Fitarainana avy any amin’ny vovoka
Vavaka nataon’ny olona nampahorina, rehefa reraka izy ka manidina ny alahelony eo anatrehan’i Raintsika.
Vavaky ny marary: andro toy ny setroka, taolana may, lavenona ho mofo, tsy matory alina tahaka ny vorona tokana eo an-tampon-trano. Antenatenany dia tsy mamaritra ny tenany intsony izy fa mivily any amin'ny fananganana indray an'i Ziona sy any amin'ny Ray izay maharitra mihoatra noho ny lanitra mihalevona tahaka ny akanjo.
102 1Henoy ny vavako, Rainay ô; aoka ho tonga aminao ny fitarainako mitady famonjena. 2Aza manafina ny tavanao amiko amin’ny andro ahoriako. Atongilano amiko ny sofinao; amin’ny andro miantsoako dia valio faingana aho.
3Fa levona tahaka ny setroka ny andro iainako, ary may tahaka ny lafaoro ny taolako. 4Voadona sy malazo tahaka ny ahitra ny foko; hadinoko aza ny mihinana ny mofoko. 5Noho ny fisentoko, dia nanjary hoditra sy taolana fotsiny aho. 6Tahaka ny vorondolo any an-efitra aho, tahaka ny vorondolo any amin’ny fitoerana rava. a a v6 Ny vorondolo any an-efitra sy ny vorondolo any amin’ny fitoerana rava dia vorona any amin’ny toerana nafoy sy foana — sary mazava momba ny fahatanjahana tanteraka sy ny fandaozana. 7Mijanona tsy matory aho; efa nanjary tahaka ny vorona kely irery eo ambonin’ny tafon-trano aho. 8Mandritra ny andro rehetra dia mamingavinga ahy ny fahavaloko; ireo tezitra amiko dia mampiasa ny anarako ho ozona. 9Fa mihinana lavenona tahaka ny mofo aho, ary mampifangaro ny zavatra sotroiko amin’ny ranomaso, 10noho ny fahatezeranao sy ny fahavinirananao; fa nasandratrao aho, ary natsipinao lavitra. 11Tahaka ny aloka mihalava ny andro iainako, ary malazo tahaka ny ahitra aho.
12Fa Ianao kosa, Rainay ô, dia mipetraka eo amin’ny seza fiandrianana mandrakizay; maharitra amin’ny taranaka rehetra ny lazanao. 13Hifoha Ianao ka hiantra an’i Ziona, fa tonga ny fotoana hanehoanao famindrampo aminy; tonga ny fotoana voatondro. 14Fa mankafy ny vatony ny mpanomponao, ary mamindra fo amin’ny vovokany. 15Hmatahotra ny anaran’i Raintsika ny firenena, ary hatahotra ny voninahitrao ny mpanjaka rehetra amin’ny tany. 16Fa hanorina an’i Ziona i Raintsika; hiseho amin’ny voninahiny Izy. 17Hihaino ny vavaky ny mahantra Izy, ary tsy hanamavo ny fangatahany.
18Aoka hosoratana izany ho an’ny taranaka ho avy, mba hidera an’i Raintsika ny vahoaka mbola hateraka: 19fa nijery ambany avy any amin’ny toerany avo masina Izy; avy any an-danitra no nibanjina ny tany i Raintsika, 20mba hihaino ny fisentoky ny gadra, hamotsotra ireo voaheloka ho faty, 21mba hambara ao Ziona ny anaran’i Raintsika, ary ny fiderana Azy ao Jerosalema, 22rehefa miara-mivory ny firenena sy ny fanjakana hanompo an’i Raintsika.
23Nanapaka ny heriko teny an-dalana Izy; nanafohy ny androko. 24Dia hoy aho: « Raiko ô, aza manala ahy any antenatenan’ny androko — Ianao izay maharitra amin’ny taranaka rehetra ny taonanao. 25Fahiny dia Ianao no nanorina ny fanorenan’ny tany, ary asan’ny tananao ny lanitra. b b v25 Ny Hebreo 1:10-12 dia mampihatra ireo teny ireo amin’i Jesosy — i Jesosy Tompontsika, ilay Zanaka mandrakizay izay namoronan’i Raintsika ny zavatra rehetra. 26Ho levona ireo, fa Ianao kosa hijanona; ho ela rehetra tahaka ny fitafiana. Hovainao ireo tahaka ny akanjo, ka ho lasa. 27Fa Ianao kosa tsy miova, ary tsy hifarana ny taonanao. 28Hiadidy am-pilaminana ny zanaky ny mpanomponao, ary hijoro mafy eo anatrehanao ny taranany. »
