2 Księga Kronik 10

10 ¹Roboam udał się do Sychem, bo cały Izrael przyszedł do Sychem, aby go uczynić królem. ²Gdy usłyszał o tym Jeroboam, syn Nebata — przebywał bowiem w Egipcie, dokąd uciekł przed królem Salomonem — wrócił z Egiptu. ³Posłali więc po niego, i przyszedł Jeroboam wraz z całym Izraelem, i powiedzieli do Roboama: ⁴„Twój ojciec uczynił nasze jarzmo ciężkim. Ulżyj teraz w twardej służbie twojego ojca i w ciężkim jarzmie, które na nas nałożył, a będziemy ci służyć.”

⁵Powiedział do nich: „Wróćcie do mnie za trzy dni.” I lud odszedł.

⁶Wtedy król Roboam naradził się ze starszymi, którzy służyli jego ojcu Salomonowi za jego życia: „Co radzicie mi odpowiedzieć temu ludowi?”

⁷Odpowiedzieli: „Jeśli będziesz dobry dla tego ludu, okażesz mu przychylność i będziesz mówił do niego łagodnie, zawsze będą twoimi sługami.”

⁸Lecz odrzucił radę starszych i naradził się z młodymi, którzy razem z nim wyrośli i mu służyli. ⁹Zapytał ich: „Co radzicie? Jak mamy odpowiedzieć temu ludowi, który prosi mnie, abym ulżył w jarzmie, które nałożył na nas mój ojciec?”

¹⁰Młodzi, którzy razem z nim wyrośli, odpowiedzieli: „Temu ludowi, który ci powiedział: «Twój ojciec uczynił nasze jarzmo ciężkim, ulżyj nam w nim» — tak mu odpowiedz: «Mój mały palec jest grubszy niż biodra mojego ojca. ¹¹Mój ojciec nałożył na was ciężkie jarzmo, a ja je jeszcze powiększę. Mój ojciec karcił was biczami, ja zaś będę was karcił skorpionami.»” ^a a v11 Skorpiony: rodzaj bicza z kolcami lub zakończonego metalem, o wiele boleśniejszego niż zwykły bicz.

¹²Jeroboam więc wraz z całym ludem przyszedł do Roboama trzeciego dnia, jak powiedział król: „Wróćcie do mnie trzeciego dnia.” ¹³Król odpowiedział im surowo. Król Roboam odrzucił radę starszych ¹⁴i przemówił do nich zgodnie z radą młodych: „Mój ojciec uczynił wasze jarzmo ciężkim, ja zaś uczynię je jeszcze cięższym. Mój ojciec karcił was biczami, ja zaś będę was karcił skorpionami.”

¹⁵Król więc nie posłuchał ludu, bo taki był obrót spraw od naszego Ojca, aby wypełniło się słowo, które nasz Ojciec wypowiedział przez Achiasza Sylonitę do Jeroboama, syna Nebata.

¹⁶Gdy cały Izrael zobaczył, że król nie chce ich posłuchać, lud odpowiedział mu: „Jaki mamy udział w Dawidzie? Nie mamy dziedzictwa w synu Isajego! Do swoich namiotów, Izraelu! Patrz na swój własny dom, Dawidzie!” I cały Izrael rozszedł się do swoich namiotów. ^b b v16 „Do swoich namiotów” było w starożytności okrzykiem zagrzewającym, który oznaczał: „wracajcie do domów i wypowiedzcie posłuszeństwo królowi.”

¹⁷Lecz Roboam nadal panował nad Izraelitami, którzy mieszkali w miastach judzkich. ¹⁸Wtedy król Roboam wysłał Hadorama, przełożonego nad robotami przymusowymi, lecz Izraelici ukamienowali go na śmierć. Sam król Roboam wskoczył do swojego rydwanu i uciekł do Jerozolimy. ¹⁹Tak więc Izrael pozostaje w buncie przeciw domowi Dawida aż do dnia dzisiejszego.