Sang Rama Ngadili Para Bangsa
Para bangsa kang ngedol anak-anake Yehuda lan ngusung bandha-bandhane padaleman suci katimbalan mudhun menyang Lebak Yosafat supaya diadili. Rama kita nggero saka ing Sion, nanging Panjenengane dadi pangungsene umate; gunung-gunung ndrojogake anggur, lan Panjenengane dedalem ing Sion.
3 1“Awit lah, ing dina-dina iku lan ing wektu iku, nalika Aku mulihake kaananing Yehuda lan Yerusalem, 2Aku bakal nglumpukake sakabehing bangsa lan ngirid wong-wong iku menyang Lebak Yosafat. Ing kono Aku bakal ngadili wong-wong mau kanggo umatKu, Israel kang dadi warisanKu, kang wis padha diburak-barik ing antarane para bangsa; amarga wong-wong iku wis mbage-bage tanahKu, a a v2 Yosafat tegese "Sang Rama ngadili" — jenenge lebak iku ngabarake pangadilan kang kelakon ing kono dhewe. 3lan wong-wong iku padha nguncalake undhi tumrap umatKu. Bocah lanang diijolake karo wong wadon tuna susila, lan bocah wadon didol kanggo nuku anggur kang diombe.
4“Saiki apa kang dadi prakaramu marang Aku, heh Tirus lan Sidon, lan sakabehing wewengkon Filistin? Apa kowe arep males marang Aku tumrap samubarang kang wis Daktindakake? Yen kowe males marang Aku, Aku bakal enggal-enggal lan rikat nempuhake pokalmu marang sirahmu dhewe. 5Awit kowe wis njupuk salakaKu lan emasKu, lan nggawa raja-branaKu kang pinunjul menyang kuil-kuilmu. 6Wong Yehuda lan Yerusalem padha kokdol marang wong Yunani, supaya kabuwang adoh saka tanahe dhewe.
7“Nanging lah, Aku arep nangekake wong-wong iku saka panggonan kang kokenggo ngedol wong-wong mau, lan pokalmu bakal Daktempuhake marang sirahmu dhewe. 8Anak-anakmu lanang lan wadon bakal Dakdol marang wong Yehuda, lan bakal padha diedol maneh marang wong Syeba, marang bangsa kang adoh — amarga Rama kita wis ngandika.”
9Padha undhangna iki ing antarane para bangsa: Padha tata-tataa perang! Tangekna para prajurit! Sakabehing wong kang ngayoni perang padha nyedhaka lan majua. 10Kejenmu tempanen dadi pedhang lan arit pangratasmu dadi tumbak; wong kang ringkih muni: “Aku iki prajurit.” 11Padha gage-gagea lan tekaa, heh sakabehing bangsa ing saubenge, lan padha nglumpuka ing kono. Dhuh Rama, mugi Paduka nurunaken para prajurit Paduka.
12“Para bangsa padha tangia lan munggaha menyang Lebak Yosafat; amarga ing kono Aku bakal lenggah ngadili sakabehing bangsa ing saubenge. 13Ayunna aritmu, awit panene wis masak. Padha mrenea, idaken, awit pamerahan anggur wis kebak lan bak-bak padha luber — awit pialane wis gedhe banget.”
14Golongan akeh, golongan akeh ing lebak pancasan! Amarga dinane Rama kita wis cedhak ing lebak pancasan. 15Srengenge lan rembulan dadi peteng, lan lintang-lintang padha ngendhokake cahyane. 16Rama kita nggero saka Sion lan ngumandhangake swarane saka Yerusalem; langit lan bumi padha gonjing. Nanging Rama kita dadi pangungsen tumrap umate, dadi beteng tumrap para turune Israel.
Sang Rama Mulihake Umate
17“Ing kono kowe bakal padha ngerti, yen Aku iki Ramamu, kang dedalem ing Sion, gunungKu kang suci. Yerusalem bakal dadi suci, lan wong manca ora bakal ngliwati kutha iku maneh.
18“Ing dina iku gunung-gunung bakal netesake anggur manis, tengger-tengger bakal mili puhan, lan sakabehing kalen ing Yehuda bakal mili banyu. Ana tuk kang bakal mili saka padalemanKu lan mbanyoni Lebak Akasia. 19Mesir bakal dadi ara-ara suwung lan Edom dadi pasamunan kang sepi mamring, amarga panganiaya kang ditandukake marang wong Yehuda, kang ing tanahe wong-wong iku padha ngwutahake getih kang ora salah. 20Nanging Yehuda bakal dienggoni ing salawase, lan Yerusalem turun-tumurun. 21Aku bakal nucekake kaluputan getih kang diwutahake marang wong-wong iku — kang durung Daksucekake — amarga Rama kita dedalem ing Sion.” b b v21 Ing panggonan iki Kitab Suci liyane muni "males getihe," nanging Rama kita ngayomi para putrane saka wong-wong kang ngwutahake getihe — maringi kaadilan, dudu piwales kang kejem.