ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଶିବାର ରାଣୀ ଶଲୋମନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା

ଶିବାର ରାଣୀ ଶଲୋମନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି ଏବଂ ବିସ୍ମୟରେ ନିଃଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଫେରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଥିବାର ଶ୍ରେୟ ତାଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି। ସୁନା, ହାତୀଦାନ୍ତ, ଜାହାଜ ଓ କର ଏତେ ଜମା ହୁଏ ଯେ ରୂପାର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ରହେ ନାହିଁ — ଏବଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଦେଇଥିବା ଜ୍ଞାନ ଶୁଣିବାକୁ ରାଜାମାନେ ଆସନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 9।

ଶିବାର ରାଣୀ ଶଲୋମନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ଶୁଣି ତାଙ୍କୁ କଠିନ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଏକ ବିରାଟ ପରିଜନ, ସୁଗନ୍ଧିଦ୍ରବ୍ୟ ବହୁଥିବା ଓଟ, ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ଥିଲା। ଶଲୋମନଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସେ ଆପଣା ମନରେ ଯାହା ଥିଲା, ସେହିସବୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଶଲୋମନ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଲେ; ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ବୁଝାଇ କହିବା ପାଇଁ କିଛି ହିଁ କଠିନ ନ ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଶିବାର ରାଣୀ ଶଲୋମନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଓ ତାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ପ୍ରାସାଦ, ତାଙ୍କ ମେଜ ଉପରର ଭୋଜନ, ତାଙ୍କ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ଉପବେଶନ, ତାଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ପରିଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ସେମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର, ତାଙ୍କ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାନପାତ୍ରବାହକ ଏବଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଉଥିବା ହୋମବଳି ଦେଖିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଅବାକ ହୋଇଗଲା।

ସେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆପଣା ଦେଶରେ ଯେଉଁ ସମାଚାର ଶୁଣିଥିଲି, ତାହା ସତ୍ୟ। ମାତ୍ର ମୁଁ ଆସି ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ନ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହି କଥା ବିଶ୍ଵାସ କଲି ନାହିଁ। ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନର ମହତ୍ତ୍ଵର ଅର୍ଦ୍ଧେକ ହେଲେ ମୋତେ କୁହାଯାଇ ନ ଥିଲା; ମୁଁ ଯାହା ଶୁଣିଥିଲି, ଆପଣ ତଦପେକ୍ଷା ଅଧିକ। ଆପଣଙ୍କ ଲୋକମାନେ କିପରି ସୁଖୀ! ଯେଉଁ ସେବକମାନେ ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ସୁଖୀ! ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଧନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ରାଜା କରି ଆପଣଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ! ଆପଣଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପ୍ରେମ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତକାଳ ସ୍ଥାୟୀ କରିବା ହେତୁ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧାର୍ମିକତା ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ।”

ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରାୟ ନଅ ହଜାର ପାଉଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଚୁର ସୁଗନ୍ଧିଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ଦେଲେ। ଶିବାର ରାଣୀ ଶଲୋମନ ରାଜାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସୁଗନ୍ଧିଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଲେ, ତତ୍ତୁଲ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିଦ୍ରବ୍ୟ କେବେହେଲେ ହୋଇ ନ ଥିଲା।

ପୁଣି ହୂରମଙ୍କ ଓ ଶଲୋମନଙ୍କ ଯେଉଁ ସେବକମାନେ ଓଫୀରରୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଣିଲେ, ସେମାନେ ଚନ୍ଦନକାଠ ଓ ବହୁମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ। a a v10 ଏହାକୁ ‘ଅଲ୍‌ଗୁମ’ କିମ୍ବା ‘ଅଲ୍‌ମୁଗ’ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ — ଏକ ବିରଳ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଆମଦାନୀ କରାଯାଇଥିବା କାଠ, ସମ୍ଭବତଃ ଚନ୍ଦନକାଠ। ରାଜା ସେହି ଚନ୍ଦନକାଠରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ଓ ଆପଣା ପ୍ରାସାଦ ନିମନ୍ତେ ସୋପାନ ପୁଣି ଗାୟକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବୀଣା ଓ ନେବଲ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ଯିହୂଦା ଦେଶରେ ସେପରି ଆଗରୁ କେବେ ଦେଖାଯାଇ ନ ଥିଲା। ଶଲୋମନ ରାଜା ଶିବାର ରାଣୀ ଯାହା ବାଞ୍ଛା କଲେ, ଯାହା ମାଗିଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣିଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ସମସ୍ତ କିଛି ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ସେ ଆପଣା ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆପଣା ଦେଶକୁ ଫେରିଗଲେ।

