Pangarep-arep kang Kasuwekake, Pepenginan kang Kaleksanan
Dhuwit lan kapengin ngliwati bab iki, wiwit saka ethok-ethok sugih nanging ora duwe apa-apa, nganti bandha apus-apus sing suda dene celengan sing alon saya tuwuh. Uga nyebutake larane ngenteni, amarga pangarep-arep sing ditundha gawe lara ati. Kanca iku wigati: mlakua karo wong wicaksana lan dadia wicaksana.
13 1Anak kang wicaksana ngestokake piwulange bapakne, nanging wong kang nyenyamah ora ngrungokake panyendhu. 2Saka wohing lesane wong bisa ngrasakake kabecikan, nanging pepenginane wong cidra iku marang panganiaya. 3Sing sapa njaga cangkeme, ngreksa uripe, nanging wong kang ngablak lambene bakal nemu karusakan. 4Wong kesed iku kepengin, nanging ora oleh apa-apa, nanging pepenginane wong sregep bakal diwaregi kanthi lubering kacukupan. 5Wong bener gething marang goroh, nanging wong duraka nekakake kawirangan lan kanisthan. 6Kabeneran ngreksa wong kang lakune tanpa cacad, nanging duraka njungkelake wong dosa. 7Ana wong kang api-api sugih, mangka ora duwe apa-apa; ana maneh kang api-api mlarat, mangka duwe bandha akeh. 8Kasugihane wong bisa dadi tebusan nyawane, nanging wong mlarat ora ngrungu ancaman. 9Pepadhange wong bener mancorong kanthi bungah, nanging damaring wong duraka bakal dipateni. 10Kumalungkung iku mung nukulake pasulayan, nanging kawicaksanan ana ing wong kang njaluk rembug. 11Bandha kang kaolehan saka cidra bakal suda entek, nanging sing sapa nglumpukake sethithik mbaka sethithik bakal ngundhakake. 12Pangarep-arep kang kasuwekake nggawe atine lara, nanging pepenginan kang kaleksanan iku wit panguripan. 13Sing sapa ngremehake pitutur, nekakake karusakan marang awake dhewe, nanging wong kang ngajeni pepakon bakal nampa ganjaran. 14Piwulange wong wicaksana iku tuking panguripan, kang nyingkirake wong saka kalaning pati. 15Budi kang becik ngolehake sih, nanging dalane wong cidra iku ndadekake karusakane dhewe. 16Saben wong kang wicaksana tumindak kanthi kawruh, nanging wong gemblung mamerake kabodhoane. 17Utusan kang ala tumiba ing karibedan, nanging duta kang setya nggawa kawarasan. 18Kamlaratan lan wirang bakal tumiba marang wong kang ora nggatekake pamerdi, nanging wong kang ngestokake panyaruwe bakal kajen. 19Pepenginan kang kaleksanan iku legi tumrap ing jiwa, nanging ninggal piala iku dadi gegethinge wong gemblung. 20Sing sapa lelungan karo wong wicaksana bakal dadi wicaksana, nanging kancane wong gemblung bakal nandhang cilaka. 21Bilai mburu wong dosa, nanging kabecikan dadi ganjarane wong bener. 22Wong becik ninggali warisan marang putu-putune, nanging bandhane wong dosa kasimpen kanggo wong bener. 23Pategalane wong mlarat kang durung diluku bisa metokake pangan akeh, nanging kasirnakake marga ora ana kaadilan. 24Sing sapa ngeman githik iku sengit marang anake, nanging wong kang nresnani anake sregep anggone merdi. 25Wong bener mangan nganti marem atine, nanging wetenge wong duraka bakal keluwen.