ଧୂଳିରୁ ଏକ କ୍ରନ୍ଦନ
ଜଣେ କ୍ଲେଶଗ୍ରସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯେତେବେଳେ ସେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଛାମୁରେ ଆପଣା ବିଳାପ ଢାଳନ୍ତି।
ଜଣେ ରୋଗୀର ପ୍ରାର୍ଥନା: ଧୂଆଁ ପରି ଦିନ, ଜଳୁଥିବା ଅସ୍ଥି, ରୁଟି ବଦଳରେ ଭସ୍ମ, ଛାତ ଉପରେ ଏକାକୀ ଚଟିଆ ପରି ରାତିରେ ଜାଗ୍ରତ। ମଝିରେ ସେ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣନା ବନ୍ଦ କରି ସିୟୋନର ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ ଆଡ଼କୁ ଫେରନ୍ତି, ଆଉ ଏପରି ଜଣେ ପିତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯେ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ଆକାଶମଣ୍ଡଳଠାରୁ ଅଧିକ କାଳ ରହନ୍ତି।
102 1ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ମୋହର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ; ମୋହର ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ କ୍ରନ୍ଦନ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। 2ମୋହର ସଙ୍କଟ ଦିନରେ ମୋʼଠାରୁ ତୁମ୍ଭ ମୁଖ ଲୁଚାଅ ନାହିଁ। ମୋʼ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭ କର୍ଣ୍ଣ ଡେର; ଯେଉଁ ଦିନ ମୁଁ ଡାକେ, ସେହି ଦିନ ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର ଦିଅ।
3କାରଣ ମୋହର ଦିନସମୂହ ଧୂମ ପରି ଅନ୍ତର୍ହିତ ହୁଏ, ପୁଣି ମୋହର ଅସ୍ଥିସବୁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ପରି ଜ୍ଵଳେ। 4ମୋହର ହୃଦୟ ଆଘାତ ପାଇ ତୃଣ ପରି ଶୁଷ୍କ ହୋଇଅଛି; ମୁଁ ଆପଣା ଆହାର ଖାଇବାକୁ ସୁଦ୍ଧା ପାସୋରିଯାଏ। 5ମୋହର ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର ହେତୁ ମୁଁ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ଚର୍ମ ଓ ଅସ୍ଥିମାତ୍ର ହୋଇଅଛି। 6ମୁଁ ପ୍ରାନ୍ତରର ମରୁଭୂମିସ୍ଥ ପେଚା ପରି, ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ସ୍ଥାନର ପେଚା ପରି ହୋଇଅଛି। a a v6 ମରୁଭୂମିସ୍ଥ ପେଚା ଓ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ସ୍ଥାନର ପେଚା ପରିତ୍ୟକ୍ତ, ଧ୍ଵଂସ ସ୍ଥାନର ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ — ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଃସଙ୍ଗତା ଓ ପରିତ୍ୟାଗର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି। 7ମୁଁ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ ପଡ଼ିରହେ; ମୁଁ ଛାତ ଉପରେ ଏକାକୀ ଚଟିଆ ପରି ହୋଇଅଛି। 8ସାରାଦିନ ମୋହର ଶତ୍ରୁମାନେ ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋʼ ନାମକୁ ଅଭିଶାପ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। 9କାରଣ ମୁଁ ଅନ୍ନ ପରି ଭସ୍ମ ଖାଏ, ପୁଣି ମୋହର ପାନୀୟ ସହିତ ଲୁହ ମିଶାଏ, 10ତୁମ୍ଭର କ୍ରୋଧ ଓ ତୁମ୍ଭର କୋପ ହେତୁ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଉଠାଇ ଦୂରକୁ ନିକ୍ଷେପ କଲ। 11ମୋହର ଦିନସମୂହ ଦୀର୍ଘ ହେଉଥିବା ଛାୟା ପରି, ପୁଣି ମୁଁ ତୃଣ ପରି ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଏ।
12ମାତ୍ର ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଅନନ୍ତକାଳ ସିଂହାସନରେ ଉପବିଷ୍ଟ; ତୁମ୍ଭର କୀର୍ତ୍ତି ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସ୍ଥାୟୀ। 13ତୁମ୍ଭେ ଉଠି ସିୟୋନ ପ୍ରତି କରୁଣା କରିବ, କାରଣ ତାହାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଇବାର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ; ନିରୂପିତ ସମୟ ଆସିଅଛି। 14କାରଣ ତୁମ୍ଭ ଦାସମାନେ ତାହାର ପ୍ରସ୍ତରସମୂହରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ପୁଣି ତାହାର ଧୂଳି ପ୍ରତି କରୁଣା କରନ୍ତି। 15ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମକୁ ଭୟ କରିବେ, ପୁଣି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ତୁମ୍ଭ ମହିମାକୁ ଭୟ କରିବେ। 16କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସିୟୋନକୁ ନିର୍ମାଣ କରିବେ; ସେ ଆପଣା ମହିମାରେ ଦର୍ଶନ ଦେବେ। 17ସେ ନିଃସ୍ଵ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିବେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ବିନତି ତୁଚ୍ଛ କରିବେ ନାହିଁ।
18ଭବିଷ୍ୟତ ପୁରୁଷ ନିମନ୍ତେ ଏହା ଲିଖିତ ହେଉ, ଯେପରି ଅଦ୍ୟାବଧି ସୃଷ୍ଟ ହୋଇ ନ ଥିବା ଏକ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ: 19ଯେ ସେ ଆପଣା ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରୁ ଅବଲୋକନ କଲେ; ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୃଥିବୀ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ, 20ଯେପରି ବନ୍ଦୀର ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର ଶୁଣନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, 21ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ସିୟୋନରେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ଯିରୂଶାଲମରେ ଘୋଷିତ ହୁଏ, 22ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ରାଜ୍ୟସମୂହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।
23ସେ ପଥ ମଧ୍ୟରେ ମୋହର ବଳ ଭାଙ୍ଗିଅଛନ୍ତି; ସେ ମୋହର ଆୟୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି। 24ତେଣୁ ମୁଁ କହିଲି, “ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋହର ଆୟୁର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ମୋତେ ନେଇଯାଅ ନାହିଁ—ତୁମ୍ଭର ବର୍ଷ ପୁରୁଷାନୁକ୍ରମେ ସ୍ଥାୟୀ। 25ପୂର୍ବକାଳରେ ତୁମ୍ଭେ ପୃଥିବୀର ଭିତ୍ତିମୂଳ ସ୍ଥାପନ କଲ, ପୁଣି ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ। b b v25 ଏବ୍ରୀ ୧:୧୦-୧୨ ଏହି ବାକ୍ୟସବୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରୟୋଗ କରେ — ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁ, ଅନନ୍ତ ପୁତ୍ର, ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସମସ୍ତ ବିଷୟ ନିର୍ମାଣ କଲେ। 26ସେସବୁ ବିନଷ୍ଟ ହେବ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ରହିବ; ସେସବୁ ବସ୍ତ୍ର ପରି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ତୁମ୍ଭେ ବସ୍ତ୍ର ପରି ସେସବୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବ, ପୁଣି ସେସବୁ ଲୋପ ପାଇବ। 27ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଅଭିନ୍ନ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ବର୍ଷ କେବେ ଶେଷ ହେବ ନାହିଁ। 28ତୁମ୍ଭ ଦାସମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ ନିରାପଦରେ ବାସ କରିବେ, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ବଂଶ ତୁମ୍ଭ ଛାମୁରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରହିବେ।”