Katulusan ing Sajroning Omahku
Masmur anggitane Prabu Dawud.
Pranatan tumindake panguwasa dhewe. Dheweke prasetya ngedohake barang kang tanpa guna saka mripate, mbungkem wong kang mitenah kanthi dhelikan, mung ngangkat wong kang setya lan ora nglilani wong goroh manggon ing omahe — lan saben esuk nyingkirake wong kang tumindak ala saka kutha.
101 1Bab sih-kadarman lan kaadilan kawula badhe ngidung; dhumateng Paduka, dhuh Rama kawula, kawula badhe ngunjukaken kidungan. 2Kawula badhe ngatos-atos netepi margi ingkang tanpa cacad. Kapan Paduka badhe rawuh dhateng kawula? Kawula badhe lumampah kanthi tulusing manah wonten ing salebeting griya kawula. 3Kawula boten badhe masang barang ingkang tanpa guna wonten ing ngajenging mripat kawula. Kawula sengit dhateng pakartining tiyang ingkang nyimpang; prakawis punika boten badhe rumaket dhateng kawula. 4Manah ingkang julig badhe nilar kawula; kawula boten badhe sumerep punapa-punapa bab piawon. 5Sok sintena ingkang kanthi dhedhemitan mitenah tangganipun, tiyang punika badhe kawula kendelaken; tiyang ingkang mripatipun angkuh lan manahipun gumunggung, boten badhe kawula tahan. 6Mripat kawula tumuju dhateng tiyang-tiyang ingkang setya ing nagari, supados sami manggen sesarengan kaliyan kawula; tiyang ingkang lumampah ing margi ingkang tanpa cacad badhe ngladosi kawula. 7Tiyang ingkang nindakaken apus-apus boten badhe manggen ing salebeting griya kawula; tiyang ingkang ngucapaken dora boten badhe lestari ngadeg wonten ing ngajenging mripat kawula. 8Saben enjing kawula badhe ngendelaken sadaya tiyang duraka ing nagari, sarta numpes saben tiyang ingkang nglampahi piawon saking kitha kagunganipun Rama kawula.