Pasambat saka Lebu
Pandongane wong kang nandhang sangsara, nalika ngrasa lemes lan ngesokake pasambate ana ing ngarsane Rama kita.
Pandongane wong lara: dinane kaya kukus, balunge kobong, awu dadi pangane, melek ing wayah bengi kaya manuk emprit dhewekan ing payon. Ing tengah-tengah dheweke mandheg nyritakake awake dhewe lan noleh marang bab Sion kang dibangun maneh lan marang Rama kang langgeng ngungkuli langit kang lungset kaya sandhangan.
102 1Dhuh Rama, mugi Paduka miyarsakaken pandonga kawula; pasambat kawula nyuwun pitulungan mugi dumugi dhateng Paduka. 2Mugi Paduka sampun ndhelikaken pasuryan Paduka saking kawula ing dinten karibedan kawula. Mugi Paduka nilingaken talingan dhateng kawula; ing dinten kawula sesambat, mugi Paduka enggal paring wangsulan.
3Amargi dinten-dinten kawula sirna kados kukus, lan balung kawula kobong kados ing prapen. 4Manah kawula kagebag lan alum kados suket; ngantos kawula kesupen nedha roti kawula. 5Awit saking pangeluh kawula, kawula dados kera, kantun kulit kaliyan balung. 6Kawula kados manuk beluk ing ara-ara samun, kados manuk daresi ing antawisipun jugrugan. a a v6 Manuk beluk lan manuk daresi ing jugrugan iku manuk-manuk kang manggon ing papan kang sepi lan ditinggal suwung — gegambaran kang cetha babagan kesepen lan katilar tanpa kanca. 7Kawula nglilir boten saged tilem; kawula dados kados manuk emprit ijen ing payon. 8Sadinten muput mengsah kawula sami ngece kawula; tiyang-tiyang ingkang nepsu dhateng kawula ngginakaken nama kawula minangka ipat-ipat. 9Amargi kawula nedha awu kados roti, lan ombenan kawula kawula campur kaliyan eluh, 10awit saking bebendu saha duka Paduka; amargi Paduka sampun ngangkat kawula, lajeng mbucal kawula. 11Dinten-dinten kawula kados ayang-ayang ingkang saya panjang, lan kawula alum kados suket.
12Nanging Paduka, dhuh Rama, lenggah ing dhampar salami-laminipun; kaluhuran Paduka lestari dumugi sadaya turun-tumurun. 13Paduka badhe jumeneng saha paring piwelas dhateng Sion, awit sampun dumugi wancinipun ngatingalaken sih-kadarman dhateng Sion; wekdal ingkang sampun katemtokaken punika sampun dumugi. 14Amargi para abdi Paduka remen dhateng sela-selanipun Sion, saha melasi dhateng lebunipun. 15Para bangsa badhe ngabekti dhateng asmanipun Rama kita, lan sadaya raja ing bumi badhe ajrih dhateng kamulyan Paduka. 16Amargi Rama kita badhe mbangun malih Sion; Panjenenganipun badhe ngatingal kanthi kamulyanipun. 17Panjenenganipun badhe miyarsakaken pandonganipun tiyang ingkang mlarat, saha boten badhe nyepelekaken panyuwunipun.
18Prakawis punika kaseratna kangge turunan ingkang badhe dhateng, supados bangsa ingkang dereng katitahaken saged memuji dhateng Rama kita: 19bilih Panjenenganipun mirsani saking kaluhuran ingkang suci; saking swarga Rama kita mirsani bumi, 20supados miyarsakaken pangeluhipun tiyang tawanan, saha ngluwari tiyang-tiyang ingkang kaukum pejah, 21supados asmanipun Rama kita kawartakaken ing Sion, lan pamujinipun ing Yerusalem, 22nalika para bangsa lan karajan-karajan sami nglempak dados setunggal, supados ngabekti dhateng Rama kita.
23Panjenenganipun sampun ngrapuhaken kakiyatan kawula ing satengahing margi; Panjenenganipun sampun nyekak dinten-dinten kawula. 24Pramila kawula munjuk: “Dhuh Rama kawula, mugi sampun mundhut kawula ing satengahing gesang kawula—Paduka ingkang yuswa Paduka lestari dumugi sadaya turun-tumurun. 25Rumiyin Paduka sampun masang dhasaring bumi, saha langit punika pakaryaning asta Paduka. b b v25 Ibrani 1:10-12 ngetrapake tembung-tembung iki marang Gusti Yesus — Gusti kita Yesus, Sang Putra kang langgeng, kang lantaran Panjenengane Rama kita nitahake samubarang kabeh. 26Punika sadaya badhe sirna, nanging Paduka lestari; sadaya badhe rusak kados sandhangan. Paduka badhe nggantos punika kados busana, satemah badhe sirna. 27Nanging Paduka tetep boten ewah, saha yuswa Paduka boten badhe telas ing salami-laminipun. 28Anak-anakipun para abdi Paduka badhe manggen kanthi tentrem, saha turunipun badhe tetep santosa wonten ing ngarsa Paduka.”