ڇپيل
ڪتاب

گلعاد: ڍورن لاءِ سٺي زمين

روبن ۽ جد کي اردن جي اوڀر ۾ سٺو چراگاھ گھرجي، ۽ موسيٰ کين ٻڌائي ٿو ته سندن ابن ڏاڏن جو انڪار وري اهو ئي آهي ته اسان جي پيءُ جي ڏنل ملڪ ۾ داخل نه ٿين. اهي راضي ٿين ٿا ته هٿيارن سان پار ٿي پنھنجن ڀائرن کان اڳ وڙهندا جيستائين ملڪ فتح نه ٿئي، ۽ تڏهن ئي گھر موٽندا.

باب 32.

روبن جي پٽن ۽ جد جي پٽن وٽ ڍورن جا وڏا ڌاڙها هئا. يعزير جي زمين ۽ گلعاد جي زمين ڏسي هنن ڏٺو تہ اها ڍورن لاءِ چڱي ريت موزون آهي. جد جي پٽن ۽ روبن جي پٽن اچي موسيٰ کي، اليعزر ڪاهن کي ۽ جماعت جي اڳواڻن کي چيو تہ ”عطاروت، ديبون، يعزير، نمره، حسبون، اليعاله، سبام، نبو ۽ بعون، جيڪا زمين اسان جي پيءُ اسرائيل جي جماعت جي اڳيان ڪيرائي ڇڏي—سا ڍورن لاءِ زمين آهي، ۽ تنهنجن نوڪرن وٽ ڍور آهن.“ چيائون تہ ”جيڪڏهن اسان تنهنجي نظر ۾ مهربانيءَ جوڳا ٿيا آهيون تہ هيءَ زمين پنهنجن نوڪرن کي ملڪيت طور ڏي. اسان کي يردن پار نہ ڪرائج.“

موسيٰ جد ۽ روبن جي پٽن کي چيو تہ ”ڇا اوهان جا ڀائر جنگ تي وڃن ۽ اوهين هتي ويٺا رهو؟ جيڪا زمين اسان جي پيءُ کين ڏني آهي، تنهن ۾ وڃڻ کان اوهين اسرائيلين کي ڇو ٿا دلشڪستو ڪريو؟ جڏهن مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي قادس برنيع کان زمين ڏسڻ لاءِ موڪليو، تڏهن هنن ائين ئي ڪيو هو. اهي ايشڪول جي وادي تائين چڙهي ويا، زمين ڏٺائون، پوءِ اسرائيلين جي دلين کي انهيءَ زمين ۾ داخل ٿيڻ کان دلشڪستو ڪيائون، جيڪا اسان جي پيءُ کين ڏني هئي. انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ جو غضب ڀڙڪي اٿيو، ۽ هن قسم کڻي چيو تہ جيڪي ماڻهو مصر مان نڪري آيا، يعني ويهن ورهين ۽ مٿي جي ڄمار وارا، سي اها زمين يقيناً نہ ڏسندا، جنهن جو مون ابراهيم، اسحاق ۽ يعقوب کي ڏيڻ جو قسم کنيو هو، ڇاڪاڻ تہ هنن پوريءَ طرح منهنجي پيروي نہ ڪئي. سواءِ ڪالب بن يفنه ڪنزي ۽ يشوع بن نون جي، ڇاڪاڻ تہ هنن پوريءَ طرح اسان جي پيءُ جي پيروي ڪئي. اسان جي پيءُ جو غضب اسرائيل تي ڀڙڪي اٿيو؛ جنهن نسل اسان جي پيءُ جي اڳيان بڇڙائي ڪئي هئي، اهو سڄو نسل مري نہ ويو، تيستائين هن کين چاليهن سالن تائين بيابان ۾ ڀٽڪايو.

هاڻي اوهين پنهنجن ابن ڏاڏن جي جاءِ تي اٿي بيٺا آهيو، گنهگارن جو ٽولو، ۽ اسرائيل تي اسان جي پيءُ جي سخت غضب ۾ اڃا وڌيڪ واڌارو ڪري رهيا آهيو! جيڪڏهن اوهين هن جي پيروي ڪرڻ کان ڦري ويندا تہ هو کين وري بيابان ۾ ڇڏي ڏيندو، ۽ اوهين هن سڄي قوم کي برباد ڪري ڇڏيندا.“

ساڻس ويجھو اچي چيائونس تہ ”اسان هتي پنهنجن ڍورن لاءِ واڙا ۽ پنهنجن ٻارن لاءِ شهر ٺاهينداسين. پر اسان پاڻ هٿيار ٻڌي، اسرائيلين جي اڳيان هلڻ لاءِ تيار رهنداسين، جيستائين کين سندن جاءِ تي پهچايون؛ ان دوران اسان جا ٻار ملڪ جي رهاڪن کان محفوظ، قلعي بند شهرن ۾ رهندا. جيستائين هر اسرائيلي پنهنجو ورثو حاصل نہ ڪري، تيستائين اسان پنهنجن گھرن ڏانهن نہ موٽنداسين. اسان انهن سان گڏ يردن جي پار ۽ ان کان اڳتي ورثو نہ وٺنداسين، ڇاڪاڻ تہ اسان جو ورثو اسان کي يردن جي هن پاسي، اوڀر ۾ مليو آهي.“

