Urang Israil Baruntak ka Rehabeam
Rehabam dipénta sangkan ngahampangkeun kuk anu ditanggungkeun ku bapana. Anjeunna nuturkeun naséhat babaturanana tibatan naséhat para kokolot, jangji kalajengking tibatan pecut, sarta sapuluh kaom ninggalkeun anjeunna. Juru dongéng nyatet yén robahna ieu asalna ti Rama urang, minangka minuhan pangandika anu diucapkeun ka Yerobeam.
10 1Rehabeam angkat ka Sekem, sabab sakabeh urang Israil geus ngumpul di Sekem rek ngangkat anjeunna jadi raja. 2Waktu Yarobam bin Nebat ngadenge beja eta — harita anjeunna aya di Mesir, geus kabur ti Raja Suleman — Yarobam tuluy balik ti Mesir. 3Tuluy maranehna ngutus jelema sina nyusul anjeunna, terus Yarobam jeung sakabeh urang Israil daratang tuluy mihatur ka Rehabeam, 4“Ama anjeun geus ngabeuratan kuk anu kedah dipanggul ku abdi sadaya. Ayeuna mugi hampangkeun gawe rodi anu beurat ti ama anjeun sareng kuk anu beurat anu disangkutkeun ka abdi sadaya, tangtos abdi sadaya baris ngawula ka anjeun.”
5Waler Rehabeam ka maranehna, “Tilu poe deui datang deui ka kami.” Tuluy jalma-jalma teh bubar.
6Tuluy Raja Rehabeam sasauran jeung para kokolot anu baheula ngawula ka Suleman, ama anjeunna, salila anjeunna jumeneng, saurna, “Kumaha ceuk aranjeun, kami kudu kumaha ngajawabna ka jalma-jalma ieu?”
7Piunjuk para kokolot, “Upami anjeun sae ka jalma-jalma ieu, nyenangkeun maranehna, sareng nyarios kalayan hade, tangtos maranehna salalawasna baris ngawula ka anjeun.”
8Tapi anjeunna nolak nasehat para kokolot tea, tuluy sasauran jeung para nonoman anu geus gede bareng jeung anjeunna sarta ngawula ka anjeunna. 9Anjeunna mariksa ka maranehna, “Kumaha ceuk maraneh? Kudu kumaha urang ngajawab ka jalma-jalma anu menta sangkan kami ngahampangkeun kuk anu ku ama disangkutkeun ka urang teh?”
10Piunjuk para nonoman anu geus gede bareng jeung anjeunna, “Omongkeun ka jalma-jalma anu ngomong ka anjeun, ‘Ama anjeun geus ngabeuratan kuk abdi sadaya; mugi hampangkeun ka abdi sadaya’ — bejakeun ka maranehna: ‘Curuk kami bae leuwih gede batan cangkeng ama kami.’ 11Ama kami geus nyangkutkeun kuk anu beurat ka maraneh; kami baris nambahan deui kana eta. Ama kami ngahukum maraneh ku pecut; kami baris ngahukum maraneh ku kalajengking.’” a a v11 Kalajengking: salah sahiji jenis pecut anu aya cucukan atawa tungtungna tina beusi, anu matak leuwih nyeri ti batan pecut biasa.
12Tuluy Yarobam jeung sakabeh jalma daratang ka Rehabeam dina poe katilu, luyu jeung timbalan raja, “Tilu poe deui datang deui ka kami.” 13Raja ngajawab ka maranehna kalawan kasar. Raja Rehabeam nolak nasehat para kokolot, 14tuluy nyarios ka maranehna luyu jeung saran para nonoman, “Ama kami geus ngabeuratan kuk maraneh; kami rek nyieun eta jadi leuwih beurat deui. Ama kami ngahukum maraneh ku pecut; kami baris ngahukum maraneh ku kalajengking.”
15Ku kituna raja teu ngadengekeun ka rahayat, sabab kajadian ieu teh asalna ti Rama urang, pikeun minuhan pangandika anu diucapkeun ku Rama urang ngaliwatan Nabi Ahia urang Silo ka Yarobam bin Nebat.
16Barang sakabeh urang Israil nyaho yen raja teu daek ngadengekeun ka maranehna, rahayat teh ngajawab, “Naon bagian kami dina diri Daud? Taya warisan dina diri putra Isai! Geura marulang ka kemah masing-masing, eh urang Israil! Daud, urus bae imah sorangan!” Tuluy sakabeh urang Israil marulang ka kemahna masing-masing. b b v16 “Geura marulang ka kemah masing-masing” teh baheula mangrupa surak panggero anu hartina “geura marulang sarta narik deui kasatiaan ti raja.”
17Tapi Rehabeam tetep ngarajaan urang Israil anu maratuh di kota-kota Yuda. 18Tuluy Raja Rehabeam ngutus Hadoram, anu jadi kapala gawe rodi, tapi urang Israil maledogan manehna ku batu nepi ka tiwas. Raja Rehabeam sorangan buru-buru naek kana karetana tuluy kabur ka Yerusalem. 19Ku kituna urang Israil terus baruntak ngalawan ka turunan Daud nepi ka kiwari.