منهنجي گهر ۾ سچائي
دائود جو زبور.
هڪ حڪمران جو پنهنجو ضابطو. هو واعدو ڪري ٿو ته بي قدر شين کي اکين کان پري رکندو، ڳجهو بدگوئي ڪندڙ کي خاموش ڪندو، رڳو وفادارن کي نوڪري ڏيندو ۽ ڪوڙي کي پنهنجي گھر ۾ رهڻ نه ڏيندو — ۽ هر صبح شهر مان بدڪارن کي ڪڍندو.
101 1عهد واري شفقت ۽ انصاف بابت ڳائيندس؛ اي بابا، تو لاءِ ساز وڄائيندس. 2بي عيب واٽ تي هلڻ ۾ هوشيار رهندس. تون مون وٽ ڪڏهن ايندين؟ پنهنجي گهر ۾ سچي دل سان هلندس. 3ڪا بيڪار شيءِ پنهنجين اکين اڳيان نہ رکندس. ڀٽڪي ويندڙن جي ڪم کان نفرت ٿي ڪريان؛ اهو مون سان نہ چنبڙندو. 4ٽيڙي دل مون کان پري ٿي ويندي؛ بديءَ کي نہ ڄاڻندس. 5جيڪو لڪي پنهنجي پاڙيسريءَ جي چغلي ڪندو، تنهن کي چپ ڪرائيندس؛ جنهن جون اکيون مٿانهيون ۽ دل مغرور هوندي، تنهن کي نہ سهندس. 6ملڪ جي وفادارن تي منهنجون اکيون آهن، تہ اهي مون سان گڏ رهن؛ جيڪو بي عيب واٽ تي هلندو، سو منهنجي خدمت ڪندو. 7ٺڳي ڪندڙ ڪوبہ منهنجي گهر ۾ نہ رهندو؛ ڪوڙ ڳالهائيندڙ ڪوبہ منهنجين اکين اڳيان نہ بيهندو. 8هر صبح ملڪ جي سڀني بدڪارن کي چپ ڪرائيندس، هر بڇڙائي ڪندڙ کي اسان جي پيءُ جي شهر مان ڪٽي ڇڏيندس.
