Rama Ngahakiman Bangsa-bangsa
Bangsa-bangsa anu ngajual budak-budak Yuda sarta ngagondol harta Bait Allah digero turun ka Lebak Yosafat pikeun dihukum. Rama urang ngagero ti Sion, tapi Mantenna téh pangungsian pikeun umat-Na; pasir-pasir ngocor ku anggur, sarta Mantenna linggih di Sion.
3 1“Sabab tenjo, dina poe-poe eta jeung dina waktu eta, waktu Kami mulangkeun deui kamakmuran Yuda jeung Yerusalem, 2Kami bakal ngumpulkeun sakabeh bangsa sarta nurunkeun maranehna ka Lebak Yosafat. Di dinya Kami bakal ngahakiman maranehna demi umat Kami, pusaka Kami Israil, anu ku maranehna geus dipabalencarkeun ka bangsa-bangsa; sabab maranehna geus ngabagi-bagi tanah Kami, a a v2 Yosafat hartina “Rama ngahakiman” — ngaran lebak eta ngumumkeun pisan hukuman anu kajadian di dinya. 3sarta maranehna geus narik undi pikeun umat Kami. Maranehna geus nukeurkeun hiji budak lalaki kana palacur, sarta ngajual budak awewe pikeun meuli anggur paranginum.
4“Ayeuna naon pangna maraneh ngamusuh ka Kami, eh Tirus jeung Sidon, jeung sakabeh wewengkon Pelisti? Naha maraneh rek males ka Kami pikeun hal anu geus dipigawe ku Kami? Lamun maraneh males ka Kami, gancang jeung buru-buru Kami bakal mulangkeun pagawean maraneh kana sirah maraneh sorangan. 5Sabab maraneh geus ngarampas perak jeung emas Kami sarta ngakut harta banda Kami anu pangalusna ka jero kuil-kuil maraneh. 6Maraneh geus ngajual urang Yuda jeung Yerusalem ka urang Yunani, sangkan maranehna jauh ti tanahna sorangan.
7“Tapi tenjo, Kami keur ngahudangkeun maranehna ti tempat anu ku maraneh dijualanana, sarta Kami bakal mulangkeun pagawean maraneh kana sirah maraneh sorangan. 8Kami bakal ngajual anak-anak lalaki jeung awewe maraneh ka urang Yuda, sarta maranehna bakal ngajual deui ka urang Syeba, ka hiji bangsa anu jauh pisan — sabab Rama urang parantos ngandika.”
9Umumkeun ieu di antara bangsa-bangsa: Sadiakeun perang! Hudangkeun para prajurit! Sing kabeh jalma anu bisa perang dareukeut sarta arunggah. 10Tempa singkal-singkal maraneh jadi pedang jeung arit-arit pamangkas maraneh jadi tumbak; sing jalma nu lembek ngomong, “Kuring prajurit.” 11Geura buru-buru ka darieu, eh sakabeh bangsa sakuriling, sarta kumpulkeun diri maraneh di dinya. Turunkeun para prajurit Ama, nun Ama.
12“Sing bangsa-bangsa ngahudangkeun diri sarta arunggah ka Lebak Yosafat; sabab di dinya Kami baris calik ngahakiman sakabeh bangsa sakuriling. 13Ayunkeun arit, sabab paneuleun geus asak. Hayu, geuyah, sabab pameresan anggur geus pinuh sarta wadah-wadahna marudal — sabab kajahatan maranehna kacida gedena.”
14Jalma rea, jalma rea di lebak putusan! Sabab poe Rama urang geus deukeut di lebak putusan. 15Panonpoe jeung bulan jadi poek, sarta bentang-bentang nahan cahayana. 16Rama urang ngagaur ti Sion sarta ngagulugur sora-Na ti Yerusalem; langit jeung bumi oyag. Tapi Rama urang teh panyalindungan pikeun umat-Na, benteng pikeun urang Israil.
Rama Mulangkeun Umat-Na
17“Harita maraneh bakal nyaho yen Kami teh Rama maraneh, anu jumeneng di Sion, gunung Kami anu suci. Yerusalem bakal suci, sarta urang asing moal pernah deui ngaliwatan dinya.
18“Dina poe eta gunung-gunung bakal ngucurkeun anggur amis, pasir-pasir bakal ngalirkeun susu, sarta sakabeh dasar walungan di Yuda bakal ngocor cai. Hiji cinyusu bakal ngaburial ti Bumi Kami sarta ngabaseuhan Lebak Sitim. 19Mesir bakal jadi tegal gersang sarta Edom jadi gurun suwung, lantaran panganiaya ka urang Yuda, anu di tanahna maranehna geus ngocorkeun getih jalma teu salah. 20Tapi Yuda bakal dicicingan salalanggengna, sarta Yerusalem turun-tumurun salilana. 21Kami bakal nyucikeun kasalahan getih anu geus dikocorkeun ka maranehna — anu teu acan disucikeun ku Kami — sabab Rama urang jumeneng di Sion.” b b v21 Di mana Kitab-kitab sejen nyebutkeun “males getih maranehna,” Rama urang keur ngabela putra-putra-Na ngalawan jalma-jalma anu geus ngocorkeun getihna — mawa kaadilan, lain pamales anu tiis.