Para Imam lan Wong Lewi Kagungane Rama kita Padha Mulih

Sawise turun-tumurune para imam lan Lewine Rama kita dicathet, tembok kang wus rampung ditahbisake: rong paduan suara gedhe munggah lan lumaku ngener arah kosok balen ing dhuwure tembok, ketemu ing Padaleman Suci. Kurban-kurban lan kidung-kidung nuwuhake kabungahan kang keprungu nganti adoh ing njabane Yerusalem.

Pasal 12.

Iki para imam lan wong Lewi kang padha teka bareng karo Zerubabel bin Sealtiel lan Yesua: Seraya, Yeremia, Ezra, Amarya, Maluk, Hatus, Sekanya, Rehum, Meremot, Ido, Ginetoi, Abia, Miyamin, Maadya, Bilga, Semaya, Yoyarib, Yedaya, Salu, Amok, Hilkia, Yedaya—iku para pangarepe para imam lan sanak-sadulure ing jamane Yesua.

Wong Lewi: Yesua, Binui, Kadmiel, Serebya, Yehuda, lan Matanya, kang bebarengan karo para sadulure mimpin kidung pamuji sokur. Bakbukya lan Uni, para sadulure, padha ngadeg adhep-adhepan karo wong-wong mau sajrone giliran leladene. Yesua iku bapakne Yoyakim, Yoyakim bapakne Elyasib, Elyasib bapakne Yoyada, Yoyada bapakne Yonatan, lan Yonatan bapakne Yadua.

Ing jamane Yoyakim, para imam iki padha dadi pangarepe kulawangsa: Meraya kanggo kulawangsane Seraya, Hananya kanggo kulawangsane Yeremia, kulawangsane Ezra, Mesulam; kulawangsane Amarya, Yehohanan; kulawangsane Maluki, Yonatan; kulawangsane Sebanya, Yusuf; kulawangsane Harim, Adna; kulawangsane Merayot, Helkai; kulawangsane Ido, Zakharia; kulawangsane Gineton, Mesulam; kulawangsane Abia, Zikri; kulawangsane Miniamin lan Moadya, Piltai; kulawangsane Bilga, Samua; kulawangsane Semaya, Yehonatan; kulawangsane Yoyarib, Matenai; kulawangsane Yedaya, Uzi; kulawangsane Salai, Kalai; kulawangsane Amok, Eber; kulawangsane Hilkia, Hasabya; kulawangsane Yedaya, Netaneel.

Ing jamane Elyasib, Yoyada, Yohanan, lan Yadua, para pangarepe kulawangsa wong Lewi padha dicathet, mengkono uga para imam ing jamane paprentahane Prabu Darius wong Persia. Para pangarepe kulawangsa wong Lewi padha dicathet ing Kitab Babad nganti tekan jamane Yohanan bin Elyasib. ^a Para panggedhene wong Lewi yaiku Hasabya, Serebya, lan Yesua bin Kadmiel, bebarengan karo para sadulure kang ngadeg adhep-adhepan, padha memuji lan ngunjukake sokur, golongan siji mangsuli golongan liyane, kaya kang wis didhawuhake dening Prabu Dawud, abdine Rama kita. Matanya, Bakbukya, Obaja, Mesulam, Talmon, lan Akub padha dadi juru tunggu gapura kang njaga gudhang-gudhang ing sacedhake gapura-gapura. Wong-wong iku padha leladi ing jamane Yoyakim bin Yesua bin Yozadak, lan ing jamane Nehemia, sang bupati, sarta Ezra, imam lan ahli Toret.

Tembok Kutha Disrahake kanthi Kabungahan Gedhe

Nalika pasrah-sucine tembok Yerusalem, wong Lewi padha digoleki saka ngendi wae panggonane, banjur digawa menyang Yerusalem supaya ngriyayakake pasrah-suci mau kanthi bungah—nganggo pamuji sokur, kidungan, kecer, clempung, lan siter. Para juru kidung uga padha nglumpuk saka laladan sakubenge Yerusalem lan saka desa-desane wong Netofa, saka Bet-Gilgal lan saka pedesan Geba sarta Azmawet, awit para juru kidung mau wis padha mbangun desa-desa kanggo awake dhewe ing sakubenge Yerusalem. Bareng para imam lan wong Lewi wis padha nyucekake awake, banjur padha nyucekake rakyat, gapura-gapura, lan tembok.

