مزمور داوود.
101 1 از محبتِ پایدار و عدالت خواهم سرایید؛ برای تو، ای پدرِ من، نغمه خواهم نواخت. 2 مراقب خواهم بود که راهِ بیعیب را دنبال کنم. کِی خواهی آمد نزد من؟ با دلی راست در درونِ خانهام گام خواهم زد. 3 هیچ چیزِ بیارزش را پیشِ چشمانم نخواهم گذاشت. کارِ کسانی را که از راه منحرف میشوند بیزارم؛ به من نخواهد چسبید. 4 دلِ کج از من دور خواهد شد؛ از بدی هیچ نخواهم دانست. 5 هر که در نهان از همسایهاش بدگویی کند، او را خاموش خواهم ساخت؛ کسی را که چشمانِ متکبر و دلی مغرور دارد، تحمل نخواهم کرد. 6 چشمانم بر وفادارانِ این سرزمین است، تا ساکن شوند با من؛ آن که در راهِ بیعیب گام میزند، مرا خدمت خواهد کرد. 7 هیچکس که فریب میورزد در درونِ خانهام ساکن نخواهد شد؛ هیچکس که دروغ میگوید پیشِ چشمانم استوار نخواهد ماند. 8 هر بامداد همهٔ شریرانِ این سرزمین را خاموش خواهم ساخت، و هر بدکار را از شهرِ پدر ما ریشهکن خواهم کرد.