சங்கீதம் 102

102 ¹ எங்கள் பிதாவே, என் ஜெபத்தைக் கேளும்; என் உதவிக்கான கூக்குரல் உம்மிடத்தில் வந்து சேரட்டும். ² உம்முடைய முகத்தை எனக்கு மறைத்துக்கொள்ளாதேயும், என் இக்கட்டின் நாளில். உம்முடைய செவியை என்பக்கமாய்ச் சாயும்; நான் கூப்பிடுகிற நாளில் எனக்குச் சீக்கிரமாய் மறுஉத்தரவு அருளும்.

³ என் நாட்கள் புகையைப்போல் மறைந்துபோகிறது, என் எலும்புகள் சூளையைப்போல் எரிகிறது. ⁴ என் இருதயம் புல்லைப்போல் அடிபட்டு வாடிப்போயிற்று; என் அப்பத்தைச் சாப்பிடவும் நான் மறந்துபோகிறேன். ⁵ என் தவிப்பின் சத்தத்தினால், நான் தோலும் எலும்புமாய்க் காய்ந்துபோனேன். ⁶ நான் வனாந்தரத்தின் ஆந்தையைப்போலவும், பாழிடங்களில் தங்கும் கூகையைப்போலவும் ஆனேன். ^a a v6 வனாந்தரத்து ஆந்தையும் பாழிடங்களின் கூகையும் கைவிடப்பட்ட, பாழடைந்த இடங்களில் வாழும் பறவைகள் — முழுமையான தனிமையையும் கைவிடப்படுதலையும் தெளிவாய்க் காட்டும் சித்திரங்கள். ⁷ நான் தூங்காமல் விழித்திருக்கிறேன்; வீட்டின்மேல் தனித்திருக்கும் அடைக்கலான் குருவியைப்போல் ஆனேன். ⁸ நாள்முழுவதும் என் பகைவர் என்னை நிந்திக்கிறார்கள்; எனக்கு விரோதமாய்க் கொதிப்பவர்கள் என் பேரையே சாபவார்த்தையாய் உபயோகிக்கிறார்கள். ⁹ நான் அப்பத்தைப்போல் சாம்பலைப் புசிக்கிறேன், என் பானத்தைக் கண்ணீரோடே கலந்துகொள்ளுகிறேன், ¹⁰ உம்முடைய சினத்தினாலும் உம்முடைய கோபத்தினாலுமே; ஏனெனில் நீர் என்னை உயர்த்தி, பின்பு தூர எறிந்துவிட்டீர். ¹¹ என் நாட்கள் சாய்ந்துபோகிற நிழலைப்போலிருக்கிறது, நானும் புல்லைப்போல் வாடிப்போகிறேன்.

¹² ஆனாலும் எங்கள் பிதாவே, நீர் என்றென்றைக்கும் சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கிறீர்; உம்முடைய புகழ் தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைத்திருக்கிறது. ¹³ நீர் எழுந்தருளி சீயோன்மேல் இரக்கம் காண்பிப்பீர், ஏனெனில் அதற்குத் தயவுசெய்யும் காலம் வந்தது; குறித்த நேரம் வந்திருக்கிறது. ¹⁴ ஏனெனில் உம்முடைய ஊழியக்காரர் அதின் கல்லுகளில் பிரியப்படுகிறார்கள், அதின் புழுதியின்மேலும் இரக்கம் காட்டுகிறார்கள். ¹⁵ அப்பொழுது ஜாதிகள் எங்கள் பிதாவின் நாமத்துக்குப் பயந்திருப்பார்கள், பூமியின் ராஜாக்கள் யாவரும் உம்முடைய மகிமைக்குப் பயந்திருப்பார்கள். ¹⁶ ஏனெனில் எங்கள் பிதா சீயோனைக் கட்டியெழுப்புவார்; அவர் தம்முடைய மகிமையில் தோன்றுவார். ¹⁷ திக்கற்றவர்களின் ஜெபத்தை அவர் கேட்பார், அவர்களுடைய விண்ணப்பத்தை அவர் அற்பமாய் எண்ணமாட்டார்.

¹⁸ வரப்போகிற தலைமுறைக்காக இது எழுதப்படட்டும், அப்பொழுது இன்னும் சிருஷ்டிக்கப்படாத ஒரு ஜனம் எங்கள் பிதாவைத் துதிக்கும்: ¹⁹ அவர் தம்முடைய பரிசுத்த உன்னதத்திலிருந்து கீழே நோக்கிப்பார்த்தார்; வானத்திலிருந்து எங்கள் பிதா பூமியின்மேல் தம் பார்வையைச் செலுத்தினார், ²⁰ சிறைப்பட்டவனுடைய தவிப்பைக் கேட்கவும், மரணத்துக்கு நியமிக்கப்பட்டவர்களை விடுதலையாக்கவும், ²¹ இப்படியாக எங்கள் பிதாவின் நாமம் சீயோனில் அறிவிக்கப்படும்படிக்கே, அவருடைய துதி எருசலேமிலும், ²² ஜனங்களும் ராஜ்யங்களும் எங்கள் பிதாவைத் தொழுதுகொள்ளும்படி ஏகமாய்க் கூடிவருகையிலே.

²³ வழியிலே அவர் என் பெலனை உடைத்துப்போட்டார்; என் நாட்களைக் குறுகிப்போகச் செய்தார். ²⁴ ஆகையால் நான்: “என் பிதாவே, என் வாழ்நாளின் பாதியிலே என்னை எடுத்துக்கொள்ளாதேயும்—உம்முடைய ஆண்டுகள் தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைத்திருக்கிறதே” என்று சொன்னேன். ²⁵ பூர்வத்திலே நீர் பூமியின் அஸ்திபாரங்களை அமைத்தீர், வானங்கள் உம்முடைய கரங்களின் கிரியை. ^b b v25 எபிரெயர் 1:10-12 இந்த வார்த்தைகளை இயேசுவுக்குப் பொருத்துகிறது — எங்கள் பிதா எல்லாவற்றையும் எவர் மூலமாய்ச் சிருஷ்டித்தாரோ, அந்த நித்திய குமாரனாகிய நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவுக்கே. ²⁶ அவைகள் அழிந்துபோகும், நீரோ நிலைத்திருப்பீர்; அவைகளெல்லாம் வஸ்திரம்போல் பழையதாய்ப் போகும். நீர் அவைகளை உடையைப்போல் மாற்றுவீர், அவைகள் ஒழிந்துபோகும். ²⁷ நீரோ மாறாதவராயிருக்கிறீர், உம்முடைய ஆண்டுகள் ஒருபோதும் முடிவடையாது. ²⁸ உம்முடைய ஊழியக்காரரின் பிள்ளைகள் பாதுகாப்பாய் வாழ்வார்கள், அவர்களுடைய சந்ததி உமக்கு முன்பாக உறுதியாய் நிலைநிற்பார்கள்.