2 Księga Kronik 9

9 ¹Gdy królowa Saby usłyszała o sławie Salomona, przybyła do Jerozolimy, aby wystawić go na próbę trudnymi pytaniami — z ogromnym orszakiem, z wielbłądami niosącymi wonności, z mnóstwem złota i drogimi kamieniami. Przybywszy do Salomona, powiedziała mu wszystko, co miała na sercu. ²Salomon odpowiedział na wszystkie jej pytania; nie było niczego zbyt trudnego, czego nie mógłby jej wyjaśnić. ³Gdy królowa Saby ujrzała mądrość Salomona i pałac, który zbudował, ⁴potrawy na jego stole, zasiadających dostojników, usługujące sługi, ich szaty, jego podczaszych i ich odzienie oraz ofiary całopalne składane w domu naszego Ojca — zaparło jej dech.

⁵Powiedziała do króla: „Prawdziwa była wieść, którą słyszałam w moim kraju o twoich słowach i twojej mądrości. ⁶Nie wierzyłam tym wieściom, dopóki nie przyszłam i nie zobaczyłam na własne oczy. Nie powiedziano mi nawet połowy o wielkości twojej mądrości; przewyższasz wieść, którą słyszałam. ⁷Jak szczęśliwy jest twój lud! Jak szczęśliwi ci słudzy, którzy zawsze stoją przed tobą i słuchają twojej mądrości! ⁸Niech będzie błogosławiony Pan, twój Bóg, który upodobał sobie ciebie i posadził cię na swoim tronie jako króla dla Pana, twojego Boga! Ponieważ twój Bóg umiłował Izraela, utwierdzając go na wieki, uczynił cię królem, abyś czynił sąd i sprawiedliwość.”

⁹Dała królowi około dziewięciu tysięcy funtów złota, wielkie ilości wonności i drogie kamienie. Nigdy nie było wonności równych tym, które królowa Saby dała królowi Salomonowi.

¹⁰Słudzy Hurama i Salomona, którzy przywozili złoto z Ofiru, przywieźli także drzewo sandałowe i drogie kamienie. ^a a v10 Nazywane także „algum” lub „almug” — rzadkie, pachnące drewno sprowadzane z zagranicy, prawdopodobnie drzewo sandałowe. ¹¹Z drzewa sandałowego król zrobił stopnie do domu naszego Ojca i do swojego pałacu oraz lutnie i harfy dla śpiewaków — takich nigdy przedtem nie widziano w Judzie. ¹²Król Salomon dał królowej Saby wszystko, czego zapragnęła, o cokolwiek poprosiła, więcej niż sama mu przyniosła. Potem wróciła do swojego kraju wraz ze swoimi sługami.

Bogactwo i przepych Salomona

¹³Waga złota, które w ciągu jednego roku napływało do Salomona, wynosiła około dwudziestu pięciu ton, ¹⁴oprócz tego, co przynosili handlarze i kupcy; wszyscy królowie Arabii i namiestnicy kraju przynosili Salomonowi złoto i srebro. ¹⁵Król Salomon sporządził dwieście wielkich tarcz z kutego złota, każda zawierała około piętnastu funtów złota. ¹⁶Sporządził też trzysta mniejszych tarcz z kutego złota, każda zawierała około siedmiu i pół funta. Król umieścił je w Domu Lasu Libanu. ¹⁷Król zrobił wielki tron z kości słoniowej i pokrył go czystym złotem. ¹⁸Tron miał sześć stopni oraz przymocowany do niego złoty podnóżek; po obu stronach siedzenia były poręcze, a obok nich stały dwa lwy, ¹⁹a dwanaście lwów stało tam, po jednym na obu końcach każdego z sześciu stopni. Niczego takiego nie zrobiono dla żadnego królestwa. ²⁰Wszystkie puchary króla Salomona były ze złota i każde naczynie w Domu Lasu Libanu było z czystego złota. Srebra nie liczono za nic w dniach Salomona, ²¹bo okręty króla płynęły do Tarszisz ze sługami Hurama; co trzy lata wracały okręty z Tarszisz, przywożąc złoto, srebro, kość słoniową, małpy i pawie.

²²Tak więc król Salomon przewyższał wszystkich królów ziemi bogactwem i mądrością. ²³Wszyscy królowie ziemi szukali oblicza Salomona, aby usłyszeć mądrość, którą nasz Ojciec włożył w jego serce. ²⁴Każdy przynosił swój dar — przedmioty ze srebra i złota, szaty, broń, wonności, konie i muły — rok w rok. ²⁵Salomon miał cztery tysiące przegród dla koni i rydwanów oraz dwanaście tysięcy jeźdźców, które trzymał w miastach rydwanów i przy królu w Jerozolimie. ²⁶Panował nad wszystkimi królami od Eufratu aż do ziemi Filistynów i do granicy Egiptu. ²⁷Król sprawił, że srebra w Jerozolimie było jak kamieni, a cedru tak wiele jak sykomor na pogórzu. ²⁸Konie sprowadzano dla Salomona z Egiptu i ze wszystkich krajów.

Śmierć Salomona

²⁹Pozostałe czyny Salomona, od pierwszych do ostatnich — czyż nie są zapisane w słowach proroka Natana, w proroctwie Achiasza z Sylo i w widzeniach Iddo, widzącego, dotyczących Jeroboama, syna Nebata? ³⁰Salomon panował w Jerozolimie nad całym Izraelem przez czterdzieści lat. ³¹Salomon spoczął ze swoimi przodkami i został pochowany w mieście Dawida, swojego ojca. A jego syn Roboam zapanował na jego miejscu.