2 Babad 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹Ing taun kang kapitu Imam Yoyada ngantepake atine, banjur gawe prajanjian karo para panggedhene pasukan satus-satus, yaiku Azarya anake Yeroham, Ismael anake Yohanan, Azarya anake Obed, Maaseya anake Adaya, lan Elisafat anake Zikri. ²Wong-wong mau padha mider ing satanah Yehuda, nglumpukake para wong Lewi saka sakabehing kuthane lan para kepala kulawargane Israel, banjur padha teka ing Yerusalem. ³Pasamuwan kabeh mau banjur gawe prajanjian karo sang prabu ing padalemane Rama kita. Yoyada ngandika marang wong-wong mau: “Delengen, anake sang prabu bakal jumeneng ratu, kaya kang wis dijanjekake dening Rama kita tumrap para turune Dawud. ⁴Mangkene kang kudu padha koklakoni: sapratelon saka ing kowe, yaiku para imam lan para wong Lewi kang teka nindakake tugas ing dina Sabat, padha dadia wong kang jaga ing lawang-lawang. ⁵Sapratelon maneh jaga ing padalemane sang prabu, sapratelon maneh ing Gapura Pondhasi, lan wong sapepake padha ana ing plataran-plataraning padalemane Rama kita. ⁶Aja ana wong kang mlebu ing padalemane Rama kita kajaba para imam lan para wong Lewi kang ngladeni; iku kena mlebu, awit padha suci. Nanging wong liyane kabeh kudu padha ngreksa apa kang didhawuhake dening Rama kita. ⁷Para wong Lewi kudu padha ngupengi sang prabu, siji-sijine nyekel gegaman ing tangane; sapa kang mlebu ing padaleman kudu dipateni. Kowe padha tansah ngetutna sang prabu menyang ngendi bae tindake lan kundure.”

⁸Para wong Lewi lan wong Yehuda kabeh padha nindakake persis kaya kang didhawuhake dening Imam Yoyada. Siji-sijine njupuk anak buahe, yaiku kang nindakake tugas ing dina Sabat lan kang lagi bubar tugas, awit Imam Yoyada ora nglilani salah sawijining golongan mundur. ⁹Imam Yoyada banjur maringake marang para panggedhene pasukan satus-satus mau tumbak-tumbak lan tameng gedhe sarta tameng cilik kagungane Prabu Dawud, kang kasimpen ing padalemane Rama kita. ¹⁰Sakehing wong mau dipapanake dening Yoyada, siji-sijine nyekel gegaman ing tangane, saka sisih kidule padaleman nganti tekan sisih lor, ngupengi misbyah lan padaleman sarta sang prabu. ¹¹Anake sang prabu mau banjur digawa metu, dietrapi makutha lan diparingi kitab prajanjian, tumuli kajumenengake ratu. Yoyada lan anak-anake banjur njebadi panjenengane sarta padha surak-surak: “Mugi sang prabu yuswa!” ^a a v11 Kitab paseksen iku turunan saka kitab prajanjiane Rama kita, kang diselehake ing astane sang prabu kang anyar minangka tandha, yen anggone jumeneng iku ana ing sangisoring pangwasane Rama kita, dudu pangwasane dhewe.

Padalemane Rama kita Nundhung Sang Ratu kang Ngrebut Keprabon

¹²Bareng Atalya mireng swarane wong kang padha playon lan ngluhurake sang prabu, banjur marani wong-wong mau ing padalemane Rama kita. ¹³Panjenengane mirsani, lah ana sang prabu jumeneng ing sacedhake sakane, ing lawanging padaleman, para panggedhe lan para peniup kalasangka ngadeg ing sandhinge, sarta wong sanegara kabeh padha bungah-bungah lan ngunekake kalasangka, para penyanyi karo piranti-pirantine mimpin pepujian. Atalya banjur nyuwek-nyuwek sandhangane sarta nguwuh-uwuh: “Pambalela! Pambalela!”

¹⁴Imam Yoyada banjur nimbali para panggedhene pasukan satus-satus kang mimpin wadyabala, pangandikane: “Giringen metu liwat antarane barisan; sapa bae kang ngetutake dheweke, patenana klawan pedhang.” Awit imam mau wis dhawuh: “Aja kokpateni ing padalemane Rama kita.” ¹⁵Atalya banjur dicekel; bareng wis tekan lawang Gapura Jaran ing sacedhake padalemane sang prabu, wong-wong mau banjur matine ana ing kono.

Yoyada Mulihake Prajanjian lan Padalemane Rama kita

¹⁶Yoyada banjur gawe prajanjian antarane awake dhewe, wong sapepake, lan sang prabu, supaya padha dadia umate Rama kita. ¹⁷Wong sapepake banjur padha menyang kuil Baal lan ngrubuhake kuil mau, misbyah-misbyahe lan reca-recane padha diremuk, sarta Matan, imame Baal, dipateni ana ing ngarepe misbyah-misbyah mau. ¹⁸Yoyada banjur masrahake pangrumate padalemane Rama kita marang para imam Lewi, kang wis ditetepake dening Prabu Dawud ana ing kono, supaya padha nyaosake kurban obaran marang Rama kita, kaya kang katulis ing Torete Musa, kanthi kabungahan lan kekidungan kaya kang wis didhawuhake dening Prabu Dawud. ¹⁹Panjenengane uga manggonake para wong jaga ing gapura-gapuraning padalemane Rama kita, supaya ora ana wong kang najis marga saka apa bae kang bisa mlebu. ²⁰Panjenengane banjur ngirid para panggedhene pasukan satus-satus, para panggedhe, para pangwasaning rakyat, lan wong sanegara kabeh, sarta ngirid sang prabu mudhun saka padalemane Rama kita, metu ing Gapura Dhuwur tumuju menyang padalemane sang prabu, lan nglenggahake panjenengane ing dhampar keprabon. ²¹Wong sanegara kabeh padha bungah, lan kutha mau dadi tentrem, awit Atalya wis dipateni klawan pedhang.