Israel Mbalela marang Rehabeam
Rehabeam dijaluki supaya ngenthengake pasangan kang dipasang bapake. Dheweke luwih manut pitutur kanca-kancane tinimbang para pinituwa, janji kalajengking tinimbang pecut, lan sepuluh taler padha lunga. Juru crita nyathet yen owah-owahan iki asale saka Rama kita, kanggo ngleksanani pangandika kang wis kadhawuhake marang Yerobeam.
10 1Sang Prabu Rehabeam tindak menyang Sikhem, awit wong Israel kabeh wis padha teka ing Sikhem arep ngangkat panjenengane dadi raja. 2Bareng Yerobeam anake Nebat krungu bab iku — nalika iku dheweke ana ing Mesir, awit wis mlayu saka ngarsane Sang Prabu Suleman — Yerobeam banjur bali saka Mesir. 3Wong-wong banjur padha kongkonan ngundang dheweke, temah Yerobeam lan wong Israel kabeh padha teka sarta matur marang Sang Prabu Rehabeam: 4“Rama panjenengan sampun ndadosaken awrat pasangan kawula sadaya. Sapunika mugi panjenengan ngenthengaken ayahan ingkang awrat saking rama panjenengan saha pasangan ingkang awrat ingkang katumpangaken dhateng kawula sadaya, temah kawula sami badhe ngabdi dhateng panjenengan.”
5Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Sawise telung dina padha balia maneh mrene.” Wong-wong banjur padha lunga.
6Sang Prabu Rehabeam banjur rembugan karo para tetuwa kang biyen padha ngladeni Sang Prabu Suleman, bapakne, nalika isih sugeng, pandangune: “Kepriye rembugmu, kudu kepriye anggonku mangsuli wong-wong iki?”
7Wangsulane para tetuwa mau: “Manawi panjenengan sae dhateng tiyang-tiyang punika, damel renaning manahipun, saha paring pangandika kanthi tembung ingkang sae, tiyang-tiyang punika badhe salami-laminipun dados abdi panjenengan.”
8Nanging panjenengane ora nggatekake pamrayogane para tetuwa mau, banjur rembugan karo para nom-noman kang padha gedhe bareng karo panjenengane sarta padha ngladeni panjenengane. 9Pandangune marang wong-wong mau: “Apa pamrayogamu? Kudu kepriye anggonku mangsuli wong-wong iki kang padha njaluk marang aku supaya ngenthengake pasangan kang ditumpangake dening bapakku marang aku kabeh?”
10Wangsulane para nom-noman kang padha gedhe bareng karo panjenengane mau: “Tiyang-tiyang ingkang sami munjuk dhateng panjenengan, ‘Rama panjenengan sampun ndadosaken awrat pasangan kawula; mugi dipunenthengaken,’ punika kedah panjenengan paringi wangsulan mekaten: ‘Drijiku sing cilik luwih gedhe tinimbang bangkekane bapakku. 11Bapakku wis numpangake pasangan kang abot marang kowe kabeh; aku bakal nambahi maneh. Bapakku ngukum kowe nganggo pecut; aku bakal ngukum kowe nganggo kalajengking.’” a a v11 Kalajengking: sawijining jinis pecut kang ana pucuke landhep utawa tutup wesi, luwih nglarani banget tinimbang pecut biasa.
12Yerobeam lan wong kabeh mau banjur padha sowan marang Sang Prabu Rehabeam ing dina kang katelu, cocog karo dhawuhe sang prabu: “Ing dina kang katelu padha balia maneh mrene.” 13Sang prabu paring wangsulan kanthi tembung kang atos marang wong-wong mau. Sang Prabu Rehabeam ora nggatekake pamrayogane para tetuwa, 14sarta ngandika marang wong-wong mau cocog karo pamrayogane para nom-noman: “Bapakku wis ndadekake abot pasanganmu; aku bakal nggawe luwih abot maneh. Bapakku ngukum kowe nganggo pecut; aku bakal ngukum kowe nganggo kalajengking.”
15Dadi sang prabu ora nggatekake wong-wong mau, awit owah-owahaning kahanan iki pinangkane saka Rama kita, supaya kaleksanan pangandikane Rama kita kang wis dipangandikakake lumantar Ahia, wong Silo, marang Yerobeam anake Nebat.
16Bareng wong Israel kabeh ngerti yen sang prabu ora gelem nggatekake, wong-wong mau banjur mangsuli: “Apa bageyan kita ana ing Dawud? Ora ana warisan ing anake Isai! He Israel, padha mulih menyang tendhamu! He Dawud, urusana omahmu dhewe!” Wong Israel kabeh banjur padha mulih menyang tendhane. b b v16 “Padha mulih menyang tendhamu” iku sawijining sesanti panguwuh jaman kuna kang tegese “padha mulih lan aja setya maneh marang sang prabu.”
17Nanging Sang Prabu Rehabeam isih tetep ngerehake wong Israel kang padha manggon ing kutha-kutha ing tanah Yehuda. 18Sang Prabu Rehabeam banjur ngutus Hadoram, kang nguwasani pagawean peksan, nanging wong Israel padha mbenturi dheweke nganggo watu nganti mati. Sang Prabu Rehabeam dhewe banjur gage-gage nitih kretane lan mlayu menyang Yerusalem. 19Dadi wong Israel padha mbalela marang turune Dawud nganti saprene.