Panjerit ti Jero Lebu
Paneda hiji jalma anu keur sangsara, nalika manehna leleh teu daya tuluy ngagidrah ngedalkeun kasusahna di payuneun Rama urang.
Doa jalma gering: poé-poéna kawas haseup, tulang-tulangna panas ngaduruk, lebu jadi roti, teu bisa saré peuting kawas manuk piit nyorangan di luhur hateup. Di tengah-tengahna manéhna eureun ngagambarkeun dirina sorangan sarta malik ka ngawangun deui Sion jeung ka Rama anu langgeng saluareun langit anu buruk kawas pakéan.
102 1Dangukeun paneda abdi, nun Ama; mugi panjerit abdi nu nyuhunkeun pitulung dugi ka payuneun Gusti. 2Ulah nyumputkeun pameunteu Gusti ti abdi dina poe abdi sangsara. Pasangkeun ceuli Gusti ka abdi; dina poe abdi sasambat, enggal waler abdi.
3Karana umur abdi leungit lir haseup, sarta tulang-tulang abdi hurung lir durukan. 4Hate abdi katinggang sarta alum lir jujukutan; nepi ka abdi poho kana neda. 5Ku sabab abdi humarurung, awak abdi rangkebong ngan kari kulit jeung tulang. 6Abdi teh lir manuk bueuk gurun nu di tanah kikisik, lir bueuk di tengah ruruntuhan. a a v6 Bueuk gurun jeung bueuk di tengah ruruntuhan teh manuk-manuk ti tempat anu suwung tur tinggaleun — gambaran anu tetela ngeunaan kasepian jeung kapiceun anu taya tungtungna. 7Abdi nyaring teu bisa sare; abdi geus jadi lir manuk piit anu nunggelis di luhur hateup. 8Sapopoe musuh-musuh abdi nyacampah ka abdi; nu garetem ka abdi make ngaran abdi jadi panyumpahan. 9Karana abdi neda lebu lir roti sarta nyampur inuman abdi ku cipanon, 10ku karana bebendu sareng wera Gusti; karana Gusti parantos ngangkat abdi tuluy dipiceun. 11Umur abdi lir kalangkang nu beuki manjang, sarta abdi alum lir jujukutan.
12Nanging Gusti, nun Ama, jumeneng raja salalanggengna; jenengan Gusti tetep kakoncara turun-tumurun. 13Gusti bakal gugah sarta mikawelas ka Sion, karana parantos waktosna maparin sih kurnia ka manehna; waktos anu parantos ditangtoskeun parantos sumping. 14Karana abdi-abdi Gusti mikaresep kana batu-batuna sarta mikawelas kana lebuna. 15Bangsa-bangsa bakal sarieuneun ka jenengan Rama urang, sarta sakabeh raja di bumi bakal gimir ku kamulyaan Gusti. 16Karana Rama urang bakal ngadegkeun deui Sion; Mantenna bakal nembongan dina kamulyaana-Na. 17Mantenna bakal ngadangukeun paneda jalma nu balangsak sarta moal ngahina kana paneda maranehna.
18Hal ieu sing ditulis pikeun turunan nu bakal datang, supaya bangsa nu acan dijadikeun bisa muji ka Rama urang: 19yen Mantenna neuteup ti luhur tempat-Na nu suci; ti sawarga Rama urang ningali ka bumi, 20pikeun ngadangu panyambat jalma nu dikerem, sarta ngabebaskeun jalma nu dihukum pati, 21supaya jenengan Rama urang diembarkeun di Sion, sarta pupujian ka Mantenna di Yerusalem, 22nalika bangsa-bangsa jeung karajaan-karajaan ngariung babarengan pikeun ngabakti ka Rama urang.
23Mantenna parantos ngaruntuhkeun kakiatan abdi di satengahing jalan; Mantenna parantos nyingget umur abdi. 24Ku sabab eta abdi unjukan, “Nun Ama, ulah nyandak abdi di satengahing umur abdi—Gusti anu yuswa-Na langgeng sapanjang sagala turunan. 25Ti jaman baheula Gusti parantos masang pademen bumi, sarta langit teh pagawean panangan Gusti. b b v25 Ibrani 1:10-12 nerapkeun ieu kekecapan ka Yesus — Gusti urang Yesus, Putra anu langgeng anu ku Anjeunna Rama urang ngadamel sagala perkara. 26Eta kabeh bakal musna, nanging Gusti mah tetep aya; sadayana bakal buruk lir anggoan. Gusti bakal ngagentos eta lir pakean, tuluy eta bakal sirna. 27Nanging Gusti mah angger bae, sarta yuswa Gusti moal aya eureunna. 28Anak-anak abdi-abdi Gusti bakal maratuh kalayan tengtrem, sarta turunanana bakal tetep ajeg di payuneun Gusti.”