ڇپيل
ڪتاب

سبا جي راڻيءَ جو سليمان وٽ اچڻ

سبا جي راڻي سليمان کي آزمائڻ اچي ٿي ۽ حيران ٿي موٽي ٿي، ۽ کيس تخت تي ويهارڻ جو سهرو سندس خدا کي ڏئي ٿي. سون، هٿي ڏند، جهاز ۽ خراج ايترا گڏ ٿين ٿا جو چاندي ڪنهن ڳڻپ ۾ نٿي رهي — ۽ بادشاهه اها حڪمت ٻڌڻ اچن ٿا جيڪا اسان جي پيءُ سندس دل ۾ رکي هئي.

باب 9.

سليمان جي شهرت ٻڌي، سبا جي راڻي کيس ڏکين سوالن سان آزمائڻ لاءِ يروشلم آئي—وڏو قافلو، مصالحا کڻندڙ اُٺ، گهڻو سون ۽ قيمتي پٿر. سليمان وٽ پهچي، جيڪي ڪجهه سندس دل ۾ هو سو سڀ کيس ٻڌايائين. سليمان سندس سڀني سوالن جا جواب ڏنا؛ ڪا بہ ڳالهه ايتري ڏکي نہ هئي جو کيس سمجهائڻ کان رهجي وڃي. جڏهن سبا جي راڻيءَ سليمان جي حڪمت ۽ سندس ٺهرايل محل کي ڏٺو، سندس ميز جو کاڌو، سندس عملدارن جو ويهڻ، سندس نوڪرن جي حاضري، سندن پوشاڪ، سندس ساقي ۽ سندن پوشاڪ، ۽ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ٿيندڙ ساڙيندڙ قربانيون ڏٺيون، تڏهن حيرت کان هوش ئي وڃائي ويٺي.

هن بادشاهه کي چيو تہ ”جيڪا خبر مون پنهنجي ملڪ ۾ تنهنجين ڳالهين ۽ تنهنجي حڪمت بابت ٻڌي هئي، سا سچي هئي. جيستائين مون اچي پنهنجي اکين سان نہ ڏٺو، تيستائين انهن خبرن تي يقين نہ ڪيم. تنهنجي حڪمت جي عظمت جو اڌ بہ مون کي نہ ٻڌايو ويو هو؛ جيڪا خبر مون ٻڌي هئي، تون ان کان وڌيڪ آهين. ڪهڙي نہ خوش نصيب آهي تنهنجي رعيت! ڪهڙا نہ خوش نصيب آهن اهي نوڪر جيڪي هر وقت تنهنجي اڳيان بيهي تنهنجي حڪمت ٻڌن ٿا! خداوند تنهنجو خدا مبارڪ هجي، جنهن تو تي راضي ٿي توکي پنهنجي تخت تي ويهاري خداوند تنهنجي خدا لاءِ بادشاهه ڪيو! ڇاڪاڻ تہ تنهنجي خدا اسرائيل سان پيار ڪيو ۽ کين هميشہ لاءِ قائم ڪيو، تنهنڪري هن توکي انصاف ۽ سچائي ڪرڻ لاءِ بادشاهه ڪيو.“

هن بادشاهه کي اٽڪل نو هزار پائونڊ سون، گهڻا مصالحا ۽ قيمتي پٿر ڏنا. جيڪي مصالحا سبا جي راڻيءَ بادشاهه سليمان کي ڏنا، تن جهڙو ڪو مصالحو وري ڪڏهن نہ آيو.

حورام ۽ سليمان جا نوڪر جيڪي اوفير کان سون کڻي آيا هئا، اهي صندل جو ڪاٺ ۽ قيمتي پٿر بہ کڻي آيا. a a v10 انهيءَ کي ’الگم‘ يا ’المگ‘ بہ سڏين ٿا—هڪ ناياب، خوشبودار، ٻاهران گهرايل ڪاٺ، غالباً صندل. بادشاهه صندل جي ڪاٺ مان اسان جي پيءُ جي گهر ۽ پنهنجي محل لاءِ ڏاڪا، ۽ ڳائيندڙن لاءِ بربط ۽ ستارون ٺهرايائين—يهوداه ۾ اهڙيون اڳ ڪڏهن نہ ڏسڻ ۾ آيون هيون. بادشاهه سليمان سبا جي راڻيءَ کي جيڪي ڪجهه هن چاهيو ۽ گهريو، سو سڀ ڏنائينس، ان کان بہ وڌيڪ جيڪي هوءَ کيس کڻي آئي هئي. پوءِ هوءَ پنهنجن نوڪرن سان گڏ پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي وئي.

