Wilangan 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹Rama kita ngandika marang Musa:

²“Walesna wong Israel marang wong Midian; sawuse iku kowe bakal diklumpukake karo bangsamu.”

³Mulane Musa banjur kandha marang bangsa iku: “Wong-wong lanang ing antaramu padha sikepana gegaman kanggo perang, supaya padha nglurug marang Midian lan nandukake piwalese Rama kita marang Midian. ⁴Saben taler Israel kowe kudu ngirim wong sewu menyang paperangan.” ⁵Mulane saka ewon-ewon wong Israel, saben taler disediyani wong sewu—dadi rolas ewu wong kang sikep gegaman kanggo perang. ⁶Musa banjur ngutus wong-wong mau menyang paperangan, wong sewu saka saben taler, bebarengan karo Pinehas anake Imam Eleazar, kang nggawa piranti-piranti suci saka pasucen lan kalasangka pratandha ana ing tangane. ⁷Wong-wong mau padha perang nglawan Midian, kaya kang wis didhawuhake Rama kita marang Musa, lan padha mateni saben wong lanang. ⁸Panunggalane para kang padha dipateni, uga para raja Midian: Ewi, Rekem, Zur, Hur, lan Reba, raja Midian lima pisan—sarta Bileam anake Beor dipateni nganggo pedhang. ⁹Wong Israel padha nawan para wong wadon lan bocah-bocah Midian, sarta ngrampas kabeh raja-kayane, pepanthan wedhuse, lan barang-barange. ¹⁰Kabeh kutha panggonane manggon lan kabeh pakemahane diobong nganggo geni, ¹¹banjur padha njupuk sakehing jarahan lan sakehing rampasan, dadia wong dadia kewan. ¹²Wong-wong tawanan, rampasan, lan jarahan mau padha digawa menyang ngarsane Musa, Imam Eleazar, lan sapasamuwane wong Israel, ing pakemahan ing tanah ara-arane Moab sacedhake Kali Yarden, adhep-adhepan karo Yerikho. ¹³Musa, Imam Eleazar, lan sakehing pemimpine pasamuwan padha metu methukake wong-wong mau ing sajabane pakemahan. ¹⁴Nanging Musa nesu marang para panggedhene wadyabala, yaiku para tetindhih ewon lan para tetindhih atusan, kang padha mulih saka paperangan. ¹⁵Musa banjur kandha marang wong-wong mau: “Apa kowe padha nguripi kabeh wong wadon iku? ¹⁶Delengen, wong wadon iki, marga saka pituture Bileam, wis njalari wong Israel cidra marang Rama kita ing prakara Peor, satemah ndhatengake pageblug ing pasamuwane Rama kita. ^a a v16 Prakara Peor: wong-wong lanang Israel padha kena goda nganti nyembah Baal lan laku jina, satemah ndhatengake pageblug kang mateni ing pakemahan (deleng Wilangan 25). ¹⁷Saiki patenana saben bocah lanang, lan patenana saben wong wadon kang wis tau nunggal turu karo wong lanang. ¹⁸Nanging saben prawan kang durung tau nunggal turu karo wong lanang, uripana kanggo kowe dhewe.

¹⁹Padha nginepa ing sajabaning pakemahan pitung dina. Sing sapa wae mateni wong utawa ndemek mayit, kudu nucekake awake ing dina kaping telu lan kaping pitu—kowe lan para tawananmu. ²⁰Sucekana saben sandhangan, saben barang lulang, saben barang gaweyan wulu wedhus, lan saben barang kayu.”

²¹Imam Eleazar banjur kandha marang para prajurit kang wis padha maju perang: “Iki pranataning angger-angger kang wis didhawuhake Rama kita marang Musa: ²²mung emas, salaka, tembaga, wesi, timah putih, lan timah ireng. ²³Samubarang kang bisa tahan geni, liwatna ing geni—iku dadi resik. Nanging iya kudu disucekake nganggo banyu pangresikan. Dene samubarang kang ora bisa tahan geni, liwatna ing banyu. ²⁴Sandhanganmu kumbahen ing dina kaping pitu, temah kowe bakal resik; sawuse iku kowe kena mlebu ing pakemahan.”

