یوئیل 3

3 ¹«زیرا اینک، در آن روزها و در آن زمان، هنگامی که سعادت یهودا و اورشلیم را بازگردانم، ²همهٔ امت‌ها را گرد خواهم آورد و آنان را به وادی یهوشافاط فرود خواهم آورد. در آنجا به‌خاطر قوم خود، میراث خویش اسرائیل، بر ایشان داوری خواهم کرد، همان قومی که آنان را در میان امت‌ها پراکندند؛ زیرا سرزمین مرا تقسیم کردند، ^a a v2 یهوشافاط به‌معنای «پدر داوری می‌کند» است — نام این وادی همان داوری‌ای را اعلام می‌کند که در آنجا رخ می‌دهد. ³و بر قوم من قرعه انداختند. پسری را در برابر فاحشه‌ای مبادله کردند، و دختری را به بهای شرابی برای نوشیدن فروختند.

⁴«اکنون ای صور و صیدون، شما را با من چه کار است، و ای همهٔ نواحی فلسطین؟ آیا در برابر کاری که کرده‌ام تلافی می‌کنید؟ اگر مرا مکافات می‌دهید، به‌زودی و به‌شتاب کردهٔ شما را بر سر خودتان باز خواهم گردانید. ⁵زیرا نقره و طلای مرا گرفتید و بهترین گنجینه‌های مرا به معبدهای خود بردید. ⁶مردم یهودا و اورشلیم را به یونانیان فروختید تا آنان را از سرزمین خودشان دور کنید.

⁷«اما اینک، آنان را از مکانی که به آنجا فروختیدشان برخواهم انگیخت، و کردهٔ شما را بر سر خودتان باز خواهم گردانید. ⁸پسران و دختران شما را به مردم یهودا خواهم فروخت، و آنان ایشان را به سبائیان، به قومی دوردست، خواهند فروخت — زیرا پدر ما سخن گفته است.»

⁹این را در میان امت‌ها اعلام کنید: برای جنگ آماده شوید! دلاوران را برانگیزید! بگذارید همهٔ مردان جنگی نزدیک شوند و برآیند. ¹⁰گاوآهن‌های خود را به شمشیر بدل کنید و داس‌های هرس خود را به نیزه؛ بگذارید ناتوان بگوید: «من دلاورم.» ¹¹بشتابید و بیایید، ای همهٔ امت‌های پیرامون، و خود را گرد آورید در آنجا. ای پدر ما، دلاوران خود را فرود آور.

¹²«بگذارید امت‌ها برانگیخته شوند و به وادی یهوشافاط برآیند؛ زیرا در آنجا خواهم نشست تا بر همهٔ امت‌های پیرامون داوری کنم. ¹³داس را به کار برید، زیرا خرمن رسیده است. بیایید و پایمال کنید، زیرا چرخشت پر است و خم‌ها لبریز می‌شوند — زیرا شرارت‌شان عظیم است.»

¹⁴انبوه‌ها، انبوه‌ها در وادی داوری! زیرا روز پدر ما در وادی داوری نزدیک است. ¹⁵آفتاب و ماه تیره می‌گردند، و ستارگان نور خود را بازمی‌دارند. ¹⁶پدر ما از صهیون غرّش می‌کند و از اورشلیم آواز خود را بلند می‌کند؛ آسمان و زمین به لرزه درمی‌آیند. اما پدر ما پناهگاه قوم خویش است، و دژ فرزندان اسرائیل.

پدر قوم خود را بازمی‌گرداند

¹⁷«آنگاه خواهید دانست که من پدر شما هستم، که در صهیون، کوه مقدّس خود، ساکنم. اورشلیم مقدّس خواهد بود، و بیگانگان دیگر هرگز از آن نخواهند گذشت.

¹⁸«و در آن روز، کوه‌ها شراب شیرین خواهند چکانید، تپه‌ها از شیر جاری خواهند شد، و همهٔ رودخانه‌های یهودا از آب روان خواهند گشت. چشمه‌ای از خانهٔ من جاری خواهد شد و وادی اقاقیا را سیراب خواهد کرد. ¹⁹مصر ویرانه خواهد شد و ادوم بیابانی متروک، به‌سبب ستمی که بر مردم یهودا روا داشتند، که در سرزمین‌شان خون بی‌گناهان را ریختند. ²⁰اما یهودا تا ابد مسکون خواهد ماند، و اورشلیم نسل اندر نسل. ²¹من تقصیر آن خون را پاک خواهم ساخت، خونی که بر ایشان ریخته شد — که تا کنون پاکش نکرده‌ام — زیرا پدر ما در صهیون ساکن است.» ^b b v21 در جایی که کتاب‌مقدّس‌های دیگر می‌گویند «خون ایشان را انتقام می‌گیرد»، پدر ما از فرزندان خود در برابر آنان که خونشان را ریختند دفاع می‌کند — او دادرسی و اعادهٔ حق می‌آورد، نه انتقامی سرد.