سليمان جي دولت ۽ شان شوڪت

سليمان وٽ هڪ ئي سال ۾ جيڪو سون آيو، تنهن جو وزن اٽڪل پنجويهہ ٽن هو، ان کان سواءِ جيڪو واپارين ۽ سوداگرن آندو؛ عرب جي سڀني بادشاهن ۽ ملڪ جي حاڪمن بہ سليمان وٽ سون ۽ چاندي آندي. بادشاهه سليمان ٺوڪيل سون جون ٻه سؤ وڏيون ڍالون ٺهرايون، هر هڪ ڍال ۾ اٽڪل پندرهن پائونڊ سون لڳو. ٺوڪيل سون جون ٽي سؤ ننڍيون ڍالون بہ ٺهرايائين، هر هڪ ۾ اٽڪل ساڍا ست پائونڊ سون هو. بادشاهه انهن کي لبنان جي ٻيلي واري گهر ۾ رکيو. بادشاهه هاٿيءَ جي ڏندن جو هڪ وڏو تخت ٺهرايو ۽ ان کي خالص سون سان مڙهيائين. تخت کي ڇهه ڏاڪا هئا ۽ ان سان سون جو پيرن رکڻ جو چوڪيو جڙيل هو؛ ويهڻ جي جاءِ جي ٻنهي پاسي ٻانهن ٽيڪڻ جون ٽيڪون هيون، جن جي ڀرسان ٻه شينهن بيٺل هئا، ڇهن ڏاڪن مان هر هڪ جي ٻنهي ڇيڙن تي هڪ هڪ ڪري ٻارنهن شينهن بيٺل هئا. ڪنهن بہ بادشاهيءَ لاءِ اهڙو ڪجهه ڪڏهن نہ ٺاهيو ويو. بادشاهه سليمان جا سڀ پيالا سون جا هئا، ۽ لبنان جي ٻيلي واري گهر جا سڀ ٿانو خالص سون جا هئا. سليمان جي ڏينهن ۾ چاندي جي ڪا ڳڻتي ئي نہ هئي، ڇاڪاڻ تہ بادشاهه جا ٻيڙا حورام جي نوڪرن سان گڏ ترسيس ڏانهن ويندا هئا؛ هر ٽن سالن کانپوءِ ترسيس جا ٻيڙا سون، چاندي، هاٿيءَ جا ڏند، ٻاندر ۽ مور کڻي موٽندا هئا.

اهڙيءَ طرح بادشاهه سليمان دولت ۽ حڪمت ۾ زمين جي سڀني بادشاهن کان وڌي ويو. زمين جا سڀ بادشاهه سليمان جي حضور ۾ اچڻ گهرندا هئا تہ جيڪا حڪمت اسان جي پيءُ سندس دل ۾ وڌي هئي، سا ٻڌن. هر هڪ پنهنجو تحفو کڻي ايندو هو—چاندي ۽ سون جا ٿانو، پوشاڪون، هٿيار، مصالحا، گھوڙا ۽ خچر—سال بہ سال. سليمان وٽ گھوڙن ۽ رٿن جا چار هزار ٿان ۽ ٻارنهن هزار گھوڙيسوار هئا، جن کي رٿن وارن شهرن ۾ ۽ يروشلم ۾ بادشاهه وٽ رکيو ويو هو. هن فرات درياهه کان فلستين جي ملڪ تائين، مصر جي سرحد تائين سڀني بادشاهن تي حڪومت ڪئي. بادشاهه يروشلم ۾ چاندي کي پٿرن جيتري عام ڪري ڇڏيو، ۽ ديال کي هيٺاهين ٽڪرين جي گولر جيترو گهڻو ڪري ڇڏيائين. سليمان لاءِ مصر مان ۽ سڀني ملڪن مان گھوڙا گهرايا ويندا هئا.

سليمان جو وفات ڪرڻ

سليمان جا ٻيا ڪم، پهرين کان آخر تائين، ڇا ناتن نبيءَ جي ڳالهين، شيلا جي اخياه جي نبوت، ۽ نباط جي پٽ يربعام بابت عدو غيب دان جي رويائن ۾ لکيل ناهن؟ سليمان يروشلم ۾ سڄي اسرائيل تي چاليهه سال بادشاهي ڪئي. سليمان پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ آرامي ٿيو، ۽ کيس سندس پيءُ داؤد جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو. سندس پٽ رحبعام سندس جاءِ تي بادشاهه ٿيو.