Οι ιερείς και οι Λευίτες του Πατέρα μας επιστρέφουν στην πατρίδα

Αφού καταγραφούν γενιές ιερέων και Λευιτών του Πατέρα μας, το ολοκληρωμένο τείχος εγκαινιάζεται: δύο μεγάλοι χοροί ανεβαίνουν και βαδίζουν σε αντίθετες κατευθύνσεις πάνω στην κορυφή του, ώσπου να συναντηθούν στον ναό. Οι θυσίες και οι ύμνοι γεννούν μια χαρά που ακούγεται μακριά έξω από την Ιερουσαλήμ.

Κεφάλαιο 12.

Αυτοί είναι οι ιερείς και οι Λευίτες που ανέβηκαν μαζί με τον Ζοροβάβελ, γιο του Σαλαθιήλ, και τον Ιησού: ο Σεραΐας, ο Ιερεμίας, ο Έσδρας, ο Αμαρίας, ο Μαλλούχ, ο Χαττούς, ο Σεχανίας, ο Ρεούμ, ο Μερημώθ, ο Ιδδώ, ο Γιννεθώ, ο Αβιά, ο Μιγιαμίν, ο Μααδίας, ο Βιλγά, ο Σεμαΐας, ο Ιωιαρίβ, ο Ιεδαΐας, ο Σαλλού, ο Αμώκ, ο Χελκίας, ο Ιεδαΐας — αρχηγοί των ιερέων και των συγγενών τους στις μέρες του Ιησού.

Οι Λευίτες: ο Ιησούς, ο Βιννουΐ, ο Καδμιήλ, ο Σερεβίας, ο Ιούδας και ο Ματθανίας, ο οποίος, μαζί με τους αδελφούς του, διηύθυνε τους ύμνους ευχαριστίας. Ο Βακβουκίας και ο Ουννί, οι αδελφοί τους, στέκονταν απέναντί τους στις βάρδιες της υπηρεσίας τους. Ο Ιησούς ήταν πατέρας του Ιωακείμ, ο Ιωακείμ πατέρας του Ελιασίβ, ο Ελιασίβ πατέρας του Ιωαδά, ο Ιωαδά πατέρας του Ιωνάθαν, και ο Ιωνάθαν πατέρας του Ιαδδουά.

Στις μέρες του Ιωακείμ, αρχηγοί πατρικών οίκων ήταν αυτοί οι ιερείς: ο Μεραΐας για τον οίκο του Σεραΐα, ο Ανανίας για τον οίκο του Ιερεμία, για τον οίκο του Έσδρα, ο Μεσουλλάμ· για του Αμαρία, ο Ιωανάν· για του Μαλλούχ, ο Ιωνάθαν· για του Σεβανία, ο Ιωσήφ· για του Χαρίμ, ο Αδνά· για του Μεραιώθ, ο Ελκαΐ· για του Ιδδώ, ο Ζαχαρίας· για του Γιννεθών, ο Μεσουλλάμ· για του Αβιά, ο Ζιχρί· για του Μινιαμίν και του Μωαδία, ο Πιλταΐ· για του Βιλγά, ο Σαμμούα· για του Σεμαΐα, ο Ιωνάθαν· για του Ιωιαρίβ, ο Ματθεναΐ· για του Ιεδαΐα, ο Οζί· για του Σαλλαΐ, ο Καλλαΐ· για του Αμώκ, ο Έβερ· για του Χελκία, ο Ασαβίας· για του Ιεδαΐα, ο Ναθαναήλ.

Στις μέρες του Ελιασίβ, του Ιωαδά, του Ιωανάν και του Ιαδδουά καταγράφηκαν οι αρχηγοί των λευιτικών οικογενειών, καθώς και οι ιερείς, στη διάρκεια της βασιλείας του Δαρείου του Πέρση. Οι αρχηγοί των λευιτικών οικογενειών καταγράφηκαν στο Βιβλίο των Χρονικών μέχρι τις μέρες του Ιωανάν, γιου του Ελιασίβ. ^a Αρχηγοί των Λευιτών ήταν ο Ασαβίας, ο Σερεβίας και ο Ιησούς, γιος του Καδμιήλ, με τους αδελφούς τους απέναντί τους, να υμνούν και να ευχαριστούν, η μια ομάδα να αποκρίνεται στην άλλη, όπως είχε προστάξει ο Δαβίδ, ο άνθρωπος του Πατέρα μας. Ο Ματθανίας, ο Βακβουκίας, ο Αβδίας, ο Μεσουλλάμ, ο Ταλμών και ο Ακκούβ ήταν θυρωροί που φύλαγαν τις αποθήκες κοντά στις πύλες. Αυτοί υπηρετούσαν στις μέρες του Ιωακείμ, γιου του Ιησού, γιου του Ιωσεδέκ, και στις μέρες του Νεεμία του κυβερνήτη και του Έσδρα, του ιερέα και γραμματέα.