موسيٰ کين چيو تہ ”جيڪڏهن اوهين اهو ڪريو، يعني جنگ لاءِ اسان جي پيءُ جي اڳيان هٿيار ٻڌو، اوهان مان هر هٿياربند ماڻهو اسان جي پيءُ جي اڳيان يردن پار ڪري، جيستائين هو پنهنجن دشمنن کي پنهنجي اڳيان کان ڪڍي نہ ڇڏي، ۽ زمين اسان جي پيءُ جي اڳيان تابع ٿي وڃي، تہ پوءِ اوهين موٽي اچي سگهو ٿا، ۽ هن جي ۽ اسرائيل جي اڳيان ذميواريءَ کان آزاد ٿيندا، ۽ اها زمين اسان جي پيءُ جي اڳيان اوهان جي ملڪيت ٿيندي. پر جيڪڏهن اوهين ائين نہ ڪيو تہ ڏسو، اوهان اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪيو هوندو، ۽ ڄاڻو تہ اوهان جو گناهه اوهان کي پڪڙيندو. پنهنجن ننڍڙن ٻارن لاءِ شهر ۽ پنهنجن رڍن لاءِ واڙا ٺاهيو، ۽ جيڪو وعدو اوهان جي وات ڪيو آهي، سو ڪريو.“

جد ۽ روبن جي پٽن موسيٰ کي چيو تہ ”تنهنجا نوڪر اهو ئي ڪندا جيڪو منهنجو مالڪ حڪم ڏئي ٿو. اسان جا ٻار، زالون، رڍون ۽ اسان جا سمورا ڍور اتي گلعاد جي شهرن ۾ رهندا، پر تنهنجا نوڪر، جنگ لاءِ هٿياربند هر ماڻهو، منهنجي مالڪ جي چوڻ موجب، اسان جي پيءُ جي اڳيان جنگ ڪرڻ لاءِ پار ويندا.“

تنهنڪري موسيٰ انهن بابت اليعزر ڪاهن، يشوع بن نون ۽ اسرائيل جي قبيلن جي ڪلن جي سردارن کي حڪم ڏنو. موسيٰ کين چيو تہ ”جيڪڏهن جد ۽ روبن جا پٽ، هر هڪ هٿياربند ماڻهو، اسان جي پيءُ جي اڳيان جنگ لاءِ اوهان سان گڏ يردن پار ڪن، ۽ زمين اوهان جي اڳيان تابع ٿي وڃي، تہ پوءِ کين گلعاد ملڪيت طور ڏيو. پر جيڪڏهن هو اوهان سان گڏ هٿياربند ٿي پار نہ لنگهن تہ هنن کي اوهان جي وچ ۾ ڪنعان جي زمين ۾ ملڪيت وٺڻي پوندي.“

جد ۽ روبن جي پٽن وراڻيو تہ ”جيئن اسان جي پيءُ تنهنجن نوڪرن کي فرمايو آهي، تيئن اسان ڪنداسين. اسان پاڻ هٿياربند ٿي اسان جي پيءُ جي اڳيان ڪنعان جي زمين ۾ پار ويندا سين، ۽ يردن جي پار اسان جي ورثي واري ملڪيت اسان جي ئي رهندي.“

موسيٰ هنن کي، يعني جد جي پٽن، روبن جي پٽن ۽ يوسف جي پٽ منسي جي اڌ قبيلي کي، اموريءَ جي بادشاهه سيحون جي بادشاهي ۽ بسن جي بادشاهه عوج جي بادشاهي ڏني: يعني زمين، ان جا شهر، حدون ۽ آسپاس جي ملڪ جا شهر. جد جي پٽن ديبون، عطاروت ۽ عروعير ٺاهيائون، عطروت شوفان، يعزير، يغبهه، بيت نمره ۽ بيت هارن—قلعي بند شهر ۽ رڍن لاءِ واڙا. روبن جي پٽن حسبون، اليعاله، قريتائيم، نبو، بعل معون (نالو مٽايل) ۽ سبمه ٺاهيا—۽ جيڪي شهر وري ٺاهيائون، تن کي نوان نالا ڏنائون. منسي جي پٽ مڪير جا پٽ گلعاد ڏانهن ويا، ان کي قبضي ۾ ڪيائون، ۽ اتي رهندڙ اموري ڪڍي ڇڏيائون. تنهنڪري موسيٰ گلعاد منسي جي پٽ مڪير کي ڏنو، ۽ هو اتي وسي ويو. منسي جي پٽ يائير وڃي سندن ڳوٺ قبضي ۾ ڪيا، ۽ انهن کي حووت يائير سڏيائين. نوبح وڃي قنات ۽ ان جا ڳوٺ قبضي ۾ ڪيا، ۽ پنهنجي نالي پٺيان ان کي نوبح سڏيائين.