1 थेसलोनिकी 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹भाइ हो, तिमीहरू आफैँले जान्दछौ, तिमीहरूकहाँको हाम्रो आगमन व्यर्थ भएन। ²तिमीहरूलाई थाहै छ, हामीले फिलिप्पीमा पहिले नै कष्ट भोगेका र दुर्व्यवहार सहेका थियौँ, तापनि घोर विरोधको बीचमा पनि तिमीहरूलाई उहाँको सुसमाचार सुनाउने साहस हामीले हाम्रा पितामा पायौँ। ³किनकि हाम्रो आग्रह त्रुटि वा अशुद्धताबाट उत्पन्न हुँदैन, न त हामी कसैलाई छल्न खोज्छौँ। ⁴बरु, हाम्रा पिताले सुसमाचार सुम्पिने गरी हामीलाई योग्य ठहराउनुभएको हुनाले, हामी यसरी बोल्छौँ—मानिसहरूलाई होइन, तर हाम्रो हृदय जाँच्नुहुने हाम्रा पितालाई प्रसन्न पार्नलाई। ⁵तिमीहरूलाई थाहै छ, हामीले कहिल्यै चापलुसीका शब्दले बोलेनौँ, न त लोभ ढाकछोप गर्ने आवरणको रूपमा नै—हाम्रा पिता साक्षी हुनुहुन्छ। ⁶हामीले मानिसहरूबाट प्रशंसा खोजेनौँ—न तिमीहरूबाट, न अरूबाट—यद्यपि ख्रीष्टका प्रेरितका रूपमा हामीले आफ्नो अधिकार जताउन सक्थ्यौँ। ⁷तर हामी तिमीहरूका बीचमा कोमल थियौँ, जसरी दूध चुसाउने आमाले आफ्ना बालकहरूको स्नेहपूर्वक हेरचाह गर्छिन्। ⁸यसरी तिमीहरूप्रति गहिरो तृष्णा राख्दै, हामीले तिमीहरूलाई हाम्रा पिताको सुसमाचार मात्र होइन, तर आफैँलाई पनि बाँड्न पाउँदा खुसी भयौँ, किनकि तिमीहरू हामीलाई यति प्रिय भयौ। ⁹भाइ हो, तिमीहरूलाई हाम्रो परिश्रम र कठोर मिहिनेत सम्झना छ: तिमीहरू कसैलाई भार नपार्नलाई, हामीले हाम्रा पिताको सुसमाचार तिमीहरूलाई सुनाउँदै दिनरात काम गर्यौँ। ¹⁰तिमीहरू विश्वासीहरूप्रति हामीले कति पवित्र, धर्मी र निष्कलङ्क व्यवहार गर्यौँ, त्यसको तिमीहरू र हाम्रा पिता साक्षी हुनुहुन्छ। ¹¹तिमीहरूलाई थाहै छ, जसरी बुबाले आफ्ना छोराछोरीसँग व्यवहार गर्छन्, त्यसरी नै हामीले तिमीहरू हरेकसँग व्यवहार गर्यौँ—तिमीहरूलाई उत्साह दिँदै, सान्त्वना दिँदै र अनुरोध गर्दै, ¹²कि तिमीहरूलाई आफ्नै राज्य र महिमामा बोलाउनुहुने हाम्रा पिताको योग्य हुने गरी तिमीहरू जीवन बिताओ।

¹³यसकारण हामी पनि निरन्तर हाम्रा पितालाई धन्यवाद दिन्छौँ: जब तिमीहरूले हामीबाट सुनेको हाम्रा पिताको वचन ग्रहण गर्यौ, तब तिमीहरूले त्यसलाई मानिसको सन्देशको रूपमा होइन, तर जे साँच्चै हो—उहाँको वचनकै रूपमा स्वीकार गर्यौ, जुन विश्वास गर्ने तिमीहरूमा कार्यरत छ। ¹⁴भाइ हो, तिमीहरूले यहूदियामा रहेका ख्रीष्ट येशूमा भएका हाम्रा पिताका मण्डलीहरूको अनुकरण गर्यौ, किनकि तिनीहरूले यहूदीहरूबाट जे भोगे, त्यही तिमीहरूले आफ्नै देशवासीहरूबाट भोग्यौ, ¹⁵जसले प्रभु येशू र अगमवक्ताहरूलाई मारे, हामीलाई खेदे, हाम्रा पितालाई अप्रसन्न तुल्याउँछन्, र सबैको विरोध गर्छन्, ¹⁶अन्यजातिहरूको उद्धार होस् भनेर हामीलाई तिनीहरूसँग बोल्नबाट रोक्दै, तिनीहरू सधैँ आफ्ना पापको नाप भरिरहन्छन्। अब आखिरमा तिनीहरूमाथि क्रोध आइपरेको छ।

तिमीहरूलाई फेरि भेट्ने तीव्र इच्छा

¹⁷भाइ हो, थोरै समयका लागि तिमीहरूबाट छुट्टिएर—शरीरले, हृदयले होइन—हामी त ठूलो तृष्णाका साथ तिमीहरूको मुहार हेर्न झन् उत्सुक भयौँ। ¹⁸हामी तिमीहरूकहाँ आउन चाह्यौँ—म, पावलले पटकपटक—तर शैतानले हामीलाई रोक्यो। ¹⁹किनकि हाम्रा प्रभु येशूको आगमनमा उहाँको सामु हाम्रो आशा, आनन्द वा घमण्ड गर्ने मुकुट के हो त? के त्यो तिमीहरू नै होइनौ र? ²⁰हो, तिमीहरू नै हाम्रो महिमा र आनन्द हौ।