ڇپيل
ڪتاب

مدين خلاف انصاف

بني اسرائيل پيغور جي ڦُسلائڻ سبب اسان جي پيءُ جي ڪلام تي مديان سان جنگ ڪري ٿو. سپاهي ۽ قبضي ۾ آيل مال ڇانوڻيءَ کان ٻاهر باھ ۽ پاڻيءَ سان پاڪ ڪيا وڃن ٿا، لُٽ جنگجن ۽ جماعت ۾ اڌ اڌ ورهائجي ٿي ۽ ڪاھنن ۽ لاويءَ لاءِ محصول ڏنو وڃي ٿو، ۽ هڪ به سپاهي گم ناهي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 26–30

باب 31.

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”بني اسرائيل جي طرفان مدينين کان بدلو وٺ؛ ان کانپوءِ تون پنهنجي ماڻهن ۾ شامل ڪيو ويندين.“

پوءِ موسيٰ ماڻهن کي چيو تہ ”اوهان مان مردن کي جنگ لاءِ هٿيار ڏيو، تہ جيئن اهي مدين تي حملو ڪن ۽ مدين تي اسان جي پيءُ جو انصاف پورو ڪن. اوهان اسرائيل جي هر قبيلي مان هڪ هزار ماڻهو جنگ لاءِ موڪليو.“ پوءِ اسرائيل جي هزارن مان هر قبيلي مان هڪ هزار ڏنا ويا، يعني جنگ لاءِ هٿياربند ٻارهن هزار. موسيٰ هر قبيلي مان هڪ هزار جي حساب سان کين جنگ لاءِ موڪليو، ۽ انهن سان گڏ اليعزر ڪاهن جي پٽ فينحاس کي، جنهن جي هٿ ۾ مقدس مسڪن جا پاڪ سامان ۽ اشارو ڏيندڙ توريون هيون. هنن مدين سان جنگ ڪئي، جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو، ۽ هر مرد کي ماري ڇڏيائون. ماريل ماڻهن سان گڏ مدين جي بادشاهن کي بہ ماريائون: اوي، رقم، صور، حور ۽ ريبع، يعني مدين جا پنج بادشاهه؛ ۽ بعور جي پٽ بلعام کي بہ تلوار سان ماري وڌائون. بني اسرائيل مدين جي عورتن ۽ ٻارن کي قيدي ڪري ورتو، ۽ سندن سڀ ڍور، رڍون ۽ مال متاع لُٽي ورتائون. جن شهرن ۾ اهي رهندا هئا، ۽ سندن سڀ ڇانوڻيون باھ سان ساڙي ڇڏيائون، سڀ مال ۽ سڀ لُٽ، ماڻهو ۽ جانور بہ، کڻي ورتائون. قيدين، لُٽ ۽ مال کي موسيٰ، اليعزر ڪاهن ۽ اسرائيل جي سڄي جماعت وٽ، موآب جي ميدانن ۾ يردن جي ڪناري تي، يريحو جي سامهون واري ڇانوڻيءَ ۾ آندائون. موسيٰ، اليعزر ڪاهن ۽ جماعت جا سڀ اڳواڻ کين ملڻ لاءِ ڇانوڻيءَ کان ٻاهر نڪري ويا. پر جيڪي جنگ مان موٽي آيا هئا، لشڪر جي انهن سردارن تي، يعني هزارن جي ڪمانڊرن ۽ سون جي ڪمانڊرن تي، موسيٰ ڪاوڙيو. موسيٰ کين چيو تہ ”ڇا اوهان سڀني عورتن کي جيئرو ڇڏيو آهي؟ ڏسو، انهن ئي عورتن بلعام جي صلاح تي بني اسرائيل کي فعور واري واقعي ۾ اسان جي پيءُ سان بي وفائي ڪرڻ تي ڀڙڪايو، تنهنڪري اسان جي پيءُ جي جماعت تي وبا آئي. a a v16 فعور وارو واقعو: اسرائيلي مرد بعل جي پوڄا ۽ بدڪاريءَ ۾ ڦاسايا ويا، جنهن ڪري ڇانوڻيءَ تي موتمار وبا آئي (ڏسو گنتي 25). هاڻي هر نر ٻار کي ماري ڇڏيو، ۽ هر انهيءَ عورت کي بہ ماري ڇڏيو جيڪا مرد سان گڏ سمهي چڪي آهي. پر هر ننڍي ڇوڪري کي، جيڪا مرد سان گڏ نہ سمهي آهي، پنهنجي لاءِ جيئرو رکو.

ستن ڏينهن تائين ڇانوڻيءَ کان ٻاهر رهو. جنهن ڪنهن ڪنهن ماڻهوءَ کي ماريو هجي يا لاش کي هٿ لاتو هجي، تنهن کي ٽئين ڏينهن ۽ ستين ڏينهن پاڻ کي پاڪ ڪرڻو آهي، اوهان کي بہ ۽ اوهان جي قيدين کي بہ. هر ڪپڙي، چمڙيءَ جي هر شيءِ، ٻڪرين جي وارن مان ٺهيل هر شيءِ ۽ ڪاٺ جي هر سامان کي پاڪ ڪريو.“

