چاپ شوی

حزقى‌ايل 40 FHB Father's Heart Bible™

په لومړي فرمایش ۱۵٪ تخفیف →
کتاب

پلار حزقى ايل يوې نوې عبادت خانې ته راولى

د ښار له نسکورېدو څوارلس کاله وروسته، زموږ پلار حزقيال پر يوه لوړ غره ږدي، چېرته چې د برنجو يو سړی د اندازه کولو د نل سره هغه د يوه معبد له دروازې په دروازې پسې بيايي، او هره اندازه په لوړ غږ وايي. دقت پخپله رويا ده: دا کور ريښتينی دی او جوړېدای شي.

څپرکی 40.

زمونږ د جلاوطنۍ په پنځه ويشتم کال کښې، د کال په شروع کښې، د مياشتې په لسمه نېټه، د ښار د تباه کېدو څوارلس کاله پس — په هم هغه ورځ د زمونږ پلار لاس په ما باندې راغلو او هغه ځائ ته يې بوتلم. د زمونږ پلار له طرفه په رويتونو کښې هغۀ زۀ د اِسرائيل ملک ته بوتلم، په يو ډېر اوچت غر باندې يې کېنولم، چې د هغۀ په جنوب کښې د يو ښار د جوړښت په شان څۀ شے وو. هغۀ زۀ هلته بوتلم، او هلته يو سړے وو چې د پيتل په شان ښکارېدو، د هغۀ په لاس کښې د کتان رسۍ او د کچولو لښته وه، او هغه د دروازې په خولۀ کښې ولاړ وو. a a v3 په ټول زاړۀ عهد نامه کښې، FHB هغه اِلٰهى شخصيت چې راڅرګنديږى او خبرې کوى د زمونږ پلار په نوم يادوى. دا د پيتل په شان سړے بېل دے — دا د فرښتو يو رهنما دے چې د عبادت خانې د کچولو او د رويا د بيانولو دپاره رالېږلے شوے وو، نۀ پخپله زمونږ پلار. هغۀ سړى ماته ووئيل چې، ”اے د اِنسان زويه، په خپلو سترګو وګوره، په خپلو غوږونو واوره، او څۀ چې زۀ تاته ښايم په هغه ټولو خپل خيال وساته، ځکه چې تۀ دې دپاره دلته راوستے شوے يې چې دا در وښودلے شى. څۀ چې تۀ وينې هغه ټول د اِسرائيل کور ته ووايه.“

د ختيځ دروازه کچ شوه

د عبادت خانې چاپېره يو ديوال وو. د هغۀ سړى په لاس کښې د کچولو لښته وه چې شاوخوا لس نيم فټه اوږده وه. هغۀ ديوال کچ کړو، د هغۀ پلنوالے شاوخوا لس نيم فټه وو، او اوچتوالے يې شاوخوا لس نيم فټه وو.

بيا هغه د ختيځ خوا دروازې ته لاړو او د هغې زينې يې وختلې. هغۀ د دروازې چوکاټ کچ کړو چې شاوخوا لس نيم فټه ژور وو، او بل چوکاټ هم شاوخوا لس نيم فټه ژور وو. هره د پهرې کوټه شاوخوا لس نيم فټه اوږده او پلنه وه، او د هغوئ په مينځ کښې شاوخوا نهه فټه فاصله وه. د برنډې سره د دروازې چوکاټ چې دننه خوا ته مخ وو، شاوخوا لس نيم فټه وو. بيا هغۀ د دروازې برنډه کچ کړه چې دننه خوا ته مخ وه — شاوخوا لس نيم فټه وه. هغۀ د دروازې برنډه کچ کړه چې شاوخوا څوارلس فټه وه، او د هغې ستنې يې شاوخوا درے نيم فټه وې، او برنډه دننه خوا ته مخ وه.