ଶଲୋମନଙ୍କ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୈଭବ

ଏକ ବର୍ଷରେ ଶଲୋମନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯେଉଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସିଲା, ତାହାର ପରିମାଣ ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ଟନ୍‌ ଥିଲା, ବଣିକ ଓ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଯାହା ଆଣିଲେ, ତାହା ବ୍ୟତୀତ ଏହା; ଆରବର ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଦେଶର ଶାସନକର୍ତ୍ତାମାନେ ଶଲୋମନଙ୍କ ନିକଟକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ରୌପ୍ୟ ଆଣିଲେ। ଶଲୋମନ ରାଜା ପିଟା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଦୁଇ ଶହ ବୃହତ ଢାଲ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଢାଲରେ ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ପାଉଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲାଗିଲା। ପୁଣି ସେ ପିଟା ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ତିନି ଶହ କ୍ଷୁଦ୍ର ଢାଲ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଢାଲରେ ପ୍ରାୟ ସାଢ଼େ ସାତ ପାଉଣ୍ଡ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲାଗିଲା। ରାଜା ସେହିସବୁ ଲିବାନୋନ ଅରଣ୍ୟ ଗୃହରେ ରଖିଲେ। ରାଜା ହସ୍ତୀଦନ୍ତର ଏକ ବୃହତ ସିଂହାସନ ନିର୍ମାଣ କରି ତାହା ନିର୍ମଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ମଡ଼ାଇଲେ। ସେହି ସିଂହାସନର ଛଅ ସୋପାନ ଥିଲା ଓ ତାହା ସଙ୍ଗେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାଦପୀଠ ସଂଯୁକ୍ତ ଥିଲା; ଆସନର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ହସ୍ତାବଲମ୍ବନ ଥିଲା ଓ ତହିଁ ନିକଟରେ ଦୁଇ ସିଂହ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା, ପୁଣି ସେଠାରେ ବାର ସିଂହ ଠିଆ ହୋଇଥିଲା, ଛଅ ସୋପାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋପାନର ଉଭୟ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ। କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ତତ୍ତୁଲ୍ୟ ବସ୍ତୁ କେବେ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା। ଶଲୋମନ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପାନପାତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଥିଲା ଓ ଲିବାନୋନ ଅରଣ୍ୟ ଗୃହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାତ୍ର ନିର୍ମଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଥିଲା। ଶଲୋମନଙ୍କ ସମୟରେ ରୌପ୍ୟ କିଛି ହିଁ ଗଣାଯାଉ ନ ଥିଲା, କାରଣ ରାଜାଙ୍କ ଜାହାଜସବୁ ହୂରମଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ତର୍ଶୀଶକୁ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲା; ପ୍ରତି ତିନି ବର୍ଷରେ ସେହି ତର୍ଶୀଶର ଜାହାଜସବୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୌପ୍ୟ, ହସ୍ତୀଦନ୍ତ, ବାନର ଓ ମୟୂର ଆଣି ଫେରୁଥିଲା।

ଏରୂପେ ଶଲୋମନ ରାଜା ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶଲୋମନଙ୍କ ଅନ୍ତଃକରଣରେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଶୁଣିବା ନିମନ୍ତେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଚାହିଁଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ଭେଟି — ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ବସ୍ତ୍ର, ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧିଦ୍ରବ୍ୟ, ଅଶ୍ଵ ଓ ଖଚର — ବର୍ଷକୁ ବର୍ଷ ଆଣିଲେ। ଶଲୋମନଙ୍କର ଅଶ୍ଵ ଓ ରଥ ନିମନ୍ତେ ଚାରି ହଜାର ଅଶ୍ଵଶାଳା ଏବଂ ବାର ହଜାର ଅଶ୍ଵାରୋହୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ରଥନଗରସମୂହରେ ଓ ଯିରୂଶାଲମରେ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରଖାଯାଉଥିଲେ। ସେ ଫରାତ୍‌ ନଦୀଠାରୁ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ଦେଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମିସରର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ରାଜତ୍ଵ କଲେ। ରାଜା ଯିରୂଶାଲମରେ ରୌପ୍ୟକୁ ପ୍ରସ୍ତର ତୁଲ୍ୟ ଓ ଏରସ କାଠକୁ ନିମ୍ନଭୂମିର ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷ ପରି ପ୍ରଚୁର କଲେ। ମିସରରୁ ଓ ସମସ୍ତ ଦେଶରୁ ଶଲୋମନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅଶ୍ଵ ଆମଦାନୀ କରାଯାଉଥିଲା।

ଶଲୋମନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ

ଶଲୋମନଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟସବୁ, ଆଦ୍ୟରୁ ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, କʼଣ ନାଥନ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ, ଶୀଲୋନୀୟ ଅହୀୟଙ୍କ ଭାବବାଣୀରେ ଓ ନବାଟର ପୁତ୍ର ଯାରବୀୟାମ ବିଷୟରେ ଇଦ୍ଦୋ ଦର୍ଶକଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଲିଖିତ ନାହିଁ? ଶଲୋମନ ଯିରୂଶାଲମରେ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ ଉପରେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ରାଜତ୍ଵ କଲେ। ଶଲୋମନ ଆପଣା ପିତୃଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଶୟନ କଲେ ଓ ଆପଣା ପିତା ଦାଉଦଙ୍କ ନଗରରେ କବର ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରିହବୀୟାମ ତାଙ୍କ ପଦରେ ରାଜତ୍ଵ କଲେ।