يوآس اسان جي پيءُ جي واعدي ڪيل بادشاهه جي حيثيت ۾ تخت نشين ٿيو

يهويدع محافظن کي منظم ڪري ٿو، لڪايل ڇوڪري کي ٻاهر آڻي ٿو، کيس تاج پارائي ٿو ۽ نعرو هڻي ٿو: بادشاهه جيئرو رهي! عتلياه کي مارڻ لاءِ هيڪل کان ٻاهر وٺي وڃن ٿا، بعل جو مندر ڊاهيو وڃي ٿو، ۽ ڪاهن، ماڻهو ۽ بادشاهه گڏجي عهد ڪن ٿا ته اهي اسان جي پيءُ جا ماڻهو ٿيندا.

باب 23.

ستين سال ۾ يهويدع همت ڪري سؤ سؤ جي سردارن سان عهد ڪيو—يروحام جي پٽ عزريا، يهوحنان جي پٽ اسماعيل، عوبيد جي پٽ عزريا، عدايا جي پٽ معسياه ۽ زڪري جي پٽ اليسفط سان. هو يهوداہ ۾ گھمي، سڀني شهرن مان ليوين ۽ اسرائيل جي ڪٽنبن جي سردارن کي گڏ ڪري يروشلم ۾ آيا. پوري جماعت اسان جي پيءُ جي گھر ۾ بادشاهه سان عهد ڪيو. يهويدع کين چيو تہ ”ڏسو، بادشاهه جو پٽ بادشاهي ڪندو، جيئن اسان جي پيءُ دائود جي پٽن بابت واعدو ڪيو هو. اهو ڪريو: اوهان جو ٽيون حصو—سبت جي ڏينهن اندر ايندڙ ڪاهن ۽ ليوي—دروازن جي چانئٺن تي دربان ٿيندو. ٽيون حصو بادشاهه جي گھر ۾، ٽيون حصو بنياد واري دروازي تي، ۽ سڀ ماڻهو اسان جي پيءُ جي گھر جي صحنن ۾ رهندا. ڪاهنن ۽ خدمت ڪندڙ ليوين کانسواءِ ٻيو ڪوبہ اسان جي پيءُ جي گھر ۾ نہ وڃي؛ اهي اندر وڃي سگھن ٿا، ڇالاءِ جو اهي پاڪ آهن. باقي سڀ ماڻهو اسان جي پيءُ لاءِ پهرو ڏيندا. ليوي هر هڪ هٿ ۾ هٿيار کڻي بادشاهه جي چوڌاري گھيرو ڪن؛ جيڪو بہ گھر ۾ داخل ٿئي، تنهن کي ماريو وڃي. بادشاهه جيڏانهن اچي يا وڃي، اوهان سندس سان گڏ رهجو.“

ليوين ۽ سڀني يهوداہ ڪاهن يهويدع جي حڪم موجب ئي سڀ ڪجھ ڪيو. هر هڪ پنهنجن ماڻهن کي ورتو—سبت تي ڊيوٽي تي ايندڙن کي ۽ وڃندڙن کي—ڇالاءِ جو ڪاهن يهويدع ڪنهن بہ ٽولي کي موڪل نہ ڏني هئي. ڪاهن يهويدع سؤ سؤ جي سردارن کي بادشاهه دائود جا نيزا ۽ وڏيون ۽ ننڍيون ڍالون ڏنيون، جيڪي اسان جي پيءُ جي گھر ۾ رکيل هيون. سڀني ماڻهن کي، هر هڪ کي هٿ ۾ هٿيار سان، هيڪل جي ڏکڻ ڪنڊ کان اتر ڪنڊ تائين، قربان گاهه، هيڪل ۽ بادشاهه جي چوڌاري بيهاريائين. هنن بادشاهه جي پٽ کي ٻاهر آڻي، تاج پهرائي، عهد جي شريعت ڏيئي کيس بادشاهه ڪيو. يهويدع ۽ سندس پٽن کيس مسح ڪيو ۽ نعرو هنيائون تہ ”بادشاهه جيئرو رهي!“ ^a

اسان جي پيءُ جي گھر مان غاصب راڻيءَ کي ڪڍيو ويو

جڏهن عتلياه ماڻهن جي ڊوڙڻ ۽ بادشاهه جي واکاڻ ڪرڻ جو آواز ٻڌو، تڏهن اسان جي پيءُ جي گھر ۾ انهن وٽ آئي. ڏٺائين تہ بادشاهه دروازي وٽ پنهنجي ٿنڀي وٽ بيٺو هو، ڀرسان سردار ۽ ترهي وڄائيندڙ هئا، ملڪ جا سڀ ماڻهو خوشيون ڪري ترهيون وڄائي رهيا هئا، ۽ ساز کڻي ڳائيندڙ واکاڻ ۾ اڳواڻي ڪري رهيا هئا. تڏهن عتلياه پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي رڙ ڪيائين تہ ”غداري! غداري!“

ڪاهن يهويدع لشڪر تي مقرر سؤ سؤ جي سردارن کي سڏي چيو تہ ”کيس صفن مان ٻاهر وٺي هلو؛ جيڪو بہ سندس پويان اچي، تنهن کي تلوار سان ماري ڇڏيو.“ ڇالاءِ جو ڪاهن چيو هو تہ ”کيس اسان جي پيءُ جي گھر ۾ نہ ماريو.“ هنن کيس پڪڙيو؛ جڏهن هوءَ بادشاهه جي گھر وٽ گھوڙن واري دروازي جي دهليز تي پهتي، تڏهن اتي کيس ماري ڇڏيائون.

يهويدع اسان جي پيءُ جو عهد ۽ گھر بحال ڪيو

پوءِ يهويدع پاڻ، سڀني ماڻهن ۽ بادشاهه جي وچ ۾ عهد ڪيو تہ اهي اسان جي پيءُ جا ماڻهو ٿيندا. سڀ ماڻهو بعل جي مندر وٽ وڃي، ان کي ڊاهي ڇڏيائون، سندس قربان گاهن ۽ بتن کي ڀڃي ڇڏيائون ۽ بعل جي ڪاهن متان کي قربان گاهن اڳيان ماري وڌائون. يهويدع اسان جي پيءُ جي گھر جي نگراني ليوي ڪاهنن جي حوالي ڪئي، جن کي دائود اتي مقرر ڪيو هو، تہ جيئن اهي موسيٰ جي شريعت موجب، دائود جي حڪم وانگر خوشي ۽ ڳائڻ سان اسان جي پيءُ لاءِ سڙندڙ قربانيون پيش ڪن. هن اسان جي پيءُ جي گھر جي دروازن تي دربان بيهاريا، تہ جيئن ڪنهن بہ طرح جو ناپاڪ ماڻهو اندر نہ اچي سگھي. سؤ سؤ جي سردارن، اميرن، ماڻهن جي حاڪمن ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن کي ساڻ ڪري، بادشاهه کي اسان جي پيءُ جي گھر مان لاهي، مٿين دروازي کان بادشاهه جي گھر ۾ آڻي، شاهي تخت تي ويهاريائينس. ملڪ جا سڀ ماڻهو خوش ٿيا، شهر ۾ امن ٿي ويو، ڇالاءِ جو عتلياه کي تلوار سان ماريو ويو هو.