د ختيځ دروازې په هره خوا درے درے د پهرې کوټې وې، او دا درېواړه د يو برابر وې. د هرې خوا ستنې هم د يو کچ وې. بيا هغۀ د دروازې د ننوتلو ځائ کچ کړو، چې شاوخوا اوولس نيم فټه پلن وو، او دروازه شاوخوا درويشت فټه اوږده وه. د پهرې د کوټو په مخ کښې يوه خنډه وه چې په هره خوا شاوخوا يو ويشت اينچه وه، او هره د پهرې کوټه په هره خوا شاوخوا لس نيم فټه وه. بيا هغۀ دروازه د يوې د پهرې کوټې د چت نه د بلې تر چته کچ کړه، چې شاوخوا څلور څلوېښت فټه پلنه وه، او دروازه د دروازې مخامخ وه. هغۀ ستنې کچ کړې چې شاوخوا يو سل پنځۀ فټه وې، او صحن د دروازې چاپېره تر ستنې پورې رسېدو. د دروازې د ننوتلو ځائ له مخه د هغې د دننه برنډې تر مخه شاوخوا اته اتيا فټه وو. د پهرې کوټو او د هغوئ ستنو د دروازې دننه چاپېره تنګې کړکۍ درلودې، او برنډو هم همداسې، کړکۍ چاپېره وې او دننه خوا ته يې مخ وو، او په ستنو باندې د کجورو د ونو نقشونه جوړ شوى وُو.

بهرنے صحن

بيا هغۀ زۀ بهرنى صحن ته بوتلم، او هلته کوټې وې او د هغه چاپېره فرش وو، او د فرش مخې ته دېرش کوټې وې. فرش د دروازو سره سره تللے وو او د هغوئ د اوږدوالى برابر وو. دا ښکتنے فرش وو. هغۀ د ښکتنۍ دروازې له مخه د دننه صحن تر بهرنى مخه کچ کړل، چې شاوخوا يو سل پنځۀ اويا فټه وُو، ختيځ او شمال ته.

د شمال دروازه کچ شوه

د بهرنى صحن د شمال دروازه — هغۀ د هغې اوږدوالے او پلنوالے کچ کړل. د هغې د پهرې کوټې — په هره خوا درے — او د هغې ستنې او د ننوتلو برنډه د اولې دروازې سره برابرې وې، شاوخوا اته اتيا فټه اوږدې او شاوخوا څلور څلوېښت فټه پلنې. د هغې کړکۍ، د ننوتلو برنډه، او د کجورو ونې د ختيځ خوا دروازې د کچ سره برابرې وې. اوۀ زينې ورته پورته تللې، او د ننوتلو برنډه يې د هغوئ په مخ کښې وه. د دننه صحن يوه دروازه د شمال دروازې مخامخ وه، لکه څنګه چې په ختيځ خوا وه. هغۀ د دروازې نه تر دروازې کچ کړل — يو سل پنځۀ اويا فټه.

د جنوب دروازه کچ شوه

بيا هغۀ زۀ جنوب ته بوتلم، چرته چې يوه دروازه جنوب ته مخ وه. هغۀ د هغې ستنې او برنډه کچ کړل، د نورو په شان. د هغې او د هغې د برنډې چاپېره کړکۍ وې، د هغو کړکيو په شان، اته اتيا فټه اوږده، څلور څلوېښت فټه پلنه. اوۀ زينې ورته پورته تللې، او د هغې برنډه د هغوئ په مخ کښې وه، او په ستنو باندې د کجورو ونې نقش شوې وې، په هره خوا يوه. د دننه صحن دپاره يوه دروازه جنوب ته مخ وه. هغۀ د دروازې نه تر دروازې جنوب ته کچ کړل — يو سل پنځۀ اويا فټه.

د دننه صحن دروازې

بيا هغۀ زۀ د جنوب دروازې له لارې دننه صحن ته بوتلم، او هغه يې کچ کړه، د نورو په شان. د هغې د پهرې کوټې، ستنې، او د ننوتلو برنډه د يو کچ وې، او چاپېره يې کړکۍ وې، په هغې او په برنډه کښې، اته اتيا فټه اوږده، څلور څلوېښت فټه پلنه. چاپېره برنډې وې، چې شاوخوا څلور څلوېښت فټه اوږدې او شاوخوا نهه فټه پلنې وې. د هغې برنډه بهرنى صحن ته مخ وه، او په ستنو باندې د کجورو ونې نقش شوې وې، او اتۀ زينې ورته پورته تللې.

