ዝደንጐየ ተስፋን ዝተፈፀመ ትምኒትን

ገንዘብን ትምኒትን ኣብኡ ይውሕዝ፥ ካብ ሓንቲ እኳ እናዘይብሉ ሃብታም ምምሳል ክሳዕ ብተንኰል ዝጎድል ሃብትን ቀስ ብቐስ እናተኣከበ ዝዓቢ ገንዘብን። ናይ ምፅባይ ቃንዛ ድማ ይሰምዮ፥ ዝደንጎየ ተስፋ ንልቢ የሕምሞ እዩ እሞ። ብፆት የገድሱ፦ ምስ ጠቢባን ተመላለስ ጠቢብ ከዓ ኩን።

ምዕራፍ 13።

ጥበበኛ ወዲ ምዕዶ ኣቦኡ ይሰምዕ፤ መላገፂ ግና ተግሳፅ ኣይሰምዕን። ሰብ ካብ ፍረ ኣፉ ፅቡቕ ነገር ይበልዕ፤ ትምኒት ከዳዓት ግና ዓመፅ እዩ። ኣፉ ዝሕሉ ነፍሱ ይዕቅብ፤ ከናፍሩ ኣግፊሑ ዝኸፍት ግና ናብ ጥፍኣት ይመፅእ። ህኩይ ሰብ ይምነ፥ ገለ ግና ኣይረክብን፤ ትምኒት ትጉህ ግና ብብዝሒ ይፀግብ። ፃድቕ ሓሶት ይፀልእ፤ ረሲእ ግና ነውርን ውርደትን የምፅእ። ፅድቂ ነቲ መንገዱ ፍፁም ዝኾነ ይሕልዎ፤ ዓመፅ ግና ንሓጥእ ይግልብጦ። ሓብታም ዝመስል ሰብ ኣሎ፥ ሓንቲ እኳ ዘይብሉ፤ ድኻ ዝመስል ከዓ ኣሎ፥ ብዙሕ ሃብቲ ዘለዎ። ሃብቲ ሰብ ንነፍሱ ቤዛ ይኸውን፤ ድኻ ግና ምፍርራሕ ኣይሰምዕን። ብርሃን ፃድቃን ብሓጐስ የብርህ፤ መብራህቲ ረሲኣን ግና ክጠፍእ እዩ። ትዕቢት ባእሲ ጥራሕ እዩ ዘውልድ፤ ጥበብ ግና ምስቶም ዝማኸሩ እያ። ብተንኰል ዝተረኽበ ሃብቲ ይጐድል፤ ቀስ ብቐስ ዝእክብ ግና የዕብዮ። ዝደንጐየ ተስፋ ንልቢ የሕምሞ፤ ዝተፈፀመ ትምኒት ግና ኦም ህይወት እዩ። ነቲ ቃል ዝንዕቕ ኣብ ርእሱ ጥፍኣት የምፅእ፤ ነቲ ትእዛዝ ዝፈርሕ ግና ዓስቢ ክረክብ እዩ። ትምህርቲ ጠቢባን ዒላ ህይወት እዩ፥ ንሰብ ካብ መፈንጠሪታት ሞት የርሕቆ። ፅቡቕ ልቦና ሞገስ የምፅእ፤ መንገዲ ከዳዓት ግና ጥፍኣቶም እዩ። ኵሉ ለባም ሰብ ብፍልጠቱ ይገብር፤ ዓሻ ግና ዕሽነቱ ይቕልዕ። ክፉእ ልኡኽ ናብ ሽግር ይወድቕ፤ እሙን ልኡኽ ግና ፈውሲ የምፅእ። ድኽነትን ውርደትን ናብቲ ተግሳፅ ዝንዕቕ ይመፅእ፤ ነቲ ተግሳፅ ዝሰምዕ ግና ይኸብር። ዝተፈፀመ ትምኒት ንነፍሲ ጥዑም እዩ፤ ካብ ክፉእ ምርሓቕ ግና ንዓያሹ ፅዩፍ እዩ። ምስ ጠቢባን ዝኸይድ ጠቢብ ይኸውን፤ ብፃይ ዓያሹ ግና ጉድኣት ይረክብ። መዓት ንሓጥእ ይስዕቦ፤ ንፃድቕ ግና ፅቡቅ ይፍደዮ። ሰናይ ሰብ ንደቂ ደቁ ርስቲ የውርሶም፤ ሃብቲ ሓጥእ ግና ንፃድቕ ተዓቒሩ ኣሎ። ዘይተሓርሰ ግራት ድኻ ብዙሕ ምግቢ ምሃበ ነይሩ፥ ብሰንኪ ስእነት ፍትሒ ግና ይፅረግ። በትሩ ዝኸልእ ንወዱ ይፀልእ፤ ዘፍቅሮ ግና ተጊሁ ይቐፅዖ። ፃድቕ ክሳዕ ዝፀግብ ይበልዕ፤ ከብዲ ረሲኣን ግና ይጠሚ።