اليعزر ڪاهن جنگ ۾ ويل سپاهين کي چيو تہ ”شريعت جو اهو حڪم، جيڪو اسان جي پيءُ موسيٰ کي ڏنو هو، هي آهي، رڳو سونو، چاندي، پتل، لوھ، قلعي ۽ سيسو. جيڪا شيءِ باھ سهي سگھي، تنهن کي باھ مان لنگھايو؛ پوءِ اها پاڪ ٿيندي. پر ان کي پاڪائيءَ جي پاڻيءَ سان بہ پاڪ ڪرڻو آهي. جيڪا شيءِ باھ نہ سهي سگھي، تنهن کي پاڻيءَ مان لنگھايو. ستين ڏينهن پنهنجا ڪپڙا ڌوئو، تہ اوهان پاڪ ٿي ويندا؛ تڏهن ڇانوڻيءَ ۾ داخل ٿي سگھندا.“

لُٽ جي ڳڻپ

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”تون، اليعزر ڪاهن ۽ جماعت جي ڪٽنبن جا سردار، جيڪا لُٽ ورتي ويئي آهي، ان کي، ماڻهن ۽ جانورن سميت، ڳڻيو. لُٽ کي ٻن حصن ۾ ورهايو، يعني جنگ ۾ ويل ويڙهاڪن ۽ سڄي جماعت جي وچ ۾. جنگ ۾ ويل سپاهين کان منهنجي لاءِ هڪ محصول وٺو: پنج سون ۾ هڪ، ماڻهن، ڍورن، گڏهن ۽ رڍن مان. اهو سندن اڌ مان وٺي اليعزر ڪاهن کي منهنجي لاءِ حصي طور ڏيو. بني اسرائيل جي اڌ مان پنجاھ ۾ هڪ وٺو، يعني ماڻهن، ڍورن، گڏهن، رڍن ۽ سڀني جانورن مان، ۽ اهي لاوين کي ڏيو، جيڪي منهنجي مسڪن جي سنڀال ڪن ٿا.“

موسيٰ ۽ اليعزر ڪاهن ائين ئي ڪيو، جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو. لشڪر جيڪا لُٽ ورتي هئي، تنهن مان بچيل مال ٦٧٥٬٠٠٠ رڍون هيون، ٧٢٬٠٠٠ ڍور، ٦١٬٠٠٠ گڏهه، ۽ ڪل ٣٢٬٠٠٠ ماڻهو، يعني اهي عورتون جيڪي مرد سان گڏ نہ سمهيون هيون. جنگ ۾ ويلن جو اڌ حصو ٣٣٧٬٥٠٠ رڍون هو، رڍن مان اسان جي پيءُ جو محصول ٦٧٥ هو. ڍور ٣٦٬٠٠٠ هئا، جن مان اسان جي پيءُ جو محصول ٧٢ هو. گڏهه ٣٠٬٥٠٠ هئا، جن مان اسان جي پيءُ جو محصول ٦١ هو. ماڻهو ١٦٬٠٠٠ هئا، جن مان اسان جي پيءُ جو محصول ٣٢ هو. موسيٰ اهو محصول، يعني اسان جي پيءُ جو حصو، اليعزر ڪاهن کي ڏنو، جيئن اسان جي پيءُ کيس حڪم ڏنو هو. بني اسرائيل جي اڌ بابت، جيڪو موسيٰ جنگ ڪندڙ مردن کان الڳ ڪيو هو، جماعت جو اڌ حصو ٣٣٧٬٥٠٠ رڍون هيون، ٣٦٬٠٠٠ ڍور، ٣٠٬٥٠٠ گڏهه، ۽ ١٦٬٠٠٠ ماڻهو. بني اسرائيل جي اڌ مان موسيٰ هر پنجاھ ۾ هڪ، ماڻهن ۽ جانورن مان، وٺي انهن لاوين کي ڏنو جيڪي اسان جي پيءُ جي مسڪن جي سنڀال ڪندا هئا، جيئن اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو.

لشڪر جي ٽولن تي مقرر سردار، يعني هزارن ۽ سون جا ڪمانڊر، موسيٰ وٽ آيا، ۽ چيائونس تہ ”اوهان جي ٻانهن اسان جي هٿ هيٺ جنگي مردن کي ڳڻيو آهي؛ اسان مان ڪو بہ گھٽ ناهي. تنهنڪري اسان اسان جي پيءُ لاءِ نذرانو آندو آهي، يعني هر ماڻهوءَ کي جيڪو مليو: سون جا سامان، ٻانهن جا ڪڙا، ڪنگڻ، مهر وارا ڇلا، ڪنن جون واليون ۽ مالها، تہ جيئن اسان جي پيءُ اڳيان پنهنجي لاءِ ڪفارو ڏيون.“

موسيٰ ۽ اليعزر ڪاهن کانئن سونو، يعني سڀ گھڙيل سامان، ورتائون. هزارن جي ۽ سون جي ڪمانڊرن اسان جي پيءُ آڏو نذر طور جيڪو سونو پيش ڪيو، سو سڄو لڳ ڀڳ ٤٢٠ پائونڊ ٿيو. جنگي مردن هر هڪ پنهنجي لاءِ لُٽ ورتي هئي. موسيٰ ۽ اليعزر ڪاهن هزارن ۽ سون جي ڪمانڊرن کان سونو وٺي ملاقات جي خيمي ۾ بني اسرائيل لاءِ ياداشت طور اسان جي پيءُ اڳيان آندو.