زبور 102 FHB Father's Heart Bible™

102 ¹اے زمونږ پلاره، زما دُعا واوره؛ زما د مدد چغه دې تا ته ورسى. ²زما د مصيبت په ورځ خپل مخ زما نه مۀ پټوه. خپل غوږ ما ته راواړوه؛ کومه ورځ چې زۀ تا ته آواز کوم، نو ژر ما ته جواب راکړه.

³ځکه چې زما ورځې د لوګى په شان ورکيږى، او زما هډوکى د تنور په شان سوزيږى. ⁴زما زړۀ وهلے شوے او د واښو په شان وچ شوے دے؛ حتىٰ چې زۀ خپله ډوډۍ خوړل هم هېروم. ⁵زما د کرارۍ په سبب زۀ خلاص شوے يم، صرف پوستکى او هډوکى پاتې يم. ⁶زۀ د بيابان د باز په شان يم، د اجاړو ځايونو د کونګ په شان يم. ^a a v6 د بيابان باز او د اجاړو ځايونو کونګ د پرېښوو، ويران ځايونو مرغان وُو — د بشپړې تنهائۍ او بې کسۍ ژوندى تصويرونه. ⁷زۀ بېدار پروت يم؛ زۀ د چت په سر د يو يوازې مرغۍ په شان شوے يم. ⁸ټوله ورځ زما دُښمنان ما ملنډې وهى؛ هغه کسان چې په ما غصه وى هغوئ زما نوم د بد دُعا دپاره استعمالوى. ⁹ځکه چې زۀ د ډوډۍ په شان ايرې خورم، او خپل مشروب د اوښکو سره ګډوم، ¹⁰ستا د قهر او ستا د غضب په سبب؛ ځکه چې تا زۀ پورته کړم او بيا دې لرې وغورزولم. ¹¹زما ورځې د اوږديدونکى سيورى په شان دى، او زۀ د واښو په شان وچيږم.

¹²خو تۀ، اے زمونږ پلاره، د تل دپاره په تخت ناست يې؛ ستا نوم تر ټولو پښتونو پورې پاتې وى. ¹³تۀ به پاڅېږې او په صيون به رحم وکړې، ځکه چې د هغې د مهربانۍ وخت دے؛ مقرره وخت راغلے دے. ¹⁴ځکه چې ستا نوکران د هغې په تيږو خوشحاليږى، او د هغې په خاورو رحم کوى. ¹⁵قومونه به د زمونږ پلار د نوم نه يرېږى، او د زمکې ټول بادشاهان به ستا د جلال نه يرېږى. ¹⁶ځکه چې زمونږ پلار به صيون آباد کړى؛ هغه به په خپل جلال کښې څرګند شى. ¹⁷هغه به د بې وسو دُعا واورى، او د هغوئ زارى به نۀ ردوى.

¹⁸دا دې د راتلونکى پښت دپاره وليکلے شى، دې دپاره چې کوم قوم چې لا تر اوسه پېدا شوے نۀ دے هغه د زمونږ پلار ثناء وکړى: ¹⁹دا چې هغۀ د خپلې پاکې اوچتۍ نه کوز وکتل؛ زمونږ پلار د آسمان نه زمکې ته وکتل، ²⁰دې دپاره چې د قيديانو کرارى واورى، او هغه کسان چې د مرګ حُکم ورکړے شوے دے هغوئ خلاص کړى، ²¹دې دپاره چې د زمونږ پلار نوم په صيون کښې بيان کړے شى، او د هغۀ ثناء په يروشلم کښې، ²²کله چې قومونه او بادشاهۍ سره راغونډ شى چې د زمونږ پلار عبادت وکړى.

²³هغۀ زما طاقت په لاره کښې مات کړو؛ هغۀ زما ورځې لنډې کړې. ²⁴نو ما ووئيل چې، ”اے زما پلاره، زۀ د خپل ژوند په نيمائى کښې مۀ وړه — تۀ چې ستا کلونه د ټولو نسلونو په اوږدو کښې قائم وى. ²⁵ډېر پخوا تا د زمکې بُنيادونه کېښودل، او آسمانونه ستا د لاسونو کار دى. ^b b v25 عبرانيان ۱:۱۰-۱۲ دا کلمات په عيسىٰ باندې لګوى — زمونږ مالِک عيسىٰ، هغه ابدى زوئ چې د هغۀ په وسيله زمونږ پلار هر څۀ پېدا کړل. ²⁶هغه به ختم شى، خو تۀ به پاتې يې؛ هغه به ټول د جامو په شان زاړۀ شى. تۀ به هغه د جامو په شان بدل کړې، او هغه به تير شى. ²⁷خو تۀ هم هغه يې، او ستا کلونه به هيڅ کله ختم نۀ شى. ²⁸ستا د نوکرانو بچى به په امن کښې اوسيږى، او د هغوئ اولاد به ستا په مخکښې ثابت قدم ولاړ وى.“