Salmo 102

102 ¹Pamatia ang akong pag-ampo, Amahan namo; tugoti nga moabot kanimo ang akong pagtuaw alang sa tabang. ²Ayaw itago ang imong nawong kanako sa adlaw sa akong kagul-anan. Ikiling ang imong dalunggan kanako; sa adlaw nga ako motawag, tubaga ako dayon.

³Kay ang akong mga adlaw nahanaw sama sa aso, ug ang akong mga bukog nagdilaab sama sa hudno. ⁴Ang akong kasingkasing gihampak ug nalaya sama sa sagbot; hangtod nga nakalimot ako sa pagkaon sa akong tinapay. ⁵Tungod sa akong pag-agulo, naniwang ako hangtod sa panit ug bukog. ⁶Nahisama ako sa ngiwngiw sa kamingawan, sama sa kuwago taliwala sa mga guba. ^a a v6 Ang ngiwngiw ug ang kuwago taliwala sa mga guba mga langgam sa biniyaan ug mamingaw nga mga dapit — matin-aw nga mga larawan sa hingpit nga kamingaw ug pagkabiniyaan. ⁷Naghigda ako nga wala makatulog; nahimo akong sama sa nag-inusarang goryon sa atop. ⁸Sa tibuok adlaw gibiaybiay ako sa akong mga kaaway; kadtong nagpungot kanako naggamit sa akong ngalan ingong tunglo. ⁹Kay nagkaon ako ug abo sama sa tinapay ug gisagol ko ang akong ilimnon sa mga luha, ¹⁰tungod sa imong kaligutgot ug sa imong kapungot; kay gialsa mo ako ug gilabay palayo. ¹¹Ang akong mga adlaw sama sa anino nga nagkataas, ug nalaya ako sama sa sagbot.

¹²Apan ikaw, Amahan namo, nagalingkod sa trono hangtod sa kahangtoran; ang imong kadungganan molungtad sa tanang kaliwatan. ¹³Motindog ka ug maluoy sa Zion, kay panahon na sa pagpakita kaniya ug kalooy; ang gitakdang panahon miabot na. ¹⁴Kay ang imong mga sulugoon nahimuot sa iyang mga bato ug naluoy sa iyang abog. ¹⁵Ang kanasoran mahadlok sa ngalan sa atong Amahan, ug ang tanang hari sa yuta mahadlok sa imong himaya. ¹⁶Kay ang atong Amahan motukod sa Zion; mopakita siya diha sa iyang himaya. ¹⁷Mamati siya sa pag-ampo sa mga kabos ug dili niya tamayon ang ilang pagpakiluoy.

¹⁸Ipasulat kini alang sa kaliwatan nga umaabot, aron ang katawhan nga buhaton pa modayeg sa atong Amahan: ¹⁹nga mitan-aw siya gikan sa iyang balaang kahitas-an; gikan sa langit ang atong Amahan mitan-aw sa yuta, ²⁰aron madungog ang pag-agulo sa binilanggo, aron buhian kadtong gihukman sa kamatayon, ²¹aron ang ngalan sa atong Amahan imantala sa Zion, ug ang pagdayeg kaniya sa Jerusalem, ²²sa dihang ang mga katawhan ug mga gingharian magtigom aron sa pagsimba sa atong Amahan.

²³Giluya niya ang akong kusog diha sa dalan; gipamubo niya ang akong mga adlaw. ²⁴Busa miingon ako, “Amahan ko, ayaw ako kuhaa sa taliwala sa akong kinabuhi—ikaw kansang mga katuigan molungtad sa tanang kaliwatan. ²⁵Sa kakaraanan gipahimutang mo ang mga pundasyon sa yuta, ug ang kalangitan buhat sa imong mga kamot. ^b b v25 Ang Hebreohanon 1:10-12 nagpadapat niini nga mga pulong ngadto kang Jesus — ang atong Ginoong Jesus, ang walay kataposang Anak nga pinaagi kaniya ang atong Amahan nagbuhat sa tanang butang. ²⁶Mangahanaw sila, apan ikaw magpabilin; mangagabok silang tanan sama sa bisti. Imo silang ilisan sama sa panapton, ug mangahanaw sila. ²⁷Apan ikaw mao lagi gihapon, ug ang imong mga katuigan dili gayod matapos. ²⁸Ang mga anak sa imong mga sulugoon magpuyo nga luwas, ug ang ilang kaliwatan magmalig-on sa imong atubangan.”