Nou ook in druk

Numeri 31 FHB Father's Heart Bible™

VaderJesusGees
15% afslag op jou eerste bestelling →
Boek

Geregtigheid teen Midian

Israel voer op ons Vader se woord oorlog teen Midian vir die verleiding by Peor. Soldate en buitgoed word buite die laer met vuur en water gereinig, die buit word tussen vegters en gemeenskap gehalveer met 'n heffing vir priesters en Leviete, en nie een soldaat ontbreek nie.

Hoofstuk 31.

Ons Vader het vir Moses gesê:

“Wreek die Israeliete op die Midianiete; daarna sal jy by jou volk gevoeg word.”

Toe sê Moses vir die volk: “Bewapen manne onder julle vir die oorlog, om teen Midian op te trek en ons Vader se geregtigheid op Midian te voltrek. Julle moet 1 000 uit elke stam van Israel na die oorlog toe stuur.” So is uit Israel se duisende 1 000 per stam gelewer—12 000 vir die oorlog bewapen. Moses het hulle na die oorlog toe gestuur, 1 000 uit elke stam, saam met Pinehas, seun van die priester Eleasar, wat die heilige voorwerpe van die heiligdom en die trompette vir die sein in sy hand gedra het. Hulle het oorlog gevoer teen Midian, soos ons Vader Moses beveel het, en hulle het elke man doodgemaak. Hulle het die konings van Midian onder die gesneuweldes doodgemaak—Ewi, Rekem, Sur, Hur en Reba, Midian se vyf konings—en hulle het Bileam, seun van Beor, met die swaard doodgemaak. Die Israeliete het Midian se vroue en kinders gevange geneem en al hulle vee, kleinvee en goed gebuit. Hulle het al die stede waar hulle gewoon het en al hulle laers met vuur verbrand, en hulle het al die buit en al die roofgoed geneem, mense sowel as diere. Hulle het die gevangenes, die roofgoed en die buit na Moses, die priester Eleasar en die hele vergadering van Israel gebring, by die laer op die vlaktes van Moab by die Jordaan, teenoor Jerigo. Moses, die priester Eleasar en al die leiers van die vergadering het hulle buitekant die laer tegemoetgegaan. Maar Moses was kwaad vir die offisiere van die leër, die bevelvoerders oor duisende en die bevelvoerders oor honderde, wat van die geveg af teruggekom het. Moses het vir hulle gesê: “Het julle al die vroue laat lewe? Kyk, hierdie vroue het op Bileam se raad Israel verlei om ons Vader te verraai by die voorval van Peor, en het die plaag oor die gemeente van ons Vader gebring. a a v16 Die voorval van Peor: Israelitiese mans is verlei tot die aanbidding van Baäl en tot onsedelikheid, wat ’n dodelike plaag oor die laer gebring het (sien Numeri 25). Maak nou elke seuntjie dood, en maak elke vrou dood wat al gemeenskap met ’n man gehad het. Maar hou vir julleself elke jong meisie in die lewe wat nog nie gemeenskap met ’n man gehad het nie.

Bly sewe dae lank buitekant die laer. Elkeen wat iemand doodgemaak het of aan ’n lyk geraak het, moet homself op die derde dag en op die sewende dag reinig—julle en julle gevangenes. Reinig elke kledingstuk, elke voorwerp van leer, alles wat van bokhaar gemaak is, en elke voorwerp van hout.”

Die priester Eleasar het vir die soldate wat na die oorlog toe gegaan het, gesê: “Dit is die bepaling van die wet wat ons Vader vir Moses beveel het: net die goud, die silwer, die brons, die yster, die tin en die lood. Alles wat die vuur kan weerstaan, moet julle deur die vuur laat gaan—dan word dit rein. Maar dit moet ook met reinigingswater gereinig word. Alles wat nie die vuur kan weerstaan nie, moet julle deur die water laat gaan. Was julle klere op die sewende dag, dan sal julle rein wees; daarna mag julle die laer binnegaan.”

Die buit word getel

Ons Vader het vir Moses gesê:

“Jy, die priester Eleasar en die familiehoofde van die gemeente moet die buit tel wat weggevoer is, mense en diere. Verdeel die buit in twee: tussen die vegters wat na die geveg toe gegaan het en die hele gemeente. Van die soldate wat na die geveg toe uitgetrek het, moet jy ’n belasting vir my neem: een uit elke 500—van die mense, die beeste, die donkies en die kleinvee. Neem dit uit hulle helfte en gee dit vir die priester Eleasar as ’n offergawe aan my. Uit die Israeliete se helfte moet jy een uit elke vyftig neem—van die mense, die beeste, die donkies, die kleinvee en al die diere—en gee hulle vir die Leviete wat die sorg vir my tabernakel behartig.”

Moses en die priester Eleasar het gedoen soos ons Vader Moses beveel het. Die buit wat oorgebly het van die roofgoed wat die leër weggevoer het, was 675 000 skape, 72 000 beeste, 61 000 donkies, en altesaam 32 000 mense—die vroue wat nog nie gemeenskap met ’n man gehad het nie. Die helfte wat behoort het aan die wat na die oorlog toe uitgetrek het, was 337 500 skape, en die heffing vir ons Vader uit die skape was 675. Die beeste was 36 000, waarvan die heffing vir ons Vader 72 was. Die donkies was 30 500, waarvan die heffing vir ons Vader 61 was. Die mense was 16 000, waarvan die heffing vir ons Vader 32 was. Moses het die heffing, die offergawe vir ons Vader, vir die priester Eleasar gegee, soos ons Vader hom beveel het. Wat die Israeliete se helfte betref, wat Moses afgesonder het van dié van die manne wat geveg het, die gemeente se helfte was 337 500 skape, 36 000 beeste, 30 500 donkies, en 16 000 mense. Uit die Israeliete se helfte het Moses een uit elke vyftig geneem—mense en diere—en hulle vir die Leviete gegee wat verantwoordelik was vir ons Vader se tabernakel, soos ons Vader Moses beveel het.

Die offisiere oor die afdelings van die leër, die bevelvoerders oor duisende en oor honderde, het na Moses toe gekom, en het vir hom gesê: “U dienaars het die vegtende manne onder ons bevel getel; nie een van ons word vermis nie. Daarom het ons vir ons Vader ’n offer gebring—elke man se vonds: goue voorwerpe, armbande, armringe, seëlringe, oorringe en krale—om vir onsself versoening te doen voor ons Vader.”

Moses en die priester Eleasar het die goud van hulle ontvang, al die bewerkte voorwerpe. Al die goud van die offergawe wat hulle aan ons Vader aangebied het, van die bevelvoerders oor duisende en die bevelvoerders oor honderde, was ongeveer 420 pond. Die krygsmanne het elkeen vir homself buit geneem. Moses en die priester Eleasar het die goud van die bevelvoerders oor duisende en honderde geneem en dit in die tent van ontmoeting ingebring as ’n herinnering vir die Israeliete voor ons Vader.