၂ ရာချုပ် 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ရောဗောင်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်ရန် ရှေခင်မြို့သို့ လာရောက်ကြသောကြောင့် ရောဗောင်သည်လည်း ရှေခင်မြို့သို့ သွား၏။ ²ရှောလမုန်မင်းကြီးထံမှ ထွက်ပြေး၍ အီဂျစ်ပြည်၌ ရှိနေသော နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်သည် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ အီဂျစ်ပြည်မှ ပြန်လာ၏။ ³ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယေရောဗောင်ကို လူလွှတ်ခေါ်စေကြ၏။ ယေရောဗောင်နှင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် လာကြ၍ ရောဗောင်အား၊ ⁴“ကိုယ်တော်၏ဖခင်သည် အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌ လေးလံသောထမ်းပိုးကို တင်ခဲ့ပါ၏။ ယခု ဖခင်တင်ခဲ့သော ပင်ပန်းသောအမှုထမ်းခြင်းနှင့် လေးလံသောထမ်းပိုးကို ပေါ့ပါးစေတော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော့်ကို အမှုထမ်းကြပါမည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁵ရောဗောင်က “သုံးရက်ကြာလျှင် ငါ့ထံသို့ ပြန်လာကြလော့” ဟုဆို၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ပြန်သွားကြ၏။

⁶ထိုအခါ ရောဗောင်မင်းကြီးသည် မိမိ၏ဖခင် ရှောလမုန် အသက်ရှင်စဉ်က အမှုထမ်းခဲ့ကြသော အသက်ကြီးသူတို့နှင့် တိုင်ပင်၍ “ဤသူတို့အား ငါအဘယ်သို့ ပြန်ပြောသင့်သည်ကို သင်တို့ အဘယ်သို့ အကြံပေးကြသနည်း” ဟုမေး၏။

⁷သူတို့က “ကိုယ်တော်သည် ဤသူတို့အား ကျေးဇူးပြု၍ သူတို့ကို နှစ်သက်စေလျက် ကြင်နာစွာ မိန့်ကြားလျှင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်များ အစဉ်ဖြစ်ကြပါလိမ့်မည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁸သို့ရာတွင် ရောဗောင်သည် အသက်ကြီးသူတို့၏ အကြံကို ပယ်၍ မိမိနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာကာ မိမိကို အမှုထမ်းကြသော လူငယ်တို့နှင့် တိုင်ပင်၏။ ⁹ရောဗောင်က “ငါ့ဖခင်သည် ငါတို့အပေါ်၌ တင်ခဲ့သော ထမ်းပိုးကို ပေါ့ပါးစေရန် ငါ့ကို တောင်းဆိုကြသော ဤသူတို့အား ငါတို့ အဘယ်သို့ ပြန်ပြောသင့်သနည်း။ သင်တို့ အဘယ်သို့ အကြံပေးကြသနည်း” ဟုမေး၏။

¹⁰မိမိနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာသော လူငယ်တို့က “‘ကိုယ်တော်၏ဖခင်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ထမ်းပိုးကို လေးလံစေခဲ့ပါ၏၊ အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပေါ့ပါးစေတော်မူပါ’ ဟု ကိုယ်တော့်အား လျှောက်ထားကြသော ထိုသူတို့အား ဤသို့ပြောလော့၊ ‘ငါ၏လက်သူကြွယ်သည် ငါ့ဖခင်၏ခါးထက် ပို၍တုတ်၏။ ¹¹ငါ့ဖခင်သည် သင်တို့အပေါ်၌ လေးလံသောထမ်းပိုးကို တင်ခဲ့၏၊ ငါမူကား ထပ်၍တင်မည်။ ငါ့ဖခင်သည် သင်တို့ကို ကြိမ်လုံးဖြင့် ဆုံးမခဲ့၏၊ ငါမူကား ကင်းမြီးကောက်များဖြင့် ဆုံးမမည်’ ဟုပြောလော့” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ^a a v11 ကင်းမြီးကောက်များ— သာမန်ကြိမ်လုံးထက် များစွာ နာကျင်စေသော ဆူးပါသော သို့မဟုတ် သတ္တုဖျားတပ် ကြိမ်တစ်မျိုး။

¹²“သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် ငါ့ထံသို့ ပြန်လာကြလော့” ဟု မင်းကြီး မိန့်ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ယေရောဗောင်နှင့် လူအပေါင်းတို့သည် သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ရောဗောင်ထံသို့ လာကြ၏။ ¹³မင်းကြီးသည် သူတို့အား ကြမ်းတမ်းစွာ ပြန်ဖြေ၏။ ရောဗောင်မင်းကြီးသည် အသက်ကြီးသူတို့၏ အကြံကို ပယ်၍၊ ¹⁴လူငယ်တို့ အကြံပေးသည့်အတိုင်း သူတို့အား “ငါ့ဖခင်သည် သင်တို့၏ထမ်းပိုးကို လေးလံစေခဲ့၏၊ ငါမူကား သာ၍ လေးလံစေမည်။ ငါ့ဖခင်သည် သင်တို့ကို ကြိမ်လုံးဖြင့် ဆုံးမခဲ့၏၊ ငါမူကား ကင်းမြီးကောက်များဖြင့် ဆုံးမမည်” ဟုဆို၏။

¹⁵ဤအမှုအခြင်းအရာသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်မှ ဖြစ်ပေါ်လာ၍ ရှိလောမြို့သား အဟိယအားဖြင့် နေဗတ်၏သား ယေရောဗောင်အား ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသော စကားတော်ကို ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်သောကြောင့် မင်းကြီးသည် လူတို့၏စကားကို နားမထောင်ချေ။

¹⁶ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် မင်းကြီးက မိမိတို့စကားကို နားမထောင်ကြောင်း မြင်ကြသောအခါ လူတို့က “ငါတို့သည် ဒါဝိဒ်၌ အဘယ်ဝေစု ရှိသနည်း။ ယေရှဲ၏သား၌ အမွေမရှိ။ အိုဣသရေလ၊ သင်တို့တဲများသို့ ပြန်ကြလော့။ အိုဒါဝိဒ်၊ သင်၏အိမ်ကို သင်ကြည့်ရှုလော့” ဟု ပြန်ပြောကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့တဲများသို့ ပြန်သွားကြ၏။ ^b b v16 “သင်တို့တဲများသို့” ဟူသည် “အိမ်သို့ပြန်၍ မင်းကြီးအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ရုပ်သိမ်းကြလော့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ရှေးဟောင်း စုရုံးရေး ကြွေးကြော်သံ ဖြစ်၏။

¹⁷သို့ရာတွင် ယုဒမြို့များ၌ နေထိုင်ကြသော ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကိုမူ ရောဗောင်သည် ဆက်လက်၍ အုပ်စိုး၏။ ¹⁸ထို့နောက် ရောဗောင်မင်းကြီးသည် ချွေးတပ်အလုပ်ကို အုပ်ချုပ်သူ ဟဒေါရံကို စေလွှတ်၏။ သို့ရာတွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သူ့ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်၍ သတ်ကြ၏။ ရောဗောင်မင်းကြီးကိုယ်တိုင် မိမိရထားပေါ်သို့ အလျင်အမြန်တက်၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ထွက်ပြေး၏။ ¹⁹သို့ဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ယနေ့တိုင်အောင် ဒါဝိဒ်မင်းမျိုးကို ပုန်ကန်လျက် ရှိကြ၏။