Gîlead: Erdekî Baş ji Dewaran re

Rûbên û Gad çêrgeha baş a li rojhilatê Ûrdunê dixwazin, û Mûsa dubare redkirina bavên wan dibihîze ku nekevin welatê ku Bavê me daye. Ew qebûl dikin ku bi çekan derbas bibin û li pêşiya birayên xwe şer bikin heta welat bê bindestkirin, û tenê paşê vegerin malê.

Beş 32.

Kurên Rûben û kurên Gad xwedî keriyên dewaran ên pir mezin bûn. Gava wan welatê Yazerê û welatê Gîleadê dît, wan fêm kir ku ew ji dewaran re pir guncav e. Kurên Gad û kurên Rûben hatin û ji Mûsa, ji Elazarê kahîn û ji serokên civatê re gotin: “Atarot, Dîbon, Yazer, Nimra, Heşbon, Eleale, Sebam, Nebo û Beon, welatê ku Bavê me li ber civata Îsraêl lêxist, welatê dewaran e û xulamên te jî xwedî dewar in.” Wan got: “Heke em li ber çavên te bi qedr bûne, vî welatî wek milk bide xulamên xwe. Me ji Ûrdunê derbas neke.”

Mûsa ji kurên Gad û Rûben re got: “Ma birayên we herin şer û hûn li vir rûnin? Çima hûn dilê Îsraêl sar dikin, da ku ew derbasî welatê ku Bavê me daye wan nebin? Bavên we jî wisa kir, gava min ew ji Kadeş-Barneayê şandin ku welat bibînin. Ew heta Geliyê Eşkolê hilkişiyan û welat dîtin; paşê wan dilê Îsraêliyan sar kir, da ku nekevin welatê ku Bavê me dabû wan. Û wê rojê hêrsa Bavê me rabû û wî sond xwar û got: bê guman mirovên ku ji Misrê derketin, yên bîst salî û jortir, wê welatê ku min sond xwaribû ku bidim Îbrahîm, Îshaq û Aqûb nebînin, çimkî ew bi dilekî temam li pey min neçûn. Ji bilî Kalêvê kurê Yefûnneyê Kenizî û Yêşûyê kurê Nûn, tu kes; çimkî ew bi dilekî temam li pey Bavê me çûn. Hêrsa Bavê me li hember Îsraêl rabû; wî ew çil salan li çolê gerandin, heta ku hemû nifşê ku li ber Bavê me xerabî kiribû mir.

Niha hûn, nifşekî gunehkaran, li şûna bavên xwe rabûne û hêrsa Bavê me ya dijwar li hember Îsraêl hê zêdetir dikin! Heke hûn ji pey wî vegerin, ewê dîsa wan li çolê bihêle û hûnê vî gelî hemûyî helak bikin.”

Ew hatin ba wî û gotin: “Emê li vir ji dewarên xwe re axuran û ji zarokên xwe re bajaran ava bikin. Lê emê xwe çekdar bikin û amade bin ku li pêşiya Îsraêliyan herin, heta ku em wan bigihînin cihê wan; û zarokên me wê di bajarên bisûr de, ji şêniyên welêt di ewlehiyê de bimînin. Heta ku her Îsraêliyek mîrasa xwe negire, em venagerin malên xwe. Em li wî aliyê Ûrdunê û wêdetir bi wan re mîras nagirin, çimkî mîrasa me li vî aliyê Ûrdunê, li rojhilat, ji me re hat.”

Mûsa ji wan re got: “Heke hûn vê yekê bikin, heke hûn li ber Bavê me ji bo şer xwe çekdar bikin, û her mirovekî we yê çekdar li ber Bavê me ji Ûrdunê derbas bibe, heta ku ew dijminên xwe ji ber xwe derxîne, û welat li ber Bavê me bê bindestkirin, piştre hûn dikarin vegerin û li hember wî û Îsraêl bêsûc bin, û ev welat wê li ber Bavê me bibe milkê we. Lê heke hûn vê yekê nekin, binêrin, hûnê li hember Bavê me guneh kiribin; û bizanin: gunehê we wê bigihîje we. Ji zarokên xwe yên biçûk re bajaran û ji pezê xwe re axuran ava bikin, û tiştê ku devê we soz daye bikin.”

Kurên Gad û Rûben ji Mûsa re gotin: “Xulamên te wê wekî ku axayê min emir dike bikin. Zarokên me, jinên me, pezê me û hemû dewarên me wê li wir, di bajarên Gîleadê de bimînin; lê xulamên te, her mirovekî ji bo şer çekdar, wê li ber Bavê me ji bo cengê derbas bibin, wekî ku axayê min dibêje.”

Loma Mûsa di derbarê wan de li Elazarê kahîn, li Yêşûyê kurê Nûn û li serokên malbatên eşîrên Îsraêl emir kir. Mûsa ji wan re got: “Heke kurên Gad û kurên Rûben bi we re ji Ûrdunê derbas bibin, her mirovek ji bo cengê li ber Bavê me çekdar be, û welat li ber we bê bindestkirin, hingê Gîleadê wek milk bidin wan. Lê heke ew bi we re çekdar derbas nebin, divê ew di nav we de li welatê Kenanê milk bigirin.”

Kurên Gad û Rûben bersiv da: “Emê wekî ku Bavê me ji xulamên te re gotiye bikin. Emê bi xwe li ber Bavê me çekdar derbasî welatê Kenanê bibin, û milkê me yê mîrasê wê li wî aliyê Ûrdunê ji me re bimîne.”

Mûsa padîşahiya Sîhonê padîşahê Amoriyan û padîşahiya Ogê padîşahê Başanê da wan, yanî kurên Gad, kurên Rûben û nîv eşîra Menaşeyê kurê Ûsiv: welat, bajarên wê, herêm û bajarên welatê derdorê. Û kurên Gad Dîbon, Atarot, Aroer, Atrot-Şofan, Yazer, Yogbeha, Beyt-Nimra û Beyt-Haran, bajarên bisûr, û axurên pez ava kirin. Û kurên Rûben Heşbon, Eleale, Kiryatayim, Nebo, Baal-Meon (navê wê hat guhertin) û Sibma ava kirin; wan navên nû li bajarên ku ji nû ve ava kiribûn kirin. Kurên Makîrê kurê Menaşe çûn Gîleadê, ew girt û Amoriyên ku li wir dijiyan derxistin. Loma Mûsa Gîlead da Makîrê kurê Menaşe û ew li wir bi cih bû. Û Yaîrê kurê Menaşe çû û gundên wan girtin, û navê wan kir Havot-Yaîr. Û Nobah çû û Kenat û gundên wê girtin, û li gorî navê xwe navê wê kir Nobah.