ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਰਿਆਈ
ਦਾਊਦ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ।
ਇੱਕ ਹਾਕਮ ਦਾ ਆਪਣਾ ਆਚਾਰ-ਨਿਯਮ। ਉਹ ਪ੍ਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਕੰਮੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੇਗਾ, ਲੁਕ ਕੇ ਚੁਗਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾਏਗਾ, ਸਿਰਫ਼ ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇਗਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਝੂਠੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦੇਵੇਗਾ — ਅਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦੇਵੇਗਾ।
101 1ਮੈਂ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਵਾਂਗਾ; ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਜਨ ਗਾਵਾਂਗਾ। 2ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਲਈ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਦੋਂ ਆਵੇਂਗਾ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਚੱਲਾਂਗਾ। 3ਮੈਂ ਕੋਈ ਵਿਅਰਥ ਵਸਤੂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਿੰਬੜੇਗਾ। 4ਟੇਢਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਬੁਰਿਆਈ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾਂਗਾ। 5ਜੋ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਕਰਾ ਦਿਆਂਗਾ; ਘਮੰਡੀ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੰਕਾਰੀ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। 6ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇਸ ਦੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੱਸਣ; ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ। 7ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੱਸੇਗਾ; ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ। 8ਹਰ ਸਵੇਰ ਮੈਂ ਦੇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਹਰ ਬੁਰਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਢ ਸੁੱਟਾਂਗਾ।