Tozun İçinden Bir Feryat
Bir düşkünün, bitkin düştüğünde ve yakınmasını Babamız'ın önüne döktüğünde ettiği dua.
Hasta bir adamın duası: duman gibi günler, yanan kemikler, ekmek yerine kül, geceleri damdaki yalnız bir serçe gibi uykusuzluk. Ortasında kendini anlatmayı bırakır ve Siyon'un yeniden kurulmasına, bir giysi gibi eskiyen gökleri geride bırakan bir Babaya döner.
102 1Duamı işit, Babamız; yardım için ettiğim feryat sana erişsin. 2Sıkıntı günümde yüzünü benden gizleme. Kulağını bana ver; seni çağırdığım gün, çabucak yanıtla beni.
3Çünkü günlerim duman gibi yok oluyor, kemiklerim ocak gibi yanıyor. 4Yüreğim vurulup ot gibi kurudu; ekmeğimi yemeyi bile unutuyorum. 5İnlemelerimin yüzünden bir deri bir kemik kaldım. 6Issız yerlerin çöl baykuşuna döndüm, viraneler arasındaki baykuş gibiyim. a a v6 Çöl baykuşu ve viraneler arasındaki baykuş, terk edilmiş, ıssız yerlerin kuşlarıydı — tam bir yalnızlığın ve terk edilmişliğin canlı imgeleri. 7Uykusuz yatıyorum; damdaki yalnız bir serçe gibi oldum. 8Düşmanlarım gün boyu bana hakaret ediyor; bana öfkeyle saldıranlar adımı bir lanet olarak kullanıyor. 9Çünkü ekmek yer gibi kül yiyorum, içeceğime gözyaşı katıyorum, 10senin gazabın ve öfken yüzünden; çünkü beni kaldırıp bir yana attın. 11Günlerim uzayan bir gölge gibi, ot gibi kuruyup soluyorum.
12Ama sen, Babamız, sonsuza dek tahtındasın; ününse kuşaklar boyu sürer. 13Kalkıp Siyon'a şefkat göstereceksin, çünkü ona lütfetme zamanıdır; belirlenen vakit geldi. 14Çünkü kulların onun taşlarından zevk alıyor, tozuna şefkat gösteriyor. 15Uluslar Babamız'ın adından korkacak, dünyanın bütün kralları senin yüceliğinden çekinecek. 16Çünkü Babamız Siyon'u yeniden kuracak; kendi yüceliği içinde görünecek. 17Yoksulların duasına kulak verecek, yalvarışlarını küçümsemeyecek.
18Bunlar gelecek bir kuşak için yazılsın da, henüz yaratılmamış bir halk Babamız'a övgüler sunsun: 19O kutsal yüksekliğinden aşağı baktı; Babamız gökten yeryüzüne göz gezdirdi, 20tutsağın inlemesini duymak, ölüme mahkûm olanları özgür kılmak için, 21öyle ki Babamız'ın adı Siyon'da duyurulsun, övgüsü Yeruşalim'de yankılansın, 22halklar ve krallıklar Babamız'a tapınmak için bir araya geldiğinde.
23Yolun ortasında gücümü kırdı; günlerimi kısalttı. 24Bu yüzden dedim ki: «Babam, yaşamımın ortasında alma beni—sen ki yılların kuşaklar boyu sürer. 25Çok önce yeryüzünün temellerini attın, gökler de senin ellerinin işidir. b b v25 İbraniler 1:10-12 bu sözleri İsa'ya uygular — Rabbimiz İsa'ya, kendisi aracılığıyla Babamız'ın her şeyi yarattığı ebedî Oğul'a. 26Onlar yok olacak, ama sen kalacaksın; hepsi bir giysi gibi eskiyecek. Onları giysi gibi değiştireceksin, geçip gidecekler. 27Ama sen hep aynısın, yıllarının sonu gelmeyecek. 28Kullarının çocukları güvenlik içinde yaşayacak, soyları senin önünde sağlam duracak.»
