دوم پادشاهان 13 FHB کتاب قلب پدر™

13 ¹در سالِ بیست و سومِ سلطنتِ یوآش، پسرِ اخزیا، پادشاهِ یهودا، یهوآحاز پسرِ ییهو در سامره بر اسرائیل پادشاه شد و هفده سال سلطنت کرد. ²او آنچه را در نظرِ پدر ما ناپسند بود به جای آورد و از گناهانِ یربعام، پسرِ نباط، که اسرائیل را به گناه کشانید، پیروی کرد و از آنها روی نگردانید. ³پس خشمِ پدر ما بر اسرائیل افروخته شد و ایشان را پیوسته به دستِ حزائیل، پادشاهِ اَرام، و بِن‌هَدَد پسرِ حزائیل تسلیم کرد. ⁴آنگاه یهوآحاز نزدِ پدر ما التماس کرد و پدر ما او را شنید، زیرا ستمی را که پادشاهِ اَرام بر اسرائیل روا می‌داشت دید. ⁵پس پدر ما نجات‌دهنده‌ای به اسرائیل عطا فرمود و آنان از زیرِ دستِ اَرام رهایی یافتند و همچون گذشته در خانه‌های خود ساکن شدند. ⁶اما ایشان از گناهانِ خاندانِ یربعام، که اسرائیل را به گناه کشانیده بود، دست نکشیدند و در آنها سلوک کردند؛ ستونِ اَشیرَه نیز همچنان در سامره برپا ماند. ⁷از سپاهِ یهوآحاز چیزی جز پنجاه سوار و ده ارابه و ده هزار پیاده باقی نماند، زیرا پادشاهِ اَرام آنان را نابود کرده و همچون غبارِ هنگامِ خرمن‌کوبی ساخته بود. ⁸و بقیهٔ کارهای یهوآحاز و هرآنچه کرد و توانایی‌اش، آیا در کتابِ تواریخِ ایامِ پادشاهانِ اسرائیل نوشته نشده است؟ ⁹پس یهوآحاز با پدرانِ خود آرمید و در سامره دفن شد و پسرش یوآش به جایش سلطنت کرد.

سلطنتِ یهوآش بر اسرائیل

¹⁰در سالِ سی و هفتمِ سلطنتِ یوآش، پادشاهِ یهودا، یهوآش پسرِ یهوآحاز در سامره بر اسرائیل پادشاه شد و شانزده سال سلطنت کرد. ¹¹او آنچه را در نظرِ پدر ما ناپسند بود به جای آورد و از هیچ‌یک از گناهانِ یربعام، پسرِ نباط، که اسرائیل را به گناه کشانید، روی نگردانید، بلکه در آنها ادامه داد. ¹²و بقیهٔ کارهای یوآش و هرآنچه کرد و توانایی‌اش در جنگ با اَمَصیا، پادشاهِ یهودا، آیا در کتابِ تواریخِ ایامِ پادشاهانِ اسرائیل نوشته نشده است؟ ¹³پس یوآش با پدرانِ خود آرمید و یربعام بر تختِ او نشست؛ و یوآش با پادشاهانِ اسرائیل در سامره دفن شد.

واپسین کلامِ پدر از زبانِ الیشع

¹⁴و الیشع به بیماری‌ای که از آن می‌مرد، بیمار شد. پس یوآش، پادشاهِ اسرائیل، نزدِ او فرود آمد و بر او گریست و گفت: «ای پدرِ من، ای پدرِ من! ارابه‌ها و سوارانِ اسرائیل!»

¹⁵الیشع به او گفت: «کمان و تیرها را بردار.» پس او کمان و تیرها را برداشت. ¹⁶آنگاه به پادشاهِ اسرائیل گفت: «دستِ خود را بر کمان بگذار.» پس دستِ خود را بر آن گذاشت و الیشع دستانِ خود را بر دستانِ پادشاه نهاد. ¹⁷و گفت: «پنجرهٔ رو به مشرق را بگشا.» او آن را گشود. الیشع گفت: «تیر بینداز!» و او تیر انداخت. آنگاه الیشع گفت: «تیرِ پیروزیِ پدر ما، تیرِ پیروزی بر اَرام! تو اَرام را در اَفیق شکست خواهی داد تا آنان را نابود کنی.»

¹⁸و گفت: «تیرها را بردار.» او برداشت. سپس به پادشاهِ اسرائیل گفت: «بر زمین بزن.» او سه بار زد و بازایستاد. ¹⁹اما مردِ پدر ما بر او خشمگین شد و گفت: «می‌بایست پنج یا شش بار می‌زدی؛ آنگاه اَرام را می‌زدی تا آن را نابود کنی. اما اکنون تنها سه بار اَرام را خواهی زد.»

²⁰پس الیشع مرد و او را دفن کردند. و دسته‌های غارتگرِ موآبی هر بهار به آن سرزمین هجوم می‌آوردند.

²¹و چنین شد که چون کسانی مردی را دفن می‌کردند، ناگاه دسته‌ای غارتگر دیدند؛ پس آن مرد را در قبرِ الیشع افکندند. و چون آن مرده به استخوان‌های الیشع رسید، زنده شد و بر پای خود ایستاد.

²²و حزائیل، پادشاهِ اَرام، در تمامِ دورانِ سلطنتِ یهوآحاز بر اسرائیل ستم کرد. ²³اما پدر ما بر ایشان فیض کرد و دلش از شفقت بر آنان به رقّت آمد و به‌خاطرِ عهدِ خود با ابراهیم و اسحاق و یعقوب به سویِ ایشان بازگشت. و تا به امروز نخواسته است آنان را نابود کند یا از حضورِ خود براند.

²⁴پس حزائیل، پادشاهِ اَرام، مرد و پسرش بِن‌هَدَد به جایش پادشاه شد. ²⁵و یهوآش پسرِ یهوآحاز، شهرهایی را که بِن‌هَدَد پسرِ حزائیل در جنگ از پدرش یهوآحاز گرفته بود، از او پس گرفت. یوآش سه بار او را شکست داد و شهرهای اسرائیل را بازپس گرفت.