Księga Liczb 31

31 ¹Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

²„Pomścij Izraelitów na Midianitach; potem zostaniesz przyłączony do swojego ludu.”

³Mojżesz powiedział więc do ludu: „Uzbrójcie spośród siebie mężczyzn na wojnę, aby wyruszyli przeciwko Midianowi i wymierzyli mu sprawiedliwość naszego Ojca. ⁴Z każdego plemienia Izraela poślecie na wojnę po 1000 ludzi.” ⁵Tak więc z tysięcy Izraela dostarczono po 1000 z każdego plemienia — 12 000 uzbrojonych na wojnę. ⁶Mojżesz posłał ich na wojnę, po 1000 z każdego plemienia, wraz z Pinchasem, synem kapłana Eleazara, który niósł w swojej ręce święte sprzęty świątyni i trąby sygnałowe. ⁷Walczyli przeciwko Midianowi, jak nasz Ojciec rozkazał Mojżeszowi, i zabili każdego mężczyznę. ⁸Wśród pobitych zabili też królów Midianu — Ewiego, Rekema, Sura, Chura i Rebę, pięciu królów Midianu — a Balaama, syna Beora, zabili mieczem. ⁹Izraelici wzięli do niewoli kobiety i dzieci Midianu oraz zagrabili całe ich bydło, trzody i dobytek. ¹⁰Spalili ogniem wszystkie miasta, w których mieszkali, oraz wszystkie ich obozowiska, ¹¹i zabrali całą zdobycz oraz cały łup, zarówno ludzi, jak i zwierzęta. ¹²Przyprowadzili jeńców, łup i zdobycz do Mojżesza, do kapłana Eleazara i do całego zgromadzenia Izraela, do obozu na równinach Moabu nad Jordanem, naprzeciw Jerycha. ¹³Mojżesz, kapłan Eleazar i wszyscy przywódcy zgromadzenia wyszli im naprzeciw poza obóz. ¹⁴A Mojżesz rozgniewał się na dowódców wojska, na tysiączników i setników, którzy wracali z bitwy. ¹⁵Mojżesz powiedział do nich: „Czy zostawiliście przy życiu wszystkie kobiety? ¹⁶Oto te właśnie kobiety za radą Balaama przywiodły Izraela do zdrady naszego Ojca w sprawie Peora, tak że plaga spadła na zgromadzenie naszego Ojca. ^a a v16 Sprawa Peora: mężczyzn izraelskich uwiedziono do kultu Baala i rozpusty, co sprowadziło śmiertelną plagę na obóz (zob. Księga Liczb 25). ¹⁷Teraz więc zabijcie każdego chłopca i zabijcie każdą kobietę, która obcowała z mężczyzną. ¹⁸Przy życiu zostawcie jednak sobie każdą młodą dziewczynę, która nie obcowała z mężczyzną.

¹⁹Pozostańcie przez siedem dni poza obozem. Każdy, kto kogoś zabił lub dotknął zabitego, musi się oczyścić trzeciego i siódmego dnia — wy i wasi jeńcy. ²⁰Oczyśćcie też każdą szatę, każdy przedmiot ze skóry, wszystko, co zrobione z koziej sierści, i każdy przedmiot z drewna.”

²¹Kapłan Eleazar powiedział do żołnierzy, którzy wyruszyli na wojnę: „Taki jest przepis prawa, które nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi: ²²tylko złoto, srebro, brąz, żelazo, cynę i ołów — ²³wszystko, co wytrzymuje ogień, przepuśćcie przez ogień, a stanie się czyste. Trzeba to jednak także oczyścić wodą oczyszczenia. A wszystko, co nie wytrzymuje ognia, przepuśćcie przez wodę. ²⁴Siódmego dnia wypierzcie swoje szaty, a będziecie czyści; potem możecie wejść do obozu.”

Liczenie łupu

²⁵Nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

²⁶„Ty, kapłan Eleazar i naczelnicy rodów zgromadzenia policzcie zdobyty łup, ludzi i zwierzęta. ²⁷Podziel łup na dwie części: między wojowników, którzy wyruszyli do bitwy, a całe zgromadzenie. ²⁸Od żołnierzy, którzy wyruszyli do bitwy, pobierz dla mnie daninę: jednego na 500 — z ludzi, bydła, osłów i trzód. ²⁹Weź to z ich połowy i daj kapłanowi Eleazarowi jako dar dla mnie. ³⁰A z połowy należącej do Izraelitów weź po jednym na pięćdziesiąt — z ludzi, bydła, osłów, trzód i wszystkich zwierząt — i daj je Lewitom, którzy pełnią służbę przy moim przybytku.”

³¹Mojżesz i kapłan Eleazar uczynili tak, jak nasz Ojciec rozkazał Mojżeszowi. ³²Łup, który pozostał ze zdobyczy zabranej przez wojsko, wynosił 675 000 owiec, ³³72 000 sztuk bydła, ³⁴61 000 osłów, ³⁵a razem 32 000 osób — kobiet, które nie obcowały z mężczyzną. ³⁶Połowa przypadająca tym, którzy wyruszyli na wojnę, liczyła 337 500 owiec, ³⁷a danina dla naszego Ojca z owiec wynosiła 675. ³⁸Bydła było 36 000, a danina z niego dla naszego Ojca wynosiła 72. ³⁹Osłów było 30 500, a danina z nich dla naszego Ojca wynosiła 61. ⁴⁰Osób było 16 000, a danina z nich dla naszego Ojca wynosiła 32. ⁴¹Mojżesz dał daninę, dar dla naszego Ojca, kapłanowi Eleazarowi, jak nasz Ojciec mu rozkazał. ⁴²A z połowy należącej do Izraelitów, którą Mojżesz oddzielił od części walczących mężczyzn, ⁴³połowa zgromadzenia wynosiła 337 500 owiec, ⁴⁴36 000 sztuk bydła, ⁴⁵30 500 osłów, ⁴⁶i 16 000 osób. ⁴⁷Z połowy należącej do Izraelitów Mojżesz wziął po jednym z każdych pięćdziesięciu — z ludzi i zwierząt — i dał je Lewitom, którzy pełnili służbę przy przybytku naszego Ojca, jak nasz Ojciec rozkazał Mojżeszowi.

⁴⁸Wtedy do Mojżesza przyszli dowódcy oddziałów wojska, tysiącznicy i setnicy, ⁴⁹i powiedzieli do niego: „Twoi słudzy policzyli wojowników, którzy są pod naszym dowództwem, i nie brakuje ani jednego z nas. ⁵⁰Dlatego przynieśliśmy naszemu Ojcu ofiarę — to, co każdy znalazł: przedmioty ze złota, naramienniki, bransolety, sygnety, kolczyki i paciorki — aby dokonać przebłagania za siebie przed naszym Ojcem.”

⁵¹Mojżesz i kapłan Eleazar przyjęli od nich złoto, wszystkie wykonane przedmioty. ⁵²Całe złoto z daru, który złożyli naszemu Ojcu — od tysiączników i setników — ważyło około 420 funtów. ⁵³Każdy z wojowników zabrał bowiem łup dla siebie. ⁵⁴Mojżesz i kapłan Eleazar wzięli złoto od tysiączników i setników i wnieśli je do Namiotu Zgromadzenia na pamiątkę dla Izraelitów przed naszym Ojcem.