Księga Liczb 32

32 ¹Synowie Rubena i synowie Gada mieli ogromne stada bydła. Gdy zobaczyli ziemię Jazer i ziemię Gilead, zauważyli, że dobrze nadaje się dla bydła. ²Synowie Gada i synowie Rubena przyszli i powiedzieli do Mojżesza, do Eleazara, kapłana, oraz do przywódców zboru: ³„Atarot, Dibon, Jazer, Nimra, Cheszbon, Eleale, Sebam, Nebo i Beon, ⁴ziemia, którą nasz Ojciec poraził przed zborem Izraela — jest ziemią dla bydła, a twoi słudzy mają bydło.” ⁵I powiedzieli: „Jeśli znaleźliśmy łaskę w twoich oczach, daj tę ziemię twoim sługom w posiadanie. Nie każ nam przechodzić przez Jordan.”

⁶Mojżesz powiedział do synów Gada i Rubena: „Czy wasi bracia mają iść na wojnę, podczas gdy wy siedzicie tutaj? ⁷Dlaczego zniechęcacie Izraela do przejścia do ziemi, którą dał im nasz Ojciec? ⁸Tak właśnie uczynili wasi ojcowie, gdy posłałem ich z Kadesz-Barnea, aby obejrzeli tę ziemię. ⁹Doszli aż do doliny Eszkol, obejrzeli ziemię, a potem zniechęcili serca Izraelitów do wejścia do ziemi, którą dał im nasz Ojciec. ¹⁰I rozgorzał tego dnia gniew naszego Ojca, i złożył przysięgę, mówiąc: ¹¹na pewno mężczyźni, którzy wyszli z Egiptu, od dwudziestu lat wzwyż, nie zobaczą ziemi, którą przysiągłem dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi — ponieważ nie poszli za mną w pełni. ¹²Oprócz Kaleba, syna Jefunnego, Kenizyty, i Jozuego, syna Nuna, bo oni w pełni poszli za naszym Ojcem. ¹³Gniew naszego Ojca rozgorzał przeciwko Izraelowi; sprawił, że błąkali się po pustyni czterdzieści lat, aż wymarło całe pokolenie, które czyniło zło przed naszym Ojcem.

¹⁴A teraz wy powstaliście na miejsce waszych ojców, pomiot grzeszników, aby jeszcze bardziej wzmóc srogi gniew naszego Ojca przeciwko Izraelowi! ¹⁵Jeśli odwrócicie się od pójścia za nim, znowu pozostawi ich na pustyni, a wy zgubicie cały ten lud.”

¹⁶Podeszli do niego i powiedzieli: „Zbudujemy tu zagrody dla naszego bydła i miasta dla naszych dzieci. ¹⁷My zaś uzbroimy się gotowi, by iść przed Izraelitami, aż zaprowadzimy ich na ich miejsce, podczas gdy nasze dzieci pozostaną w warownych miastach, bezpieczne przed mieszkańcami tej ziemi. ¹⁸Nie wrócimy do naszych domów, dopóki każdy z Izraelitów nie obejmie swojego dziedzictwa. ¹⁹Nie weźmiemy dziedzictwa razem z nimi po drugiej stronie Jordanu i dalej, ponieważ nasze dziedzictwo przypadło nam po tej stronie Jordanu, na wschodzie.”

²⁰Mojżesz powiedział do nich: „Jeśli to uczynicie — jeśli uzbroicie się przed naszym Ojcem do wojny, ²¹i każdy uzbrojony mężczyzna spośród was przejdzie przez Jordan przed naszym Ojcem, aż wypędzi swoich wrogów sprzed siebie, ²²a ziemia zostanie poddana przed naszym Ojcem, potem będziecie mogli wrócić i będziecie wolni od zobowiązań wobec niego i wobec Izraela, a ta ziemia będzie waszym posiadaniem przed naszym Ojcem. ²³Ale jeśli tego nie uczynicie, oto zgrzeszycie przeciwko naszemu Ojcu, i wiedzcie: wasz grzech was dosięgnie. ²⁴Zbudujcie miasta dla waszych dzieci i zagrody dla waszych trzód, i uczyńcie to, co obiecały wasze usta.”

²⁵Synowie Gada i Rubena powiedzieli do Mojżesza: „Twoi słudzy uczynią tak, jak rozkazuje mój pan. ²⁶Nasze dzieci, żony, trzody i całe nasze bydło pozostaną tam, w miastach Gileadu, ²⁷lecz twoi słudzy, każdy mężczyzna uzbrojony do wojny, przejdą przed naszym Ojcem do bitwy, jak mówi mój pan.”

²⁸Mojżesz więc wydał co do nich rozkaz Eleazarowi, kapłanowi, Jozuemu, synowi Nuna, i naczelnikom rodów pokoleń Izraela. ²⁹Mojżesz powiedział do nich: „Jeśli synowie Gada i Rubena przejdą z wami przez Jordan, każdy uzbrojony do bitwy przed naszym Ojcem, i ziemia zostanie poddana przed wami, to dajcie im Gilead w posiadanie. ³⁰Ale jeśli nie przejdą uzbrojeni razem z wami, to wezmą posiadłość pośród was w ziemi Kanaan.”

³¹Synowie Gada i Rubena odpowiedzieli: „Uczynimy tak, jak nasz Ojciec powiedział twoim sługom. ³²My sami przejdziemy uzbrojeni przed naszym Ojcem do ziemi Kanaan, a nasza dziedziczna posiadłość pozostanie nasza po drugiej stronie Jordanu.”

³³Mojżesz dał im — synom Gada, synom Rubena i połowie pokolenia Manassesa, syna Józefa — królestwo Sychona, króla Amorytów, i królestwo Oga, króla Baszanu: ziemię z jej miastami, z obszarami i z miastami okolicznego kraju. ³⁴A synowie Gada zbudowali Dibon, Atarot, Aroer, ³⁵Atrot-Szofan, Jazer, Jogboha, ³⁶Bet-Nimra i Bet-Haran — miasta warowne i zagrody dla owiec. ³⁷A synowie Rubena zbudowali Cheszbon, Eleale, Kiriataim, ³⁸Nebo, Baal-Meon (ze zmienioną nazwą) i Sibmę — nadali nowe nazwy miastom, które odbudowali. ³⁹Synowie Makira, syna Manassesa, poszli do Gileadu, zdobyli go i wypędzili Amorytów, którzy tam mieszkali. ⁴⁰Mojżesz więc dał Gilead Makirowi, synowi Manassesa, i zamieszkał w nim. ⁴¹A Jair, syn Manassesa, poszedł i zdobył ich wsie, i nazwał je Chawot-Jair. ⁴²A Nobach poszedł i zdobył Kenat z jego wsiami, i nazwał je Nobach, od swojego własnego imienia.