojca oprócz kapłanów i usługujących Lewitów; oni mogą wejść, bo są święci. Cały pozostały lud ma pełnić straż dla naszego Ojca. ⁷Lewici muszą otoczyć króla, każdy z bronią w ręku; ktokolwiek wejdzie do domu, ma być zabity. Pozostańcie przy królu, dokądkolwiek pójdzie i skąd przyjdzie.”

⁸Lewici i cała Juda uczynili dokładnie tak, jak rozkazał kapłan Jojada. Każdy wziął swoich ludzi — tych, którzy wchodzili na służbę w sabat, wraz z tymi, którzy schodzili — gdyż kapłan Jojada nie zwolnił żadnego z oddziałów. ⁹Kapłan Jojada dał dowódcom setek włócznie oraz duże i małe tarcze króla Dawida, które były przechowywane w domu naszego Ojca. ¹⁰Ustawił cały lud, każdego z bronią w ręku, od południowej strony świątyni aż do strony północnej, wokół ołtarza, świątyni i króla. ¹¹Wyprowadzili syna króla, włożyli mu koronę, dali mu prawo przymierza i ustanowili go królem. Jojada i jego synowie namaścili go i zawołali: „Niech żyje król!” ^a a v11 Świadectwo było odpisem prawa przymierza naszego Ojca, złożonym w ręce nowego króla jako znak, że panuje pod władzą naszego Ojca, a nie swoją własną.

Dom naszego Ojca wypędza królową uzurpatorkę

¹²Gdy Atalia usłyszała odgłos ludu biegnącego i wysławiającego króla, przyszła do nich do domu naszego Ojca. ¹³Spojrzała — a oto król stał przy swojej kolumnie u wejścia, dowódcy i trębacze przy nim, cały lud ziemi radował się i dął w trąby, a śpiewacy z instrumentami prowadzili wysławianie. Wtedy Atalia rozdarła swoje szaty i zawołała: „Zdrada! Zdrada!”

¹⁴Kapłan Jojada wezwał dowódców setek dowodzących wojskiem i powiedział: „Wyprowadźcie ją przez szeregi; każdego, kto pójdzie za nią, zabijcie mieczem.” Kapłan bowiem powiedział: „Nie zabijajcie jej w domu naszego Ojca.” ¹⁵Pochwycili ją; gdy doszła do wejścia Bramy Końskiej przy domu króla, tam ją zabili.

Jojada przywraca przymierze i dom naszego Ojca

¹⁶Potem Jojada zawarł przymierze między sobą, całym ludem i królem, aby byli ludem naszego Ojca. ¹⁷Cały lud poszedł do świątyni Baala i zburzył ją, potłukł jego ołtarze i bożki, a Mattana, kapłana Baala, zabił przed ołtarzami. ¹⁸Jojada powierzył pieczę nad domem naszego Ojca kapłanom lewickim, których Dawid tam wyznaczył, aby składali ofiary całopalne naszemu Ojcu, jak napisano w prawie Mojżesza, z radością i śpiewem, jak nakazał Dawid. ¹⁹Ustawił odźwiernych przy bramach domu naszego Ojca, aby nie mógł wejść nikt w jakikolwiek sposób nieczysty. ²⁰Wziął dowódców setek, dostojników, władców ludu i cały lud ziemi i sprowadził króla z domu naszego Ojca, przez Bramę Górną do domu króla, i posadził go na tronie królewskim. ²¹Cały lud ziemi radował się, a miasto się uspokoiło, gdyż Atalia została zabita mieczem.