بيا هغۀ زۀ د ختيځ خوا نه دننه صحن ته بوتلم، او دروازه يې د نورو په شان کچ کړه. د هغې د پهرې کوټې، ستنې، او د ننوتلو برنډه د يو کچ وې، او چاپېره يې کړکۍ وې، په هغې او په برنډه کښې، اته اتيا فټه اوږده، څلور څلوېښت فټه پلنه. د هغې برنډه بهرنى صحن ته مخ وه، او په ستنو باندې د کجورو ونې نقش شوې وې، په هره خوا يوه، او اتۀ زينې ورته پورته تللې.

بيا هغۀ زۀ د شمال دروازې ته بوتلم او هغه يې کچ کړه، د نورو د کچ په شان. د هغې د پهرې کوټې، ستنې، او د ننوتلو برنډه برابرې وې، او چاپېره يې کړکۍ وې، هغه شاوخوا اته اتيا فټه اوږده او شاوخوا څلور څلوېښت فټه پلنه وه. د هغې ستنې بهرنى صحن ته مخ وې، او په هغو باندې د کجورو ونې نقش شوې وې، په هره خوا يوه، او اتۀ زينې ورته پورته تللې.

هلته يوه کوټه وه چې د دروازو د ستنو سره يې دروازه وه، چرته چې سوزيدونکې قربانى وينځلے کېدله. د دروازې د ننوتلو برنډه کښې په هره خوا دوه دوه مېزونه ولاړ وُو، د سوزيدونکې قربانۍ، د ګناه د قربانۍ، او د تقصير د قربانۍ د حلالولو دپاره. بهر، چرته چې د شمال دروازې د ننوتلو ځائ ته ختل کيږى، دوه مېزونه ولاړ وُو، او د دروازې د برنډې په بله خوا نور دوه. د دروازې سره په هره خوا څلور څلور مېزونه ولاړ وُو — ټول اته مېزونه — چې په هغو باندې قربانۍ حلالولے کېدې. د سوزيدونکې قربانۍ دپاره څلور مېزونه د تراش شوو ډبرو وُو، چې شاوخوا دوه نيم فټه اوږده، دوه نيم فټه پلن، او يو ويشت اينچه اوچت وُو، او په هغو باندې د سوزيدونکې قربانۍ او د نورو قربانيو د حلالولو اسباب اېښودل شوى وُو. دوه څنګى کنګړې چې د يوې لپې اوږدوالے يې وو، دننه چاپېره ټک شوې وې، او د مېزونو په سر باندې د قربانۍ غوښه پرته وه.

د خدمت کوونکو دپاره کوټې

د دننه دروازې نه بهر، په دننه صحن کښې، د سندرغاړو دپاره کوټې وې، يوه د شمال دروازې سره چې جنوب ته يې مخ وو، او بله د ختيځ دروازې سره چې شمال ته يې مخ وو. هغۀ ماته ووئيل چې، ”دا کوټه چې جنوب ته يې مخ دے د هغو اِمامانو دپاره ده چې د عبادت خانې ذمه وارى کوى. او هغه کوټه چې شمال ته يې مخ دے د هغو اِمامانو دپاره ده چې د قربان‌ګاه ذمه وار دى. دا د صدوق زامن دى، د لاوى د اولادې هغه کسان چې زمونږ پلار ته د خدمت کولو دپاره ور نزدے کېدے شى.“

دننه صحن او د عبادت خانې برنډه

بيا هغۀ صحن کچ کړو، چې شاوخوا يو سل پنځۀ اويا فټه اوږد او يو سل پنځۀ اويا فټه پلن وو، پوره مربع، او قربان‌ګاه د عبادت خانې په مخ کښې ولاړه وه.

بيا هغۀ زۀ د عبادت خانې برنډې ته بوتلم او د هغې ستنې يې کچ کړې، چې په هره خوا شاوخوا نهه فټه وې، او د دروازې پلنوالے په هره خوا شاوخوا پنځۀ فټه وو. برنډه شاوخوا پنځۀ دېرش فټه اوږده او شاوخوا نولس فټه پلنه وه، او د زينو له لارې ورته رسېدل، او د دروازې د ستنو سره منارې ولاړې وې، په هره خوا يوه.