He Nyawaku, Memujia marang Rama kita

Anggitane Prabu Dawud.

Daftar kabecikane Rama kita kang aja nganti dilalekake — dosa diapura, lelara ditambani, urip ditebus saka luwang. Ing tengahe ana pepindhan: kaya atine bapak marang anak-anake, mangkono uga atine Panjenengane marang kita. Panjenengane ngelingi yen kita iki lebu.

Pasal 103.

He nyawaku, memujia marang Rama kita; lan samubarang kang ana ing jeroku, memujia marang asmane kang suci!

He nyawaku, memujia marang Rama kita, lan aja lali marang sakehing kabecikane, Panjenengane kang ngapura sakehing dosamu, kang marasake sakehing lelaramu, kang nebus uripmu saka ing kubur, kang makuthani kowe kanthi sih-kadarman lan welas asih, kang maregi kowe kanthi samubarang kang becik sajroning uripmu, satemah kaenomanmu dianyarake kaya manuk garudha.

Rama kita nindakake kabeneran lan kaadilan kanggo sakabehing wong kang katindhes.

Panjenengane nedahake dalane marang Nabi Musa, pakaryane marang bangsa Israel. Rama kita iku kebak welas asih lan sih-rahmat, ora gampang duka lan luber ing sih-kadarman. Panjenengane ora tansah nggugat, lan ora ngukuhi dukane salawase. Panjenengane ora tumindak marang kita miturut dosa kita, lan ora males marang kita miturut kaluputan kita. Awit kaya dhuwure langit saka bumi, mangkono gedhene sih-kadarmane tumrap wong kang padha ngabekti marang Panjenengane; kaya adohe wetan saka kulon, samono adohe Rama kita anggone ngedohake dosa kita saka kita.

Kaya bapak kang welas marang anak-anake, mangkono welas asihe Rama kita marang wong kang padha ngabekti marang Panjenengane. Awit Panjenengane pirsa kadadeyan kita; Panjenengane enget yen kita iki mung lebu. Dinane manungsa iku kaya suket; ngrembakane kaya kembang ing ara-ara; awit samangsa kaliwatan ing angin, banjur sirna, sarta panggonane ora ngelingi maneh. Nanging sih-kadarmane Rama kita iku saka ing kalanggengan tekan ing kalanggengan tumrap wong kang padha ngabekti marang Panjenengane, lan kabenerane tumrap anak-putu, yaiku tumrap wong kang netepi prajanjiane lan kang padha eling nglakoni dhawuh-dhawuhe.

Rama kita wis njumenengake dhampare ing swarga, lan Kratone ngerehake samubarang kabeh.

He para malaekate, memujia marang Rama kita, kowe para prawira kang nindakake dhawuhe, kang padha ngestokake marang saben pangandikane! He sakehing wadya-balane, memujia marang Rama kita, kowe para abdine kang nindakake karsane! He sakehing pakaryane, memujia marang Rama kita, ing saindhenging Kratone. He nyawaku, memujia marang Rama kita!