Τα εγκαίνια του τείχους με μεγάλη χαρά

Για τα εγκαίνια του τείχους της Ιερουσαλήμ, αναζήτησαν τους Λευίτες απ’ όπου κι αν ζούσαν και τους έφεραν στην Ιερουσαλήμ, για να γιορτάσουν τα εγκαίνια με χαρά — με ευχαριστίες, τραγούδια, κύμβαλα, άρπες και λύρες. Μαζεύτηκαν επίσης οι ψαλμωδοί από την περιοχή γύρω από την Ιερουσαλήμ και από τα χωριά των Νετωφαθιτών, από τη Βαιθ-Γαλγάλ και την ύπαιθρο της Γεβά και της Αζμαβέθ· γιατί οι ψαλμωδοί είχαν χτίσει χωριά για τον εαυτό τους γύρω από την Ιερουσαλήμ. Όταν οι ιερείς και οι Λευίτες εξαγνίστηκαν, εξάγνισαν τον λαό, τις πύλες και το τείχος.

Τότε ανέβασα τους αρχηγούς του Ιούδα πάνω στο τείχος και όρισα δύο μεγάλες χορωδίες ευχαριστίας. Η μία προχωρούσε δεξιά, πάνω στο τείχος, προς την Πύλη της Κοπριάς. Ο Ωσαΐας και οι μισοί αρχηγοί του Ιούδα τους ακολουθούσαν, μαζί με τον Αζαρία, τον Έσδρα, τον Μεσουλλάμ, τον Ιούδα, τον Βενιαμίν, τον Σεμαΐα και τον Ιερεμία, και μερικοί γιοι ιερέων με σάλπιγγες: ο Ζαχαρίας, γιος του Ιωνάθαν, γιου του Σεμαΐα, γιου του Ματθανία, γιου του Μιχαΐα, γιου του Ζακχούρ, γιου του Ασάφ, και οι αδελφοί του — ο Σεμαΐας, ο Αζαρήλ, ο Μιλαλαΐ, ο Γιλαλαΐ, ο Μααΐ, ο Ναθαναήλ, ο Ιούδας και ο Ανανί — με τα μουσικά όργανα του Δαβίδ, του ανθρώπου του Πατέρα μας· ο Έσδρας ο γραμματέας προπορευόταν στην πομπή. Στην Πύλη της Πηγής ανέβηκαν κατευθείαν τα σκαλιά της Πόλης του Δαβίδ, στην ανάβαση του τείχους, πέρα από το σπίτι του Δαβίδ, ως την Πύλη των Υδάτων στα ανατολικά.

Η δεύτερη χορωδία προχωρούσε αριστερά· εγώ ακολουθούσα με τους μισούς από τον λαό, πάνω στο τείχος, πέρα από τον Πύργο των Φούρνων ως το Πλατύ Τείχος, και πέρα από την Πύλη του Εφραίμ, την Πύλη Ιεσανά, την Πύλη των Ψαριών, τον Πύργο του Ανανεήλ, τον Πύργο των Εκατό, ως την Πύλη των Προβάτων, και σταμάτησαν στην Πύλη της Φρουράς. Οι δύο χορωδίες ευχαριστίας στάθηκαν στον οίκο του Πατέρα μας — το ίδιο κι εγώ, με τους μισούς αξιωματούχους που ήταν μαζί μου, και οι ιερείς Ελιακείμ, Μαασίας, Μινιαμίν, Μιχαΐας, Ελιωηναΐ, Ζαχαρίας και Ανανίας με τις σάλπιγγές τους. Επίσης ο Μαασίας, ο Σεμαΐας, ο Ελεάζαρ, ο Οζί, ο Ιωανάν, ο Μαλχίας, ο Ελάμ και ο Έζερ. Οι ψαλμωδοί τραγουδούσαν, με αρχηγό τον Ιεζραΐα. Εκείνη τη μέρα πρόσφεραν μεγάλες θυσίες και χάρηκαν, γιατί ο Πατέρας μας τούς έδωσε μεγάλη χαρά. Χάρηκαν επίσης οι γυναίκες και τα παιδιά, και η χαρά της Ιερουσαλήμ ακούστηκε μακριά.

Η φροντίδα γι’ αυτούς που υπηρετούν τον Πατέρα

Εκείνη τη μέρα ορίστηκαν άντρες υπεύθυνοι για τις αποθήκες των προσφορών, των πρώτων καρπών και του δέκατου, για να μαζεύουν από τα χωράφια των πόλεων τα μερίδια που ο Νόμος ορίζει για τους ιερείς και τους Λευίτες· γιατί ο Ιούδας χαιρόταν για τους ιερείς και τους Λευίτες που υπηρετούσαν. Αυτοί τηρούσαν το καθήκον τους προς τον Πατέρα μας και το καθήκον του εξαγνισμού, όπως και οι ψαλμωδοί και οι θυρωροί, σύμφωνα με όσα είχαν προστάξει ο Δαβίδ και ο γιος του ο Σολομών. Γιατί από παλιά, στις μέρες του Δαβίδ και του Ασάφ, υπήρχαν αρχηγοί ψαλμωδών που διηύθυναν τους ύμνους αίνου και ευχαριστίας προς τον Πατέρα μας. Στις μέρες του Ζοροβάβελ και του Νεεμία, όλος ο Ισραήλ έδινε καθημερινά μερίδια στους ψαλμωδούς και στους θυρωρούς, και ξεχώριζε μερίδιο για τους Λευίτες, οι οποίοι ξεχώριζαν μερίδιο για τους απογόνους του Ααρών.