Gilead: Goeie land vir vee

Ruben en Gad wil die goeie weiveld oos van die Jordaan hê, en Moses hoor daarin weer hulle vaders se weiering om die land in te gaan wat ons Vader gegee het. Hulle stem in om gewapend oor te trek en voor hulle broers te veg totdat die land onderwerp is, en eers dan huis toe te gaan.

Hoofstuk 32.

Die seuns van Ruben en die seuns van Gad het baie groot troppe vee gehad. Toe hulle die land Jaser en die land Gilead sien, het hulle opgemerk dat dit goed vir vee geskik is. Die seuns van Gad en die seuns van Ruben het gekom en vir Moses, vir Eleasar die priester en vir die leiers van die gemeenskap gesê: “Atarot, Dibon, Jaser, Nimra, Hesbon, Eleale, Sebam, Nebo en Beon, die land wat ons Vader voor die gemeenskap van Israel verslaan het, is land vir vee, en u dienaars het vee.” Hulle het gesê: “As ons guns in u oë gevind het, gee hierdie land aan u dienaars as besitting. Moenie ons oor die Jordaan laat trek nie.”

Moses het vir die seuns van Gad en Ruben gesê: “Moet julle broers oorlog toe gaan terwyl julle hier sit? Waarom ontmoedig julle Israel om oor te trek na die land wat ons Vader aan hulle gegee het? Dit is wat julle vaders gedoen het toe ek hulle van Kades-Barnea af gestuur het om die land te gaan bekyk. Hulle het opgegaan na die Eskoldal, die land gesien en toe die harte van die Israeliete ontmoedig om in te gaan in die land wat ons Vader aan hulle gegee het. En ons Vader se toorn het dié dag ontvlam, en hy het ’n eed gesweer en gesê: sekerlik sal die manne wat uit Egipte opgetrek het, van twintig jaar oud en ouer, nie die land sien wat ek met ’n eed aan Abraham, aan Isak en aan Jakob beloof het nie, omdat hulle my nie volkome gevolg het nie. Niemand nie, behalwe Kaleb seun van Jefunne die Kenissiet en Josua seun van Nun, want hulle het ons Vader volkome gevolg. Die toorn van ons Vader het teen Israel ontvlam; hy het hulle veertig jaar lank in die woestyn laat ronddwaal totdat die hele geslag wat kwaad voor ons Vader gedoen het, uitgesterf het.

Nou het julle in die plek van julle vaders opgestaan, ’n gebroedsel van sondaars, en voeg nog meer by ons Vader se brandende toorn teen Israel! As julle ophou om hom te volg, sal hy hulle weer in die woestyn laat agterbly, en julle sal hierdie hele volk vernietig.”

Hulle het na hom toe gekom en gesê: “Ons sal hier krale vir ons vee bou en stede vir ons kinders. Maar ons sal ons wapen, gereed om voor die Israeliete uit te trek totdat ons hulle by hul plek gebring het, terwyl ons kinders in versterkte stede bly, veilig voor dié wat in die land woon. Ons sal nie huis toe terugkeer voordat elke Israeliet sy erfdeel ontvang het nie. Ons sal nie saam met hulle oorkant die Jordaan en verder erf nie, want ons erfdeel het aan ons toegeval duskant die Jordaan, na die ooste toe.”

Moses het vir hulle gesê: “As julle dit doen — as julle julle voor ons Vader wapen vir die oorlog, en elke gewapende man onder julle trek oor die Jordaan voor ons Vader totdat hy sy vyande voor hom uit verdryf het, en die land voor ons Vader onderwerp is, dan mag julle daarna terugkeer en vry wees van verpligting teenoor hom en teenoor Israel, en hierdie land sal julle besitting wees voor ons Vader. Maar as julle dit nie doen nie, kyk — dan het julle teen ons Vader gesondig, en weet: julle sonde sal julle inhaal. Bou stede vir julle kleintjies, krale vir julle troppe, en doen wat julle mond beloof het.”

Die seuns van Gad en Ruben het vir Moses gesê: “U dienaars sal doen soos my heer beveel. Ons kinders, vroue, troppe en al ons vee sal daar in die stede van Gilead bly, maar u dienaars, elke man gewapen vir die oorlog, sal voor ons Vader oortrek om te veg, soos my heer sê.”

Toe het Moses aangaande hulle bevel gegee aan Eleasar die priester, aan Josua seun van Nun en aan die familiehoofde van die stamme van Israel. Moses het vir hulle gesê: “As die seuns van Gad en Ruben saam met julle oor die Jordaan trek, elke man gewapen vir die stryd voor ons Vader, en die land voor julle onderwerp is, dan moet julle Gilead aan hulle gee as hul besitting. Maar as hulle nie gewapen saam met julle oortrek nie, dan moet hulle onder julle besit kry in die land Kanaän.”

Die seuns van Gad en Ruben het geantwoord: “Ons sal doen soos ons Vader vir u dienaars gesê het. Ons sal self gewapen voor ons Vader na die land Kanaän toe oortrek, en ons erfbesitting sal oorkant die Jordaan ons s’n bly.”

Toe het Moses aan hulle — aan die seuns van Gad, die seuns van Ruben en die halwe stam van Manasse seun van Josef — die koninkryk van Sihon die koning van die Amoriete en die koninkryk van Og die koning van Basan gegee: die land, sy stede, die grondgebiede en die stede van die omliggende land. En die seuns van Gad het Dibon, Atarot, Aroër gebou, Atrot-Sofan, Jaser, Jogbeha, Bet-Nimra en Bet-Haran — versterkte stede en krale vir skape. En die seuns van Ruben het Hesbon, Eleale, Kirjataim gebou, Nebo, Baäl-Meon (herbenoem) en Sibma — hulle het die stede wat hulle herbou het, nuwe name gegee. Die seuns van Magir seun van Manasse het na Gilead toe gegaan, dit ingeneem en die Amoriete wat daar gewoon het, verdryf. Toe het Moses Gilead aan Magir seun van Manasse gegee, en hy het daarin gaan woon. En Jaïr seun van Manasse het gegaan en hulle dorpe ingeneem en dit Hawwot-Jaïr genoem. En Noba het gegaan en Kenat en sy dorpe ingeneem en dit Noba genoem, na sy eie naam.