Ngitung Barang Jarahan

²⁵Rama kita ngandika marang Musa:

²⁶“Kowe, Imam Eleazar, lan para kepala brayat ing pasamuwan, etungen jarahan kang wis karebut, wong lan kewan. ²⁷Jarahan iku perangen dadi loro: ing antarane para prajurit kang maju perang lan sapasamuwan kabeh. ²⁸Saka para prajurit kang padha maju perang, jupukana pajeg kanggo Aku: siji saka saben limang atus—wong, sapi, kuldi, lan wedhus. ²⁹Jupuken saka separone wong-wong mau, banjur wenehna marang Imam Eleazar minangka pisungsung konjuk marang Aku. ³⁰Saka separone wong Israel, jupukana siji saka saben seket—saka wong, sapi, kuldi, wedhus, lan sakehing kewan—banjur wenehna marang para wong Lewi kang padha rumeksa marang Kemah SuciKu.”

³¹Musa lan Imam Eleazar banjur nindakake kaya kang wis didhawuhake Rama kita marang Musa. ³²Dene jarahan kang isih kari saka rampasan kang direbut dening wadyabala iku: wedhus gembel 675.000, ³³sapi 72.000, ³⁴kuldi 61.000, ³⁵lan gunggunge wong 32.000—yaiku para wong wadon kang durung tau nunggal turu karo wong lanang. ³⁶Separo pandumane para kang maju perang: wedhus gembel 337.500, ³⁷lan pajeg konjuk marang Rama kita saka wedhus gembel iku 675. ³⁸Sapine 36.000, pajeg konjuk marang Rama kita 72. ³⁹Kuldine 30.500, pajeg konjuk marang Rama kita 61. ⁴⁰Wonge 16.000, pajeg konjuk marang Rama kita 32. ⁴¹Musa banjur ngaturake pajeg, yaiku pisungsung konjuk marang Rama kita, marang Imam Eleazar, kaya kang wis didhawuhake Rama kita marang Musa. ⁴²Dene separone wong Israel, kang wis dipisah dening Musa saka pandumane para wong lanang kang perang, ⁴³separone pasamuwan iku: wedhus gembel 337.500, ⁴⁴sapi 36.000, ⁴⁵kuldi 30.500, ⁴⁶lan wong 16.000. ⁴⁷Saka separone wong Israel mau, Musa njupuk siji saka saben seket—wong lan kewan—banjur diwenehake marang para wong Lewi kang padha rumeksa marang Kemah Suci kagungane Rama kita, kaya kang wis didhawuhake Rama kita marang Musa.

⁴⁸Para panggedhe kang nindhihi gegolonganing wadyabala, yaiku para tetindhih ewon lan atusan, padha sowan marang ngarsane Musa, ⁴⁹sarta munjuk marang panjenengane: “Para abdi panjenengan sampun ngetang para prajurit ingkang wonten ing sangandhaping pangwaos kawula; boten wonten satunggal kemawon saking antawis kawula ingkang ical. ⁵⁰Pramila kawula sami ngaturaken pisungsung dhateng Rama kita—inggih menika pikantukipun saben tiyang: barang-barang emas, binggel, gelang, ali-ali socan, anting-anting, lan manik-manik—minangka pangruwat tumrap kawula sadaya wonten ing ngarsanipun Rama kita.”

⁵¹Musa lan Imam Eleazar nampani emas saka wong-wong mau, yaiku sakehing barang gaweyan kang wis dirakit. ⁵²Gunggunge sakehing emas pisungsung kang diaturake marang Rama kita, saka para tetindhih ewon lan para tetindhih atusan, kira-kira 420 pon. ⁵³Para prajurit perang mau padha njupuk jarahan kanggo awake dhewe-dhewe. ⁵⁴Musa lan Imam Eleazar njupuk emas mau saka para tetindhih ewon lan atusan, banjur digawa mlebu ing Tarub Pasewakan minangka pengeling-eling tumrap wong Israel ana ing ngarsane Rama kita.