يوآس د زمونږ پلار د وعدې شوى بادشاه په توګه تاج پوشى شو

يهوياداع ساتونکي منظموي، پټ هلک راباسي، تاج ورته پر سر ږدي او چيغې وهي: پاچا دې تل ژوندی وي! عتليا د معبد بهر بيول کېږي ترڅو ووژل شي، د بعل معبد ړنګېږي، او کاهن، خلک او پاچا په ګډه تړون کوي چې زموږ د پلار خلک به وي.

څپرکی 23.

په اووم کال کښې يهوياداع زړۀ ور شو او د سلو سلو سپه سالارانو سره يې لوظ وکړو، يعنې د يروحام زوئ عزرياه، د يهوحنان زوئ اسمعيل، د عوبيد زوئ عزرياه، د عدايا زوئ معسياه او د زکرى زوئ اليسافط سره. هغوئ په ټول يهوداه کښې وګرځېدل، د ټولو ښارونو نه يې لاويان او د اِسرائيل د کورنو مشران راجمع کړل او يروشلم ته راغلل. ټولې جماعت د زمونږ پلار په کور کښې د بادشاه سره لوظ وکړو. يهوياداع هغوئ ته ووئيل چې، ”وګورئ، د بادشاه زوئ به بادشاهى کوى، لکه څنګه چې زمونږ پلار د داؤد د زامنو په حقله وعده کړې وه. دا کار وکړئ: ستاسو درېمه برخه، يعنې هغه کاهنان او لاويان چې د سبت په ورځ راځى، دروازو ته به دربانان وى. درېمه برخه د بادشاه په کور کښې، درېمه برخه د بنياد پر دروازه، او ټول خلق به د زمونږ پلار د کور په انګنونو کښې وى. د زمونږ پلار کور ته دې هيڅوک دننه نۀ شى، مګر کاهنان او هغه لاويان چې خدمت کوى؛ هغوئ به دننه شى، ځکه چې هغوئ پاک دى. نور ټول خلق دې د زمونږ پلار دپاره پهره ساتى. لاويان دې بادشاه راګير کړى، هر يو دې په لاس کښې وسله ولرى؛ څوک چې کور ته دننه شى، هغه دې ووژلے شى. هر چرته چې بادشاه راځى او ځى، تاسو د هغۀ سره اوسئ.“

لاويانو او ټول يهوداه هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې يهوياداع کاهن حُکم ورکړے وو. هر يو خپل سړى راواخستل، هم هغه چې د سبت په ورځ په خدمت راتلل او هم هغه چې خدمت نه وتل، ځکه چې يهوياداع کاهن هيڅ ډله رُخصته نۀ کړه. يهوياداع کاهن د سلو سلو سپه سالارانو ته د داؤد بادشاه هغه نېزې او لوئ او وړه ډالونه ورکړل چې د زمونږ پلار په کور کښې ساتل شوى وُو. هغۀ ټول خلق ودرول، هر يو په لاس کښې وسله، د عبادت خانې د جنوبى اړخ نه تر شمالى اړخه، د قربان‌ګاه، د عبادت خانې او د بادشاه چاپېره. هغوئ د بادشاه زوئ راووست، تاج يې پر کښېښودو، د لوظ شريعت يې ورکړو او بادشاه يې کړو. يهوياداع او د هغۀ زامنو هغه مسح کړو او چغې يې ووهلې چې، ”د بادشاه عُمر دې اوږد وى!“ ^a

د زمونږ پلار کور ناحقه ملکه وشړله

کله چې عتلياه د خلقو د منډو او د بادشاه د ستائينې اواز واورېدو، نو د زمونږ پلار کور ته هغوئ له راغله. هغې وکتل، نو بادشاه د ننوتو پر ځائ د خپلې ستُنې سره ولاړ وو، افسران او بيګل وهونکى د هغۀ تر څنګ، د ملک ټول خلق خوشحالى کوله او بيګلونه يې وهل، او سندرغاړو د سازونو سره د ستائينې مشرى کوله. نو عتلياه خپلې جامې وشلولې او چغه يې ووهله چې، ”بغاوت! بغاوت!“

يهوياداع کاهن د لښکر پر سر د سلو سلو سپه سالاران راوبلل او ووئيل چې، ”دا د صفونو په مينځ کښې بهر وباسئ؛ څوک چې د هغې پسې راشى، هغه په تُوره ووژنئ.“ ځکه چې کاهن وئيلى وُو چې، ”دا د زمونږ پلار په کور کښې مۀ وژنئ.“ هغوئ هغه راونيوله؛ کله چې د بادشاه د کور سره د اسونو د دروازې ننوتو ته ورسېده، نو هغوئ هلته هغه ووژله.

يهوياداع د زمونږ پلار لوظ او کور بيا قائم کړو

بيا يهوياداع د خپل ځان، د ټولو خلقو او د بادشاه په مينځ کښې لوظ وکړو چې هغوئ به د زمونږ پلار قوم وى. ټول خلق د بعل بُت خانې ته لاړل او هغه يې ونړوله، د هغې قربان‌ګاوې او بتان يې مات کړل، او د بعل کاهن متان يې د قربان‌ګاوو مخکښې ووژلو. يهوياداع د زمونږ پلار د کور نظام هغو لاوى کاهنانو ته وسپارلو چې داؤد هلته مقرر کړى وُو، ترڅو چې د زمونږ پلار دپاره د سوزولو قربانۍ وړاندې کړى، لکه څنګه چې د موسىٰ په شريعت کښې ليکلى دى، د خوشحالۍ او سندرو سره لکه څنګه چې داؤد حُکم کړے وو. هغۀ د زمونږ پلار د کور پر دروازو دربانان ودرول، دې دپاره چې هيڅوک چې په کوم ډول ناپاک وى، دننه نۀ شى. هغۀ د سلو سلو سپه سالاران، نواب، د قوم حاکمان او د ملک ټول خلق راواخستل، او بادشاه يې د زمونږ پلار د کور نه د پاسنۍ دروازې نه د بادشاه کور ته راکوز کړو، او د بادشاهۍ پر تخت يې کښېناوو. د ملک ټولو خلقو خوشحالى وکړه، او ښار آرام شو، ځکه چې عتلياه په تُوره ووژلے شوه.