Aku banjur ngirid para panggedhene Yehuda munggah ing dhuwur tembok lan ndadekake rong golongan juru kidung pamuji sokur kang gedhe. Golongan siji mlaku menyang tengen, ing dhuwur tembok, tumuju Gapura Rereged. Hosaya lan separone para panggedhene Yehuda padha ngetutake wong-wong mau, dalah Azarya, Ezra, Mesulam, Yehuda, Benyamin, Semaya, lan Yeremia, lan sawetara anake para imam kang padha nggawa kalasangka: Zakharia bin Yonatan, bin Semaya, bin Matanya, bin Mikaya, bin Zakur, bin Asaf, lan para sadulure—Semaya, Azareel, Milalai, Gilalai, Maai, Netaneel, Yehuda, lan Hanani—kanthi nggawa piranti musike Prabu Dawud, abdine Rama kita; Ezra, sang ahli Toret, dadi pangarepe arak-arakan. Ing Gapura Tuk, wong-wong mau terus munggah ing undhak-undhakane Kutha Dawud, ngliwati tanjakane tembok, ngliwati omahe Dawud, tekan Gapura Banyu ing sisih wetan.

Golongan juru kidung kang kapindho mlaku ngiwa; aku ngetutake bareng karo separone rakyat, ing dhuwur tembok, ngliwati Menara Pawon tumuju Tembok Amba, lan ngliwati Gapura Efraim, Gapura Yesana, Gapura Iwak, Menara Hananeel, Menara Satus, tekan Gapura Wedhus, lan mandheg ing Gapura Pakemitan. Rong golongan juru kidung pamuji sokur mau padha ngadeg ing Padalemane Rama kita—mengkono uga aku, bebarengan karo separone para pangarep kang padha ndherek aku, lan para imam, yaiku Elyakim, Maaseya, Miniamin, Mikaya, Elyoenai, Zakharia, lan Hananya kanthi nggawa kalasangkane. Uga Maaseya, Semaya, Eleazar, Uzi, Yehohanan, Malkia, Elam, lan Ezer. Para juru kidung padha ngidung, dipandhegani dening Yizrahya. Ing dina iku wong-wong padha nyaosake kurban akeh lan padha bungah-bungah, awit Rama kita wis paring kabungahan gedhe marang wong-wong mau. Para wong wadon lan bocah-bocah uga padha bungah, lan kabungahane Yerusalem keprungu tekan adoh.

Ngopeni Wong-wong kang Ngladeni Sang Rama

Ing dina iku ana wong-wong kang kapiji ngurusi gudhang-gudhang panggonan pisungsung, woh wiwitan, lan prasepuluhan, supaya nglumpukake saka pategalane kutha-kutha panduman kang katetepake dening Angger-anggering Toret kanggo para imam lan wong Lewi, awit wong Yehuda padha bungah marang para imam lan wong Lewi kang padha leladi. Wong-wong mau padha netepi kuwajibane marang Rama kita lan netepi pranatane panyucen, mengkono uga para juru kidung lan para juru tunggu gapura, kaya kang wis didhawuhake dening Prabu Dawud lan Prabu Suleman, putrane. Awit biyen, ing jamane Dawud lan Asaf, ana para pamimpin kidung kang mandhegani pamuji lan pangunjuking sokur marang Rama kita. Ing jamane Zerubabel lan Nehemia, wong Israel kabeh padha menehi panduman saben dina marang para juru kidung lan para juru tunggu gapura, sarta nyisihake panduman kanggo wong Lewi, dene wong Lewi nyisihake panduman kanggo tedhak-turune Harun.